Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου 2013
Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2013
Αίσωπος, κάτι θέλει να μας πει…
Η Κάρμεν Ρουγγέρη στην Πάτρα σήμερα Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2013 στο ΠΑΝΘΕΟΝ στις 17.00 και στις 20.00 με την παράσταση «Αίσωπος, κάτι θέλει να μας πει…» που την περασμένη χειμερινή σαιζόν είχε ανέβει και χειροκροτηθεί στο θέατρο Κιβωτός, στην παιδική σκηνή.
Σκηνικά - Κοστούμια: Χριστίνα Κουλουμπή
Μουσική: Στέφανος Βαρελάς / Στίχοι: Ανδρέας Κουλουμπής
Κίνηση - Χορογραφία: Πέτρος Γάλλιας
Μουσική διδασκαλία: Στέφανος Βαρελάς, Μυρτώ Χρυσανθοπούλου
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα
Βοηθοί σκηνοθέτη: Κοραλία Τσόγκα, Χριστίνα Κουλουμπή
Βοηθός ενδυματολόγου: Έρρικα Αλαμάνου.
Παίζουν οι ηθοποιοί: Χριστίνα Κουλουμπή, Αλέξανδρος Κομπόγιωργας, Θοδωρής Ευστρατιάδης, Γιώργος Γερωνυμάκης, Κοραλία Τσόγκα, Μαριαλένα Ροζάκη.
Αναρτήθηκε από ΓΙΑΝ. ΠΑΝ.
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος και τα μυστικά του
Ο Stephen Wiltshire έχει ονομαστεί "άνθρωπος-κάμερα". Στο παρακάτω σύντομο απόσπασμα από την ταινία "Beautiful Minds: A Voyage into the Brain", ο Wiltshire κάνει ένα ταξίδι πάνω από την Ρώμη και μετά ζωγραφίζει μία πανοραμική άποψη αυτών που είδε αποκλειστικά από μνήμης.
Aναρτήθηκε από ΓΙΑΝ. ΠΑΝ.
Απορίες... μεγάλων παιδιών!!!
Ας χαλαρώσουμε λίγο, συνάδελφοι. Μερικά καινούρια που αλίευσα στο δίκτυο...
Γιαν. Παν.
Αυτό το "ένα το κρατουμενο" στα μαθηματικά, αποφυλακίστηκε ή όχι ακόμα;;
Δηλαδή δε μπορούσε η φύση να με κάνει αλλεργικό στον γύρο αντί στη γύρη; θα ήμουν καμιά 50αριά κιλά λιγότερο αλλεργικός.
Αν συνεχίσω να τρώω έτσι, προβλέπω σε λίγο καιρό το πάπλωμα να φαίνεται επάνω μου σαν σεμεδάκι. . . .
Βάλτε κι ένα φωτάκι στην κατάψυξη. Πήγα να πάρω ένα παγωτό και τόση ώρα γλύφω ένα μπούτι κοτόπουλο!!!!
Ο μόνος τρόπος να αδυνατίσεις με πράσινο τσάι,είναι να τρέχεις στα βουνά να το μαζέψεις μόνος σου.
Πάει ο άλλος και βάζει κοτσαδόρο στο Smart. Τι θα τραβήξεις παλλικάρι μου;;; το καροτσάκι του super market;;;
"Πουλόβερ: Ένα ένδυμα που φοράνε τα παιδιά όταν κρυώνει η μητέρα τους..."
- Έλα γιαγιά, μήπως μπορείς να ξεματιάσεις έναν φίλο μου;;;
- Ναι παιδί μου, πως τον λένε;
- Ρούτερ!!!
Ο άνθρωπος έφτασε στην Αρη, τα κομπιούτερ κάνουν όλες τις δουλειές, η τεχνολογία είναι στα ύψη και όμως...το Ζβάν ανοίγει ακόμα με κλειδάκι που, αν σπάσει, η κονσέρβα δεν ανοίγει ούτε με κομπρεσέρ.
Η άλλη δίπλα 150 κιλά λέει "θα φάω ένα τόστ να με κρατήσει"...
Τι είναι μανδάμ το τοστ να σε κρατήσει; Άγκυρα;;;
Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2013
Έχω μια δυσκολία
Έχω μια δυσκολία. Με τους ανθρώπους. Όλοι
γύρω μου ασχολούνται συνεχώς με ασήμαντα πράγματα. Και τα παιδιά το
ίδιο. Δεν ενοχλώ κανέναν, θέλω απλώς να με αφήσουν να είμαι εγώ. Μου
αρέσει το σχολείο. Έχει ωραία χρώματα. Έρχομαι εδώ από το πρωί κάθε μέρα
σχεδόν και φεύγω το μεσημέρι. Μόνο τα σαββατοκύριακα είμαι όλη μέρα με
τους γονείς και τα αδέλφια μου. Τους αγαπώ. Πολύ. Δεν είμαι σίγουρος πως
το έχουν καταλάβει. Ίσως νομίζουν πως τους έχω ανάγκη, μα δεν είναι
αυτό. Είναι οι ήρωες μου.
Δε με ενδιαφέρει το φαγητό ιδιαίτερα.
Εκτός από τα πατατάκια, που δεν είναι φαγητό, είναι πατατάκια και τα
λατρεύω! Όταν πεινάω πίνω το γάλα μου στο μπιμπερό.
Τουαλέτα βαριέμαι να
πάω. Άλλωστε δε μου αρέσει να μιλάω και πολύ και έτσι μέχρι να το πω θα
είχα ήδη λερωθεί, γι’ αυτό και ακόμη φοράω πάνες. Μια χαρά βολικές
είναι, λέω να τις κρατήσω για καιρό ακόμα. Μου αρέσουν οι οθόνες επαφής.
Ο μπαμπάς μου μου έχει χαρίσει το αγαπημένο του tablet. Έχουμε το ίδιο
τώρα. Του μοιάζω πολύ. Είναι και αυτός έξυπνος όπως εγώ αν και είμαι
λίγο πιο γρήγορος στα παιχνίδια που παίζω. Ίσως αν έπαιζε πιο συχνά, να
μπορούσε να με φτάσει. Καθόμαστε μαζί δίπλα δίπλα και παίζουμε ο καθένας
στο δικό του. Πόσο μου αρέσουν αυτές οι στιγμές! Θα του το πω κάποια
στιγμή…
Στο σχολείο έχω συνοδό. Δεν είμαι
σίγουρος γιατί έχω μόνο εγώ συνοδό. Νομίζω πως όλα τα παιδάκια στην τάξη
μου χρειάζονται συνοδό. Η δασκάλα δεν προλαβαίνει να κάνει τίποτα.
Φωνάζουν, κλαίνε, γκρινιάζουν, τσακώνονται για τα παιχνίδια. Καλή μου
φαίνεται η δασκάλα μου. Δε μου μιλάει και πολύ. Συνήθως έχει εκείνο το
βλέμμα που έχουν οι μεγάλοι όταν με βλέπουν. Μια συγκατάβαση. Γιατί
άραγε; Στην αρχή δε με ήθελαν στο σχολείο. Δεν είμαι σίγουρος γιατί.
Είμαι διαφορετικός έλεγαν, τα άλλα παιδιά θα έχουν πρόβλημα, οι γονείς
τους θα έχουν πρόβλημα. Διαφορετικός είμαι, είναι αλήθεια. Όλοι μας δεν
είμαστε; Αυτό δεν είναι το ωραίο; Η μαμά μου όμως επέμενε να με δεχτούν
και έφερε ένα χαρτί που μόλις το διάβασε η διευθύντρια, το πρόσωπο της
έγινε όπως όλα τα χρώματα του σχολείου. Στην αρχή άσπρο, μετά ροζ, μετά
κόκκινο, μετά μπλε και στο τέλος κίτρινο. Ήταν πολύ όμορφη!
Διαβατήρια του κόσμου
Στη σελίδα http://passports.lidicity.com/en/ μπορείτε να δείτε τι διαβατήριο έχει η κάθε χώρα, απλά επιλέγοντας το όνομά της ή κλικάροντας στο χάρτη.
Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ
Το ζωντανό πιάνο
Σε μια προσπάθεια να φέρουν την όπερα πιο κοντά στους ανθρώπους το καναδικό κανάλι TFO και το Festival d'Opéra de Québec δημιούργησαν ένα διαδραστικό πιάνο αποτελούμενο από 12 λυρικούς τραγουδιστές, το έστησαν στη μέση ενός πάρκου της πόλης και καλούσαν το κοινό να παίξει μαζί του. Ο μαέστρος δεν κρατούσε μπακέτα, αλλά πηδούσε πάνω στα πλήκτρα του πιάνου και οι τραγουδιστές τραγουδούσαν τις ανάλογες νότες. Το κοινό συμμετείχε με ενθουσιασμό. Πολύ ωραίο!
Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ
Σχολείο προσέλαβε εταιρεία για να παρακολουθεί τις δημοσιεύσεις των μαθητών του στα social media!
Μα πόσο πιο μπροστά είναι οι Αμερικάνοι, οέο; Και τα σχολεία τους έχουν λεφτά κάργα, όχι σαν κι εμάς που κόβουμε από παντού. Τώρα σαν να μου φαίνεται ότι δεν ξέρουν πού να τα βάλουν και κάνουν κάτι κουλά σαν αυτό που διάβασα σήμερα στο greekinformatics.gr.
Σχολικό συγκρότημα στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, λέει, προσέλαβε την εταιρεία Geo Listening,
για να παρακολουθεί τις δημοσιεύσεις και τη δραστηριότητα των μαθητών
του στα διάφορα
κοινωνικά δίκτυα. Η Geo Listening υλοποιεί σχετικό πρόγραμμα με το οποίο
καταγράφεται η συμπεριφορά των ατόμων, στη συγκεκριμένη περίπτωση των
μαθητών του συγκεκριμένου σχολείου που αριθμεί περίπου 14.000 μαθητές,
ώστε να εντοπιστούν και να προβλεφθούν φαινόμενα κατάθλιψης,
κακοποίησης, βανδαλισμού, ναρκωτικών ή ακόμα και μίσους.
Η Geo
Listening θα αναφέρει καθημερινά στο σχολείο και τους καθηγητές σχετικές
αναφορές για τις δραστηριότητες των μαθητών. Η συμφωνία μεταξύ του
σχολικού συγκροτήματος και της εταιρείας Geo Listening ανέρχεται στα
40.500 δολάρια.
Η Geo
Listening αναφέρει, σε μορφή σλόγκαν, ότι οι μαθητές «ποστάρουν» στα
social networks απευθείας από το campus του σχολείου, από τους η/υ ή τα
κινητά τους τηλέφωνα και οι εκπαιδευτικοί τους πρέπει να είναι υπεύθυνοι
για αυτές τις πληροφορίες που διακινούνται ή δημοσιοποιούνται. Η Geo Listening αναμένει να συνάψει παρόμοιες συμφωνίες με περίπου 3000 σχολεία σε όλο τον κόσμο.
Ζήτω ο μεγάλος αδερφός.
Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ
Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2013
Διαδικτυακή ψηφοφορία για να τεθεί η Χρυσή Αυγή εκτός νόμου
"Πρώτα ήρθαν για τους κομμουνιστές,
και εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
Στη συνέχεια ήρθαν για τους συνδικαλιστές,
και εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής.
Στη συνέχεια ήρθαν για τους Εβραίους,
και εγώ δεν μίλησα γιατί δεν ήμουν εβραίος.
...
Στη συνέχεια ήρθαν για μένα,
και δεν υπήρχε κανείς να μιλήσει για μένα. "
Martin-Niemöller
Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ
Τὸ παράπονο
Μοῦτρα. Ν᾿ ἀντικρίζεις τὴ ζωὴ μὲ μοῦτρα. Τὴ μέρα, τὴν κάθε σου μέρα. Νὰ περιμένεις τὴν Παρασκευὴ ποὺ θὰ φέρει τὸ Σάββατο καὶ τὴν Κυριακὴ γιὰ νὰ ζήσεις. Κι ὕστερα νὰ μὴ φτάνει οὔτε κι αὐτό, νὰ χρειάζεται νὰ περιμένεις τὶς διακοπές. Καὶ μετὰ οὔτε κι αὐτὲς νὰ εἶναι ἀρκετές. Νὰ περιμένεις μεγάλες στιγμές. Νὰ μὴν τὶς ἐπιδιώκεις, νὰ τὶς περιμένεις.
Κι ὕστερα νὰ λὲς πὼς εἶσαι ἄτυχος καὶ πὼς ἡ ζωὴ ἦταν ἄδικη μαζί σου.
Καὶ νὰ μὴ βλέπεις πὼς ἀκριβῶς δίπλα σου συμβαίνουν ἀληθινὲς δυστυχίες ποὺ ἡ ζωὴ κλήρωσε σὲ ἄλλους ἀνθρώπους. Σ᾿ ἐκείνους ποὺ δὲν τὸ βάζουν κάτω καὶ ἀγωνίζονται. Καὶ νὰ μὴν μαθαίνεις ἀπὸ τὸ μάθημά τους. Καὶ νὰ μὴ νιώθεις καμία φορὰ εὐλογημένος ποὺ μπορεῖς νὰ χαίρεσαι τρία πράγματα στὴ ζωή σου, τὴν καλὴ ὑγεία, δύο φίλους, μιὰ ἀγάπη, μιὰ δουλειά, μιὰ δραστηριότητα ποὺ σὲ κάνει νὰ αἰσθάνεσαι ὅτι δημιουργεῖς, ὅτι ἔχει λόγο ἡ ὕπαρξή σου.
Νὰ κλαίγεσαι ποὺ δὲν ἔχεις πολλά. Ποὺ κι ἂν τὰ εἶχες, θὰ ἤθελες περισσότερα. Νὰ πιστεύεις ὅτι τὰ ξέρεις ὅλα καὶ νὰ μὴν ἀκοῦς. Νὰ μαζεύεις λύπες καὶ ἀπελπισίες, νὰ ξυπνᾶς κάθε μέρα ἀκόμη πιὸ βαρύς. Λὲς καὶ ὁ χρόνος σου εἶναι ἀπεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθῶ νὰ μπῶ στὴ θέση σου. Κάθε μέρα ἀποτυγχάνω. Γιατὶ ἀγαπάω ἐκείνους ποὺ ἀγαποῦν τὴ ζωή. Καὶ ποὺ ἡ λύπη τους εἶναι ἡ δύναμή τους. Ποὺ κοιτάζουν μὲ μάτια ἄδολα καὶ ἀθῷα, ἀκόμα κι ἂν πέρασε ὁ χρόνος ἀδυσώπητος ἀπὸ πάνω τους. Ποὺ γνωρίζουν ὅτι δὲν τὰ ξέρουν ὅλα, γιατὶ δὲν μαθαίνονται ὅλα.
Ποὺ στύβουν τὸ λίγο καὶ βγάζουν τὸ πολύ. Γιὰ τοὺς ἑαυτούς τους καὶ γιὰ ὅσους ἀγαποῦν. Καὶ δὲν κουράζονται νὰ ἀναζητοῦν τὴν ὀμορφιὰ στὴν κάθε μέρα, στὰ χαμόγελα τῶν ἀνθρώπων, στὰ χάδια τῶν ζώων, σὲ μιὰ ἀσπρόμαυρη φωτογραφία, σὲ μιὰ πολύχρωμη μπουγάδα.
Ὅσο κι ἂν κανεὶς προσέχει
ὅσο κι ἂν τὸ κυνηγᾶ
πάντα, πάντα θά ῾ναι ἀργά,
δεύτερη ζωὴ δὲν ἔχει.
Ὀδυσσέας Ἐλύτης
Aναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ
Κορνίζα από πασατέμπο
ή ακόμα καλύτερα από κολοκυθόσπορο. Προτιμήστε τους ανάλατους, γιατί μπορείτε να τους χρωματίσετε πιο εύκολα με μαρκαδόρους. Στο κέντρο του λουλουδιού μπορείτε να κολλήσετε γαρίφαλο ή κόκκινο πιπέρι ή φακή. Ότι θέλετε. Εύκολη κατασκευή για τα παιδιά μεσαίων και μεγάλων και τάξεων.
Ο ερημίτης μοναχός Ιωσήφ
Ο πατέρας Ιωσήφ μονάζει απο την αρχή της
δεκαετίας 1980 στο Άγιον Όρος. Από το 1989 έχει αποσυρθεί στο
ησυχαστήριό του, στην άκρη... του πουθενά, πάνω στα βράχια του
Ακρωτηρίου Άκραθως, πάνω απο ένα γκρεμό βάθους 300 μέτρων. Μόνος με το
Θεό... Διαβάζει, κάνει χειρωνακτικές εργασίες και σώζει την ψυχή του.
Ο πατέρας Ιωσήφ, ερημίτης του Αγίου Όρους, παρακολουθεί
τις αερομαχίες στο Αιγαίο και ευλογεί τους πιλότους των μαχητικών μας.
Από το 1990 περίπου όλοι οι Έλληνες πιλότοι ύστερα απο κάθε εμπλοκή με
τους Τούρκους πετάνε πάνω απο το Άγιο Όρος για να πάρουν την ευχή του
σεβάσμιου γέροντα.
"Τους αγαπώ όλους σαν παιδιά μου. Κάποιους τους έχω γνωρίσει κι απο κοντά", είπε ο ερημίτης Ιωσήφ. «Κάθε μέρα, όταν ακούσω το θόρυβο των αροπλάνων πετιέμαι από το κελλί μου. Εδώ, στην ερημιά και την ησυχία του Άθω, οι θόρυβοι έρχονται απο πολύ μακριά. Βγαίνω έξω και κυματίζω την Ελληνική σημαία. Δακρύζω απο συγκίνηση, καθώς αυτά τα νέα παιδιά έρχονται πάντα ύστερα απο οποιαδήποτε αποστολή στο Αιγαίο να με χαιρετίσουν και να τους δώσω την ευχή μου. Έχω παρακολουθήσει πάρα πολλές αερομαχίες. Έχω νιώσει φόβο και υπερηφάνια. Αλλά το συναίσθημα, έπειτα απο κάθε εμπλοκή να περνάνε πάνω από το ησυχαστήριο μου για να με χαιρετίσουν, δεν περιγράφεται... Κάποιοι απο τους πιλότους ήρθαν ως εδώ και με βρήκαν. Αγκαλιαστήκαμε, μιλήσαμε, μου άνοιξαν την καρδιά τους. Μου αποκάλυψαν τα προβλήματα τους. Νιώθω ότι με τα λόγια μου, που είναι λόγια του Θεού, θα γίνουν ακόμα πιο γενναίοι για να υπερασπίζονται πάντα την Ελλάδα μας».
"Τους αγαπώ όλους σαν παιδιά μου. Κάποιους τους έχω γνωρίσει κι απο κοντά", είπε ο ερημίτης Ιωσήφ. «Κάθε μέρα, όταν ακούσω το θόρυβο των αροπλάνων πετιέμαι από το κελλί μου. Εδώ, στην ερημιά και την ησυχία του Άθω, οι θόρυβοι έρχονται απο πολύ μακριά. Βγαίνω έξω και κυματίζω την Ελληνική σημαία. Δακρύζω απο συγκίνηση, καθώς αυτά τα νέα παιδιά έρχονται πάντα ύστερα απο οποιαδήποτε αποστολή στο Αιγαίο να με χαιρετίσουν και να τους δώσω την ευχή μου. Έχω παρακολουθήσει πάρα πολλές αερομαχίες. Έχω νιώσει φόβο και υπερηφάνια. Αλλά το συναίσθημα, έπειτα απο κάθε εμπλοκή να περνάνε πάνω από το ησυχαστήριο μου για να με χαιρετίσουν, δεν περιγράφεται... Κάποιοι απο τους πιλότους ήρθαν ως εδώ και με βρήκαν. Αγκαλιαστήκαμε, μιλήσαμε, μου άνοιξαν την καρδιά τους. Μου αποκάλυψαν τα προβλήματα τους. Νιώθω ότι με τα λόγια μου, που είναι λόγια του Θεού, θα γίνουν ακόμα πιο γενναίοι για να υπερασπίζονται πάντα την Ελλάδα μας».
Πηγή: agioritis.pblogs.gr
Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)