Γαβρόγλου: Κάνουμε προσπάθεια να αυξηθούν οι μισθοί των εκπαιδευτικών

Σε ερώτηση δημοσιογράφου για την κατάσταση του εκπαιδευτικού προσωπικού στην Ελλάδα ο Υπουργός Κώστας Γαβρόγλου απάντησε:

"Σίγουρα είναι οι χειρότερα αμoιβόμενοι στην Ευρώπη. Καταλαβαίνετε ότι αυτό υπερβαίνει και τις προθέσεις του Υπουργού Παιδειας και τις δυνατότητες του Υπουργού Παιδείας. Εμείς πάση θυσία θέλουμε να προχωρήσουμε σε διορισμούς γιατί όπως είμαι σίγουρος ότι γνωρίζετε έχουμε και το γηραιότερο πληθυσμό των εκπαιδευτικών κατά μέσο όρο. Εδώ λοιπόν τίθεται ένα πολύ σοβαρό θέμα παιδαγωγικού χαρακτήρα. Εμείς κάνουμε κάθε προσπάθεια να μπορέσουμε να αυξηθούν οι μισθοί, δε μπορούμε να πούμε ότι θα γίνει κάτι το δραματικό, να βελτιωθούν οι συνθήκες εργασίας όπου έχουμε κάνει κάποια βήματα και μετά να προσχωρήσουμε σε νέους διορισμούς"

-------------------------

Επιπλέον, με μελανά χρώματα περιγράφει έκθεση του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ) που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα, το μισθολογικό καθεστώς των εκπαιδευτικών στην Ελλάδα, αναφέροντας πως μέσα στα χρόνια της κρίσης οι δάσκαλοι και οι καθηγητές έχουν χάσει τουλάχιστον το 28% του προ κρίσης εισοδήματος τους.

Όπως τονίζεται, το 2015 ο μισθός ενός δασκάλου με 15 χρόνια προϋπηρεσία στην Ελλάδα ήταν 25.077 δολάρια (ίδιος σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης) εν συγκρίσει με μισθό 44.623 δολαρίων στη πρωτοβάθμια εκπαίδευση και 46.631 δολαρίων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση κατά μέσον όρο στα κράτη μέλη του ΟΟΣΑ.

Πηγή: alfavita

Aναρτήθηκε από ΓΙΑΝ. ΠΑΝ.

Γιατί είναι τυχερός όποιος δουλεύει με παιδιά

Δυο μάτια καθρέφτες, ένα γέλιο φυσικό, από τα λίγα που μπορείς να συναντήσεις και μια αθωότητα που δεν αποσκοπεί πουθενά. Κι αν με το πρώτο άκουσμα φαντάζουν απίθανα, ας φέρουμε στο μυαλό μας ένα παιδί. Η μοναδική οντότητα που πηγάζει καλοσύνη χωρίς να ζητά τίποτα και κυρίως χωρίς να επιδιώκει την κακία, είναι το παιδί.

Και για όσους έχουν την τύχη, αλλά και την ευλογία να δουλεύουν με παιδιά, η παιδική γαλήνη αποτελεί γιατριά. Γιατί μέσα σε μια μέρα που η διάθεσή σου ασθενεί, σε μια μέρα που τα πρωινά παλεύεις με τις αντοχές σου και την άρνησή σου, μια συνάντηση με τα παιδιά, κατά έναν περίεργο τρόπο σε αναγεννά. Αυτή η συνεχής ζωντάνια τους είναι τόσο ισχυρή που στη μεταδίδουν κι ας μη θες. Κι ας έχει βυθιστεί στη θλίψη σου και στη μιζέρια σου, ένα παιδικό αστείο σε κάνει να χαμογελάς. Κι είναι ίσως από τα λιγοστά χαμόγελα που μπορούν να είναι αληθινά ακόμα και στις μαύρες σου, που δεν προσποιείσαι ότι είσαι καλά.

Ένα σωρό απορίες που σου φαίνονται αστείες και μια ακατάπαυστη ανησυχία για τα πάντα είναι ενίοτε χαραγμένα στα πρόσωπά τους. Κι εκεί που νομίζεις πως με τα παιδιά τα ‘χεις δει όλα, έρχεται πάντα εκείνη η στιγμή που καταφέρνουν να σ’ εκπλήξουν χωρίς αύριο. Δείξε τους μια εικόνα και ζήτα να στην ερμηνεύσουν. Η ζήλια που νιώθεις από τη φαντασία που κινητοποιούν για να απαντήσουν, δεν περιγράφεται.

Και τα θαυμάζεις. Μα κυρίως σου λείπεις εσύ. Σου λείπει αυτό που κάποτε ήσουν, που κάποτε όλοι ήμασταν κι έχει φύγει ανεπιστρεπτί. Και δεν είναι η ηλικιακή φθορά που σε τρώει, αλλά τα όσα έγινες χωρίς να ερωτηθείς. Είναι όλα εκείνα που η παιδική φωνή μέσα σου δε θα ενέκρινε κι όμως για κάποιο λόγο τα “κανες. Κι έσπασες τα μούτρα σου.

Και τότε ζητάς κι εύχεσαι πιο πολύ από ποτέ να μπορούσες να πετάξεις όπως πίστευες σαν παιδί και να κατακτήσεις τα πάντα. Γιατί όταν ήσουν παιδί ονειρευόσουν. Ε λοιπόν, αυτούς τους παιδικούς σου οραματισμούς βλέπεις στα μάτια των παιδιών. Δες τα για λίγο στα μάτια κι ίσως δακρύσεις για όσα δεν είσαι πια. Με λίγα λόγια, όλα όσα υπολειπόμαστε οι μεγάλοι, όλη την αλλοτρίωσή μας, την αναπληρώνουν με απεριόριστη αλήθεια τα παιδιά.

Πατώσαμε και στον Μαθητικό Διαγωνισμό PISA 2015

Φωτό

Απογοητεύουν οι επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών στα αποτελέσματα του PISA 2015 που ανακοινώθηκαν χθες. Κάτω από το μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ και με βαθμολογίες που είναι αντίστοιχες χωρών όπως η Βουλγαρία, η Σλοβακία και η Χιλή, οι επιδόσεις των 15χρονων της χώρας στο διαγωνισμό που διεξήχθη πέρσι παρουσίασαν πτώση σε σχέση με την προηγούμενη εξεταστική διαδικασία το 2012 (σ.σ. πλην των Μαθηματικών), διατηρώντας την Ελλάδα σε χαμηλή κατάταξη. Η χώρα μας κατατάσσεται στην 32η θέση από τις 35 συνολικά χώρες του ΟΟΣΑ και στην 43η θέση ανάμεσα στις 72 που έλαβαν μέρος στο διαγωνισμό.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η παρατήρηση που γίνεται από την Εθνική Διαχειρίστρια PISA, κ. Χρύσα Σοφιανοπούλου, σχετικά με τις επιδόσεις της χώρας. Οπως σημειώνει, στις Φυσικές Επιστήμες, η Σιγκαπούρη που βρίσκεται στην πρώτη θέση είχε διαφορά σε σχέση με την Ελλάδα 101 μονάδες στο σκορ. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, κάθε 38 μονάδες αντιστοιχούν σε ένα χρόνο φοίτησης. Βάσει αυτών, οι 15χρονοι στη Σιγκαπούρη υπερτερούν κατά 2,5 χρόνια επιπλέον χρόνων φοίτησης από τους συνομήλικους Ελληνες.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Ελλάδα βρίσκεται χαμηλότερα από χώρες-υποδείγματα για το εκπαιδευτικό τους σύστημα όπως η Φιλανδία (5η θέση στις 72) αλλά και τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία, η Ολλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιταλία. Μάλιστα, οι επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών είναι χαμηλότερες σε όλες τις γνωστικές κατηγορίες που εξετάστηκαν από το μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ. Οι χώρες που σημείωσαν παρόμοια επίπεδα με την Ελλάδα είναι η Βουλγαρία, η Σλοβακία και η Χιλή. Ειδικότερα, στις Φυσικές Επιστήμες η Ελλάδα έχει σκορ 455 με το μέσο όρο να είναι 493, στην κατανόηση κειμένου 467 με το μέσο όρο στο 493 και στα Μαθηματικά 454 με μέσο όρο 490. Χαμηλότερα από την Ελλάδα βρίσκεται η Κύπρος αλλά και η Τουρκία.

Σε σημείωμά του, ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, κ. Γεράσιμος Κουζέλης, σημείωσε ότι υπάρχει τεράστια ψαλίδα στα αποτελέσματα μεταξύ των Ελλήνων μαθητών, με πολύ υψηλές αλλά και πολύ χαμηλές επιδόσεις, υπογραμμίζοντας ζητήματα ανισότητας στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.

Περισσότερα....

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Ποιος φταίει για την εκλογή Τραμπ; Μα φυσικά οι δάσκαλοι!

Αυτό το οποίο προβληματίζει στην πρόσφατη εκλογή Trump, δεν είναι η εκλογή του μόνο, αλλά ότι μια χώρα όπως οι ΗΠΑ δημιούργησαν 2 υποψηφιότητες κάτω του μετρίου, η μια εκ των οποίων προφανώς είναι χειρότερη από την άλλη για διάφορους λόγους. Είναι φανερό, βάσει των στατιστικών, ότι οι ψηφοφόροι και των 2 υποψηφίων ψήφισαν κρατώντας την αναπνοή τους. Δείτε τώρα γιατί για όλα αυτά φταίνε οι δάσκαλοι....

του Πάνου Μιχαλόπουλου, Partner στις UNITYFOUR CONSULTING και ARK ANALYTICS SOLUTIONS.

Σε όλες τις παραπάνω πολιτικές εξελίξεις υπάρχει ένας κοινός παρανομαστής. Η απλή υπόσχεση σε αυτό που έχει ανάγκη να ακούσει ο πολίτης, κερδίζει. Το επιθυμητό το οποίο θα πραγματοποιηθεί ως δια μαγείας ή επειδή το «δεσμεύομαι προσωπικά», κερδίζει τον πολίτη. Αυτό είναι το πρόβλημα.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι δε θέλεις να ψηφίσεις τη «διαφθαρμένη» Clinton η οποία εκπροσωπεί το παλιό. Το πρόβλημα είναι ότι αυτά που υπόσχεται ο Trump, η Le Pen, όπως το ότι «θα φέρω όλες τις αυτοκινητοβιομηχανίες πίσω στο Detroit και θα λύσω το πρόβλημα της ανεργίας», «θα χτίσω τείχος στα σύνορα και θα σταματήσω τις μεταναστευτικές εισροές», τα δεχόμαστε χειροκροτώντας τον Μεσσία και δε κάνουμε τον κόπο να το ψάξουμε αν αυτές είναι λύσεις κι όχι γελοιότητες. Αν είναι λύσεις, τότε να αξιολογήσουμε αν είναι εφικτές και με τι κόστος. Όχι μόνο οικονομικό προφανώς.

Το πρόβλημα είναι ότι η κοινωνία δεν αναζητά πρόσωπα ικανά, αποτελεσματικά και οδηγείται, σχεδόν όλες τις χώρες του δυτικού κόσμου, σε επιλογή ηγετών οι οποίοι είτε είναι μέρος ενός αποτυχημένου συστήματος συμφερόντων ιδιωτικών ή κρατικών, είτε είναι ευαγγελιστές των wishful thinking τις οποίες φέρνει μόνο ο Άγιος Βασίλης ή ο Βαρόνος Munchausen.

Αυτές είναι οι διαπιστώσεις του προβλήματος. Ποιος φταίει όμως για αυτό το πρόβλημα;

Η προσωπικότητα με κριτικές ικανότητες, με πνεύμα αναζήτησης της βέλτιστης λύσης μέσω προσπάθειας, με αγάπη για την ατομική και τη συλλογική ευθύνη, κτίζεται στα χρόνια της βασικής εκπαίδευσης. Στο δημοτικό.

Στα χρόνια του δημοτικού μαθαίνουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο. Στα χρόνια του δημοτικού ο «Θεός» μας είναι η δασκάλα ή ο δάσκαλος. Όχι ο γονέας μας. Η δασκάλα ή ο δάσκαλος μας, μας διαπερνάει με τη διδαχή του και σε αυτόν τρέχουμε να πούμε κάτι το οποίο μας προβληματίζει για να μας ακούσει. Με τον μπαμπά ή τη μαμά έχουμε μια σχέση άτυπου ανταγωνισμού ή σε πολλές περιπτώσεις, δυστυχώς και φόβου.

Οι κοινωνίες διαμορφώνονται στα χρόνια του δημοτικού. Στο Γυμνάσιο ή στο πανεπιστήμιο είναι πάρα πολύ αργά.

Φταίνε λοιπόν οι δάσκαλοι του δυτικού κόσμου γιατί τα τελευταία 30 χρόνια οι κοινωνίες επικροτούν τους ανθρώπους που υπόσχονται τις «επιθυμητές» μαγικές λύσεις, την μετριότητα, την αντιπαλότητα, το διχασμό και την αποφυγή της εύλογης κρίσης των πραγμάτων γύρω μας αναγνωρίζοντας παράλληλα την ατομική ευθύνη;

Ναι φταίνε!

Φταίνε γιατί με το βάρος της ευθύνης του επαγγέλματος τους, κάποιοι το λένε λειτούργημα, δεν εναντιώθηκαν στα κακώς κείμενα των εκπαιδευτικών συστημάτων τα οποία δημιουργούσαν οι κυβερνήσεις του δυτικού κόσμου. Αυτοί πρώτοι από τους γονείς θα έπρεπε να αντισταθούν στα συστήματα τα οποία δημιουργούν πολίτες χωρίς κριτική σκέψη και έχουν σκοπό μια μονόπλευρη «γνώση», συγκυριακά απαραίτητη, για την είσοδο σε κάποιο πανεπιστήμιο ή στην απόκτηση μιας τεχνικής κατάρτισης.

Φταίνε γιατί ανέχθηκαν το λειτούργημα τους να είναι παρίας άλλων επαγγελμάτων ως επιλογή των άριστων μιας κοινωνίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε πολλές χώρες του δυτικού κόσμου η επιλογή του επαγγέλματος του δασκάλου από τους νέους γίνεται τις περισσότερες φορές γιατί είναι εύκολο να μπεις στο πανεπιστήμιο, είναι σίγουρος μισθός, έχει πολλές μέρες διακοπών. Δεν αναδείχθηκε, μη συντεχνιακά, ποτέ όσο έπρεπε από τους ίδιους στα μάτια των πολιτικών και της κοινωνίας η σπουδαιότητα του αποτελέσματος της δουλειάς τους, όσο και ο βαθμός δυσκολίας υλοποίησης του.

Φταίνε γιατί μέσα στα παραπάνω δεν άκουσαν τα παιδιά ή όταν τα άκουγαν, έκαναν ότι άκουγαν παιδιά κι όχι πολίτες μιας εξελισσόμενης κοινωνίας. «Άσε αυτές τις ερωτήσεις τώρα, κοίτα να μάθεις το μάθημα σου να μου το πεις απ’ έξω αύριο που θα σε σηκώσω».

Φταίνε γιατί έπρεπε στον καθημερινό αγώνα τους να είναι οι πρωταγωνιστές κι όχι οι απαραίτητοι “παρκαδόροι” παιδιών. Αυτή τη διεκδίκηση εκείνοι έπρεπε να την κάνουν σημαία. Δεν είναι μόνο ο μισθός η σημαία καταξίωσης.

Φταίνε γιατί δε ζήτησαν από τους εαυτούς τους να αυτο-οργανωθούν σε διεθνές επίπεδο, ώστε να βρίσκονται σε διαρκή εγρήγορση της δικής τους εκπαίδευσης και εξειδίκευσης αλλά περιορίστηκαν σε τετριμμένα, παρωχημένα σεμινάρια και ημερίδες σχεδιαζόμενες από το εκάστοτε υπουργείο.

Φταίνε γιατί δεν αναγνώρισαν, εκ του αποτελέσματος, ότι στην κοινωνία φέρουν ατομική και συλλογική ευθύνη για τους ανθρώπους-πολίτες που δημιουργούν.

Προφανώς, το φταίξιμο δεν αφορά όλες κι όλους. Προφανώς, το κίνητρο για να γίνει κάποιος δάσκαλος ή δασκάλα δεν ήταν για όλους το προαναφερόμενο.

Προφανώς το πρόβλημα και το φταίξιμο δε βρίσκεται μόνο στην Ελλάδα.

Προφανώς, θα πρέπει να περιμένουμε θετικές αλλαγές στις κοινωνίες μας μόνο από ένα «άλλο» δημοτικό, από έναν «άλλο» δάσκαλο.

Όχι από την παιδεία γενικά και αόριστα. Από το δημοτικό.

Μέχρι τότε, προσδεθείτε…

Περισσότερα...

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Εντυπωσιακή Επιμορφωτική Ημερίδα από όλους τους Σχολικούς Συμβούλους μαζί!

Μια συλλογική Επιμορφωτική Ημερίδα πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στον Νομό μας την Πέμπτη 10/11/2016, στο 60ο Δ.Σ. Πατρών με τη συμμετοχή σχεδόν όλων των ειδικοτήτων και των Σχολικών Συμβούλων τους! Είχε θέμα "Η Διδακτική στην Εκπαιδευτική Διαδικασία» και συμμετείχαν περίπου εκατό εκπαιδευτικοί ΠΕ 70, 71, 05, 06, 07, 08, 16, 19 & 32 των σχολικών μονάδων της 2ης Περιφέρειας.

Την Ημερίδα διοργάνωσε ο Σχολικός Σύμβουλος της 2ης Περιφέρειας Αχαΐας, κ. Νικόλαος Μάνεσης και τα εργαστήρια των εκπαιδευτικών ασχολήθηκαν με τα ακόλουθα θέματα:

• «Διδακτικά προβλήματα και εξορθολογισμός της διδακτέας ύλης», επιμορφωτής ο κ. Ν. Μάνεσης.
• «Ανάγνωση και Κατανόηση Κειμένων» , επιμορφωτής ο κ. Θ. Μπαρής
• «Η αξιολόγηση ως ανατροφοδοτικός μηχανισμός της εκπαιδευτικής διαδικασίας», επιμορφωτής ο κ. Βαλμάς Θεοφάνης, Σχολικός Σύμβουλος 9ης Περιφέρειας.
• «Η αξιολόγηση ως ανατροφοδοτικός μηχανισμός της εκπαιδευτικής διαδικασίας», επιμορφωτής ο κ. Αγγελόπουλος Ηρακλής.
• «Η Παραγωγή Γραπτού Λόγου στο διδακτικό αντικείμενο της Γλώσσας στο Δημοτικό Σχολείο», επιμορφωτής ο κ. Καραγιάννης Παναγιώτης
• «Διδακτική των Θρησκευτικών», επιμορφωτές Βλάχου Ελισσάβετ, Μεταπτυχιακή φοιτήτρια Πανεπιστημίου Πατρών και  Μάνεσης Νικόλαος.
• «Η διαφοροποίηση στην εκπαιδευτική διαδικασία» και «Η Τέχνη στη Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση», επιμορφωτής ο κ. Ρισβάς Αθανάσιος, Σχολικός Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής, για τους εκπαιδευτικούς ΠΕ 71, 07, 08, 32 όλων των σχολικών μονάδων της Περιφέρειας.  
• «Οργάνωση της Ύλης βάσει του Ενιαίου Προγράμματος Σπουδών Ξένων Γλωσσών (ΕΠΣ-ΞΓ)» και «Δυσλεξία και διαφοροποιημένη διδασκαλία της Γαλλικής Γλώσσας», επιμορφώτρια η κ. Χάντζου – Sangnier Ελένη, Σχολική Σύμβουλος Γαλλικής Γλώσσας για τους εκπαιδευτικούς ΠΕ 05, όλων των σχολικών μονάδων της 2ης Περιφέρειας.
• «Οργάνωση της Ύλης βάσει του Ενιαίου Προγράμματος Σπουδών Ξένων Γλωσσών (ΕΠΣ-ΞΓ)» και «Δυσλεξία και διαφοροποιημένη διδασκαλία της Αγγλικής Γλώσσας», επιμορφωτής ο κ. Χούσος Βελισσάριος, Σχολικός Σύμβουλος Αγγλικής Γλώσσας για τους εκπαιδευτικούς ΠΕ 06, όλων των σχολικών μονάδων της 2ης Περιφέρειας.
• «Διδάσκοντας Μουσική στην Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού» και «Προετοιμάζοντας τους μαθητές για την εισαγωγή στα Μουσικά Σχολεία», επιμορφώτρια η κ. Σακκά Κωστούλα, Σχολική Σύμβουλος Μουσικής για τους εκπαιδευτικούς ΠΕ 16, όλων των σχολικών μονάδων της 2ης Περιφέρειας.
• «Πληροφορική και διδασκαλία στο Δημοτικό Σχολείο» και «Πληροφορική και διδασκαλία στο Δημοτικό Σχολείο», επιμορφωτής ο κ. Μπίρμπας Θεόδωρος, Σχολικός Σύμβουλος Πληροφορικής για τους εκπαιδευτικούς ΠΕ 19, όλων των σχολικών μονάδων της 2ης Περιφέρειας.                       

 Συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες για αυτή την πολύ ωραία δράση που έφερε σε επαφή μεγάλο μέρος του εκπαιδευτικού κόσμου της πόλης μας. 

 Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Περί εμβολίων ο λόγος…

Δέκα το πρωί, δύο μέρες μετά από την ανακοίνωση-οχετό του Ωραιόκαστρου, ένα ζευγάρι Σύριων προσφύγων μπήκαν δειλά στο γραφείο μου, ζητώντας να γράψουν στο σχολείο τα παιδιά τους.

Ταλαιπωρημένα και κουρασμένα τα πρόσωπά τους, λίγα τα αγγλικά τους, δύσκολη η συνεννόηση μαζί τους, αλλά τα μάτια τους…

…τα μάτια τους τα είπαν όλα μέσα σε λίγα λεπτά: για το σχολειό των παιδιών τους που βομβαρδίστηκε και γκρεμίστηκε, για το θάνατο που παραμόνευε την κάθε τους μέρα, για τους εμπόρους ψυχών που τους έστειλαν από τη μια άκρη της Τουρκίας στην άλλη και τους πέταξαν στη θάλασσα, για να βγουν κολυμπώντας στην Ευρώπη…

…για την ταλαιπωρία που πέρασαν στα στρατόπεδα προσφύγων, για τον πόνο και την απόγνωση που ένιωθαν καθημερινά, για την επιλογή τους να μείνουν στην Ελλάδα και να γίνουν Έλληνες πολίτες αυτοί και τα παιδιά τους…

…για τον φόβο της απόρριψής τους από την κοινωνία και τα σχολεία μας… 

Τα λόγια – τα δικά τους και της μεταφράστριας της ΜΚΟ, που βοήθησε στην συνεννόηση μας- απλά επιβεβαίωσαν όλα τα παραπάνω.

Είμαι πάντα παρών. Δεν το βλέπεις;

Είμαι ο δάσκαλος του παιδιού σου.

Είμαι παρών για να το παραλάβω. Είμαι παρών κι όταν εσύ αργείς να ‘ρθεις γιατί κάτι σου έτυχε … ξέρω, είναι ανθρώπινο.

Είμαι παρών στην τάξη …με τα χίλια μάτια και τα δυο χιλιάδες αυτιά μου.

Είμαι παρών για να του πιάσω το χεράκι όταν ο γραμμούλες χορεύουν.

Είμαι παρών για να του μάθω το “τ-α τα”. Είμαι παρών για να του μάθω τι είναι “αλληλεγγύη”, “ευθύνη”.

Είμαι παρών όταν ρωτάει. Δεν έχω όλες τις απαντήσεις, μα του μαθαίνω πώς να τις αναζητά.

Είμαι παρών όταν ανοίγει η μύτη του, όταν ανεβάζει πυρετό, όταν του βγαίνει το δοντάκι.

Κάλεσμα Δημάρχου για συμμετοχή στο «Λαϊκό Φροντιστήριο Αλληλεγγύης»

Ο Δήμαρχος Κώστας Πελετίδης, συνοδευόμενος από τον Αντιδήμαρχο Παιδείας και Αθλητισμού Ανδρέα Αθανασόπουλο και την Πρόεδρο του Νότιου Τομέα Ιωάννα Πελεκούδα, επισκέφθηκε σήμερα το 53ο Δημοτικό Σχολείο στα Ζαρουχλέικα.

Σε δηλώσεις του στα μέσα ενημέρωσης ο Δήμαρχος, ανέφερε ότι η σχολική χρονιά ξεκινά με οξυμένα προβλήματα γιατί η παιδεία και το δημόσιο σχολείο, δεν εξαιρούνται από την γενικότερη αντιλαϊκή πολιτική, που συνεχίζεται από την σημερινή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Η οικονομική χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό έχει περικοπεί κατά 60%, με αποτέλεσμα πολλά σχολεία να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υποδομής.

Απηύθυνε κάλεσμα στα παιδιά των ανέργων, των φτωχών αυτοαποσχολουμένων, των εργατοϋπαλλήλων, των μικρομεσαίων αγροτών  να γραφτούν στο «Λαϊκό Φροντιστήριο Αλληλεγγύης» του Δήμου το επόμενο διάστημα. Κάλεσμα απηύθυνε και σε όλους τους φορείς (συλλόγους εκπαιδευτικών, λαϊκές επιτροπές, σωματεία εργαζομένων, επιστημονικούς φορείς, εκπολιτιστικούς συλλόγους) καθώς και τους εκπαιδευτικούς να υποστηρίξουν πολύπλευρα και ενεργητικά αυτή την πρωτοβουλία της Δημοτικής αρχής , με επιδίωξη να καλυφθούν όλες οι ανάγκες των μαθητών μαθητριών σε όλες τις γειτονιές του Δήμου μας στη Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Καταλήγοντας ο Δήμαρχος, τόνισε ότι η Δημοτική Αρχή θα συμβάλει για να αναπτυχθούν και να στηριχθούν συντονισμένοι αγώνες των εκπαιδευτικών, των γονιών και των  μαθητών, για την απόκρουση των αντιλαϊκών μέτρων και τη διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων που αφορούν την παιδεία και το σχολείο.

Πηγή: ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΕΩΝ

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Γκοτσόπουλος Ηλίας: Σχολική προσευχή και ελληνική σημαία θύματα ιδεοληψιών και σκοπιμοτήτων…

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, όπως κάθε χρόνο, εκδόθηκε από το υπουργείο Παιδείας η πρώτη βασική εγκύκλιος της νέας σχολικής χρονιάς. Μέσω αυτής γίνεται ουσιαστικά σύνοψη των νομοθετικών ρυθμίσεων, σε βασικά ζητήματα οργάνωσης και λειτουργίας των σχολείων και δίνονται κατευθύνσεις και οδηγίες, για όποιο θέμα δε ρυθμίζεται ήδη νομικά.

Στη φετινή εγκύκλιο, για πρώτη φορά από συστάσεως ελληνικών σχολείων, η «πρωινή προσευχή» αντικαθίσταται από τη φράση «πρωινή συγκέντρωση», ενώ επιπλέον (και πάλι για πρώτη φορά), δε γίνεται αναφορά σε έπαρση της σημαίας. Και τούτο παρά τη ρητή διάταξη της παρ. 5 του αρ. 13 του Π.Δ. 201/98.

Είναι γνωστό τοις πάσι ότι, οι ρυθμίσεις του Προεδρικού Διατάγματος υπερισχύουν αυτών της εγκυκλίου και κατά τούτο η εν λόγω εγκύκλιος στερείται νομικής βάσης.

Επιπλέον όμως, στερείται και ουσιαστικής βάσης, δεδομένου ότι η πρωινή προσευχή και η έπαρση της σημαίας είναι στοιχεία της καθημερινής λειτουργίας των ελληνικών σχολείων, από συστάσεώς τους.

Δυστυχώς, το υπουργείο Παιδείας κινούμενο στο πλαίσιο ιδεοληψιών, με μεθοδεύσεις προσπαθεί να τα θέσει υπό αμφισβήτηση, εκδίδοντας την εν λόγω εγκύκλιο (όλως ασεβώς!) τη μέρα που ο Πρωθυπουργός συναντάται με τον Αρχιεπίσκοπο…

Είναι γνωστές άλλωστε οι κατά καιρούς δηλώσεις του υπουργού Φίλη, ο οποίος για παράδειγμα, στις 14.06 στην Κόρινθο, αναφερόμενος στην πρωινή προσευχή δήλωνε προκλητικά: «Δεν θέλουμε φετφάδες. Θέλουμε τα παιδιά να είναι πιο ελεύθερα». Σας διαβεβαιώ ότι και εμείς οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές μας δεν αντιληφθήκαμε ποτέ ως νομική υποχρέωση και ανελευθερία την πρωινή σχολική προσευχή και την έπαρση της σημαίας!

Ή πάλι, αναφερόμενος στο μάθημα των Θρησκευτικών δήλωνε περιφρονητικά: «Για να είμαστε ειλικρινείς, θρησκευτικά δεν διδάσκονται στα σχολεία. Η ώρα του παιδιού είναι. Αυτή είναι η πραγματικότητα» (Alfavita.gr, 31.05.16). Ας μη σχολιάσουμε τη σχέση του κ. υπουργού με την ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα…

Ματαιοπονεί. Τόσο ο ίδιος όσο και οι περί αυτόν.

Το ελληνικό σχολείο και οι λειτουργοί του γνωρίζουν ότι, η ελεύθερη θρησκευτική έκφραση αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα όλων και το διασφαλίζουν. Και αυτό των μειονοτήτων, αλλά και αυτό της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού!

Επιπλέον, θα σταθούν εμπόδιο σε όσους, μέσα στα σχολεία, αδράξουν την ευκαιρία να κάνουν τη δήθεν προοδευτική τους …επανάσταση. Γιατί όπως δήλωσε ο Δ. Κουτσούμπας στις 27 Ιουνίου μετά τη συνάντησή του με το Πρωθυπουργό: «Ο Τσίπρας μου είπε: Δε θα καταφέρω να κάνω τίποτε απ’ αυτά που υποσχέθηκα ως αριστερά. Γι αυτό όσο μπορώ θα αλλάξω κάτι, για να αφήσω κάτι ως αριστερή διακυβέρνηση»! Τα σχόλια δικά σας…

Και κάτι ακόμη:

Έχω υπηρετήσει ως διευθυντής, επί σειρά ετών, στη γερμανική εκπαίδευση στο Μόναχο, σε μια πολυπολιτισμική και πολυθρησκευτική κοινωνία.

Σας διαβεβαιώνω ότι ουδείς θα διανοείτο να θέσει ανάλογα ζητήματα, μιας και θα εύρισκε απέναντί του, τόσο τη γερμανική κοινή γνώμη, όσο και το ίδιο το βαυαρικό υπουργείο Παιδείας.

κ. Υπουργέ! Η εκπαίδευσή μας έχει πολλά και σοβαρά θέματα. Ας αρχίσουμε να λύνουμε κάποια, πριν δημιουργήσουμε άλλα…

Ηλίας Γκοτσόπουλος

Δάσκαλος-Δημοτικός Σύμβουλος Πάτρας

Αναρτήθηκε από ΓΙΑΝ. ΠΑΝ.

Όταν έρχεσαι στο σχολείο να ρωτήσεις για το παιδί σου, να έρχεσαι μόνο με αγάπη

γράφει η Κατερίνα Πουρίδου

Έρχεσαι ένα πρωινό στο σχολείο θυμωμένη γιατί το παιδί σου το χτύπησε ένα άλλο παιδί. Αραδιάζεις μία λίστα κατηγοριών για τον «δράστη». «Αυτά τα κάνει και στην παιδική χαρά» μου λες και απαιτείς να τον τιμωρήσω.

Έρχεσαι ένα πρωινό στο σχολείο απογοητευμένη και μου λες πως θέλεις να αλλάξω θρανίο στο παιδί σου γιατί ο διπλανός του είναι «αργός» κι ο γιος σου χάνει πολύτιμο χρόνο από την μάθηση με το να του εξηγεί ξανά τις ασκήσεις.

Έρχεσαι ένα πρωινό στο σχολείο φουριόζα και μου πετάς, δήθεν αδιάφορα, πως το θέμα που δουλεύουμε στην τάξη δεν το δουλεύουν τα διπλανά σχολεία και πως ίσως θα ταίριαζε καλύτερα να ασχοληθούμε με τις αγροτικές εργασίες του χωριού, αφού τα παιδιά έχουν κι αντίστοιχα βιώματα. Άλλωστε αγρότες θα γίνουν όταν μεγαλώσουν, τι τα ενδιαφέρει η κίνηση των πλανητών κι η αστρονομία;

Έρχεσαι ένα πρωινό στο σχολείο αγχωμένη και με ρωτάς όλο αγωνία πότε θα μάθουμε να γράφουμε γραμματάκια κι αριθμούς και πως τα άλλα νηπιαγωγεία κάνουν κάθε μέρα φύλλα εργασίας. Αγχώνεσαι να μάθει το παιδί σου να διαβάζει πριν πάει στο δημοτικό.

Έρχεσαι ένα πρωινό στο σχολείο εκνευρισμένη και κάνεις παράπονα πως το παιδί σουδεν τρώει στο σπίτι αυτά που του δίνεις επειδή «έτσι είπαμε στο σχολείο» και πως ο χρόνος σου είναι περιορισμένος για να ικανοποιείς τα γευστικά γούστα των τριών παιδιών σου.

Έρχεσαι ένα πρωινό στο σχολείο με απολογητικό ύφος και φέρνεις την κόρη σου άρρωστη, με πυρετό, ισχυριζόμενη πως «χθες είχε μόνο λίγες μυξούλες μωρέ και κάτι δέκατα- σήμερα είναι καλά».

Έρχεσαι ένα πρωινό στο σχολείο έξω φρενών, να ζητήσεις ως πατέρας εξηγήσεις επειδή ο γιος σου χθες σου είπε πως όταν έπεσε στο διάλειμμα κι έβαλε τα κλάματα η κυρία του είπε πως και οι άντρες κλαίνε από πόνο ή στενοχώρια.

Έρχεσαι ένα πρωινό στο σχολείο πλημμυρισμένος/η από χίλια δυο συναισθήματα. Αλλά όταν έρχεσαι στο σχολείο δεν σκέφτεσαι ή δεν γνωρίζεις πως:

ΔΕΝ "κόβεται" η πρωινή προσευχή λέμε..

τουλάχιστον όχι ακόμα. Η εγκύκλιος του Υπουργείου για τη λειτουργία των σχολείων 2016-2017 είναι σαφής. Εκτός από κάποια καινούρια στοιχεία εφαρμόζεται και εφέτος το ΠΔ 201/98 (ΦΕΚ 161 τ. Α΄), άρθρο 13, παρ. 5, εδάφ. α και β και παρ. 10, εδαφ. δ. Σας τα παραθέτω προς ευκολία παρακάτω....

Όλη η εγκύκλιος ΕΔΩ

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Και αν τα παιδιά δεν κάνουν την προσευχή στο σχολείο;

Ένα ενδιαφέρον άρθρο της Αιμιλίας Σαλβάνου, ιστορικού, διάβασα σήμερα στο efsyn.gr και το παραθέτω εδώ. Το άρθρο δίνει  πληροφορίες σχετικά με το μάθημα των θρησκευτικών σε διάφορες χώρες του κόσμου και μια άλλη οπτική γωνία στο θέμα. 

Πάνε σχεδόν δέκα χρόνια από τότε που στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας, ένα από τα πιο πολυπολιτισμικά σχολεία της Αθήνας, έγινε ένα ενδιαφέρον πείραμα.

Η διευθύντρια του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, Στέλλα Πρωτονοταρίου, αντικατέστησε την πρωινή προσευχή με το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου «Πρωινό Αστρο» προκειμένου να αποκτήσει νόημα η πρωινή τελετουργία για το σύνολο των μαθητών του σχολείου.

Η αλλαγή αυτή, αν και είχε θετική επίδραση στη σχολική κοινότητα, πολεμήθηκε από την Εκκλησία αλλά και το κράτος, με χαρακτηριστικότερη ίσως τη δήλωση του τότε υφυπουργού Παιδείας Αν. Λυκουρέντζου ότι καθήκον του είναι «να τηρούνται οι νόμοι της πολιτείας […] και να προστατεύεται η ελληνορθόδοξη παράδοση» και η διευθύντρια έφτασε να δικαστεί1.

Στη δεκαετία που μεσολάβησε έχουν αλλάξει πολλά: η Ελλάδα έχει βιώσει μια βαθιά κρίση και παρατεταμένη ύφεση, το σύνολο σχεδόν των σχολείων του κέντρου και των γειτονικών δήμων έχει αποκτήσει ήδη ή πρόκειται πολύ γρήγορα να αποκτήσει «πολυπολιτισμικό χαρακτήρα» και εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις και συζητήσεις για το Νέο Σχολείο έχουν βρεθεί στο κέντρο του δημόσιου διαλόγου.

Μόνον η θέση της Εκκλησίας και της θρησκείας στο σχολείο μοιάζει να μένει αμετακίνητη σε όλη αυτή τη ρευστότητα. Χαρακτηριστική ήταν η αναστάτωση που προκάλεσε σε ένα όχι ευκαταφρόνητο μέρος της κοινής γνώμης η δήλωση του υπουργού Παιδείας στη «Βουλή των Εφήβων» ότι η παράλειψη της προσευχής στο σχολείο δεν ισοδυναμεί με καταστροφή. Εχουμε λοιπόν ένα θρησκευτικό σχολείο και αν είναι έτσι, αυτό είναι που επιζητούμε;

Δεν θα μπω εδώ στη συζήτηση για τους ιστορικούς λόγους της παρουσίας της Εκκλησίας στο σχολείο, παρότι πρόκειται για εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορία που άπτεται των ιδρυτικών μύθων του έθνους. Σκοπιμότερο ίσως είναι να

Η παιδεία αξίζει όλα τα ρίσκα

Οι μικροί αυτοί μαθητές κάνουν έναν πραγματικά καθημερινό άθλο για να φτάσουν στο σχολείο και να μάθουν γράμματα. Είναι αναγκασμένα να περνούν καθημερινώς από επικίνδυνους γκρεμούς χωρίς καμιά προστασία, αλλά η παιδεία μάλλον αξίζει όλα τα ρίσκα που μπορεί να πάρει κανείς.

Τα παιδιά είναι από το χωριό Atuleer, του νομού Liangshan της κομητείας Shaojue, που είναι ένας από τους πιο εξαθλιωμένους νομούς στην Κίνα. Το χωριό βρίσκεται σκαρφαλωμένο πάνω σε ένα βράχο σε υψόμετρο περίπου 1.500 μέτρων και ζουν εκεί συνολικά 358 άτομα από 76 οικογένειες.

Το χωριό είναι πολύ ορεινό και υπάρχουν τρεις τρόποι να το προσεγγίσει κανείς, όμως οι κάτοικοι μπορούν να χρησιμοποιούν μόνο τις δύο διαδρομές που περνούν πάνω από κάθετα απόκρημνα βράχια, περίπου 800 μέτρα πάνω από το έδαφος. Η διαδρομή με τα πόδια που κάνουν μαθητές και γονείς έχει μήκος περίπου τεσσάρων χιλιομέτρων με σκάλες μπαμπού σε 13 σημεία.

Λόγω της δύσκολης μετάβασής τους στο σχολείο, τα παιδιά αυτά έχουν ένα ειδικό πρόγραμμα κάνοντας μαθήματα ανά δέκα ημέρες με ένα ενδιάμεσο διάλειμμα πέντε ημερών.

 Πηγή

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Ένας δάσκαλος που έκανε τη διαφορά

Ο Stephen Ritz είναι εκπαιδευτικός από το Μπρονξ, ο οποίος είχε να αντιμετωπίσει πολλά προβλήματα στο σχολείο του. Σε μία "διατροφική έρημο", όπως είναι το Μπρονξ και με μαθητές που είχαν πολύ χαμηλό  ποσοστό αποφοίτησης, το οποίο μετά βίας άγγιζε το17%, η δουλειά του δασκάλου φάνταζε πολύ δύσκολη. Από την άλλη, είχε να διαχειριστεί παιδιά που πεινούσαν, ήταν άστεγα ή έμεναν σε ανάδοχες οικογένειες, τα οποία συχνά έμπλεκαν σε καυγάδες και ακροβατούσαν ανάμεσα στην εγκληματικότητα και τη βία. Τι έκανε;

Το 99% των μαθητών του σχολείου είχε κάνει αίτηση για παροχή ολόκληρου ή μερικού συσσιτίου, επειδή οι γονείς τους αδυνατούσαν να τα θρέψουν επαρκώς. Ακόμη, το 70% των μαθητών θεωρούνταν ως παιδιά με "μαθησιακές δυσκολίες".

Αποφάσισε λοιπόν ο δάσκαλος να πραγματοποιήσει ένα πρωτοποριακό πείραμα αστικής καλλιέργειας με τη συμμετοχή των παιδιών του σχολείου. Αφού διαπίστωσε ότι το βασικό πρόβλημα των μαθητών ήταν η επισιτιστική ανασφάλεια αλλά και η έλλειψη βασικών βιταμινών, αφού δεν τρέφονταν σωστά, θέλησε να αλλάξει εντελώς το ζοφερό μέλλον των παιδιών και να τους δώσει μία νέα προοπτική για τη ζωή.

Η αρχή έγινε με τη δωρεά μερικών σπόρων στον Ritz, οι σπόροι καλλιεργήθηκαν, έγιναν φυτά και λαχανικά και κάπως έτσι ξεκίνησε το "Green Bronx Machine" το πρωτοποριακό σύστημα μαθημάτων αστικής καλλιέργειας και κηπουρικής σε κλειστούς χώρους.

Πλέον, οι μαθητές, με την καθοδήγηση του δασκάλου τους, καλλιεργούν σε όλους τους χώρους του σχολείου και παράγουν τρόφιμα για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.

Η σημαντική βελτίωση του καθημερινού διαιτολογίου, βοήθησε στην κατακόρυφη αύξηση των επιδόσεων και στα μαθήματα. Το ποσοστό παρακολούθησης των μαθημάτων ανέβηκε από 40% στο εντυπωσιακό 93%, ενώ στις εξετάσεις παρατηρείται 100% επιτυχία!

Πηγή

Αναρτήθηκε από:  ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Ελεύθερη επιλογή σχολείου: καλό ή κακό;

Να επιλέγουν οι γονείς το σχολείο για τα παιδιά τους ή να τα στέλνουν στο σχολείο της γειτονιάς τους; Αυτό το ερώτημα έθεσε ο κ. Μητσοτάκης ως ένα από τα κεντρικά του προγράμματος της Ν.Δ. για την Παιδεία.

Αν ελευθερία σημαίνει δυνατότητα επιλογών, ποιος θα έλεγε όχι; Η επιλογή σχολείου θα προωθήσει την άμιλλα μεταξύ των σχολείων, θα τα κάνει καλύτερα. Πρόκειται για μια πρακτική που έχει εφαρμοστεί εκτεταμένα σε χώρες όπως η Αγγλία και μαζί με τα κουπόνια εκπαίδευσης, που επιτρέπουν να διαλέξεις δημόσιο ή ιδιωτικό σχολείο, έχουν γίνει η σημαία του νεοφιλελευθερισμού στην εκπαίδευση.

Λίγοι όμως σκέπτονται ότι η αποσύνδεση του σχολείου από την κοινότητα θα σημάνει δυσάρεστη αναστάτωση στην ελληνική κοινωνία.

Τι φταίνε τα δικά μας παιδιά, λένε ακόμη και προοδευτικοί γονείς, να μένουν πίσω στις γνώσεις τους εξαιτίας της παρουσίας στο σχολείο παιδιών με ειδικές ανάγκες, μεταναστόπουλων και προσφυγόπουλων που δεν ξέρουν καλά ελληνικά ή παιδιών με λιγότερα ερεθίσματα από το περιβάλλον τους;

Ενα ακραίο παράδειγμα, από πρόσφατο πραγματικό περιστατικό, είναι οι γονείς σε μεσοαστική συνοικία του νοτιοδυτικού Λονδίνου που ζητούν να γίνει αερογέφυρα ώστε τα παιδιά της μεσαίας τάξης να αποφεύγουν τη συνάντηση και τον συγχρωτισμό τους με τα παιδιά των εργατικών κατοικιών.

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Ν.Δ. είναι ένας σύγχρονος Καιάδας, με σχολεία για τους πολλούς, αφημένα στην τύχη τους, και σχολεία για τους λίγους.

Η κρίση του αναδιανεμητικού ρόλου της εκπαίδευσης, η πεποίθηση δηλαδή ότι η πίτα που θα μοιραστεί στο τέλος της εκπαιδευτικής διαδικασίας δεν φτάνει για όλους, οδηγεί σε αυξανόμενη σκλήρυνση των στρατηγικών επιλογών των ευπορότερων να αποκοπούν από τις «μάζες», διασφαλίζοντας τη δική τους αναπαραγωγή (μέσω συμμετοχής σε κλειστά συστήματα) και καταδικάζοντας ταυτόχρονα τους υπόλοιπους σε γεωμετρικά αυξανόμενη παρακμή.

Γιατί αυτό που παραβλέπουν προτάσεις ελεύθερης επιλογής σχολείου είναι ότι η εξόφθαλμη μεταφορά των κοινωνικών ανισοτήτων στη σχολική πραγματικότητα υπονομεύει

Αχαΐα: Πάνω από 100 οι κενές οργανικές θέσεις στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση

Με κενά στα Δημοτικά και στα Νηπιαγωγεία αναμένεται να ξεκινήσει στην Αχαΐα η νέα σχολική χρονιά. Όπως αναφέρει σε δήλωσή του ο Αιρετός Π.Υ.Σ.Π.Ε. Αχαΐας Τάσος Σταυρογιαννόπουλος, φέτος αναμένεται να μείνουν κενές 113 οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών. Η δήλωση του κ. Σταυρογιαννόπουλου έχει ως εξής:

«Η υποβολή των δηλώσεων μετάθεσης ή τοποθέτησης σε οργανική θέση των εκπαιδευτικών της Α/θμιας Εκπαίδευσης στην περιοχή της Αχαΐας θα γίνει στο χρονικό διάστημα από 19 – 25 Ιουλίου, με μεγάλη καθυστέρηση σε σχέση με άλλες χρονιές.

Οι μεταθέσεις-τοθετήσεις αναμένεται να ανακοινωθούν στο τέλος Ιουλίου. Φέτος συστήθηκαν 58 νέες οργανικές θέσεις (26 Φυσικής Αγωγής και 32 Αγγλικής). Ωστόσο, αναμένεται να μείνουν κενές 113 οργανικές θέσεις (39 δασκάλων, 37 δασκάλων ειδικής αγωγής, 7 νηπιαγωγών ειδικής αγωγής, 3 φυσικής αγωγής και 27 αγγλικής), καθώς και 9 νηπιαγωγοί στη διάθεση.

ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΚΕΝΑ ΔΑΣΚΑΛΩΝ (ΠΕ70)

Δ.Σ. ΑΙΓΕΙΡΑΣ (2), 8ο Δ.Σ. ΑΙΓΙΟΥ (1), 1ο Δ.Σ. ΑΚΡΑΤΑΣ (1), 2ο Δ.Σ. ΑΚΡΑΤΑΣ (1), Δ.Σ. ΒΕΛΙΤΣΩΝ (1), Δ.Σ. ΔΙΑΚΟΠΤΟΥ (4), Δ.Σ. ΕΛΑΙΩΝΑ (1), Δ.Σ. ΖΗΡΙΑΣ (1), Δ.Σ. ΚΑΓΚΑΔΙΟΥ (1), Δ.Σ. ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ (3), Δ.Σ. ΚΛΕΙΤΟΡΙΑΣ (2), Δ.Σ. ΜΑΝΕΣΙΟΥ (1), Δ.Σ. ΜΑΤΑΡΑΓΚΑ (1), Δ.Σ. ΠΕΤΣΑΚΩΝ (1), Δ.Σ. ΠΗΓΑΔΙΩΝ (2), Δ.Σ. ΣΑΓΕΙΚΩΝ (1), Δ.Σ. ΣΚΕΠΑΣΤΟΥ (3), Δ.Σ. ΨΩΦΙΔΑΣ (1), 1ο Δ.Σ. ΑΙΓΙΟΥ (1), Δ.Σ. ΕΛΙΚΗΣ (1), Δ.Σ. ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (1), 5ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 9ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 53ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 1ο Δ.Σ. ΠΑΡΑΛΙΑΣ (1), 54ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), , 8ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), Δ.Σ. ΛΙΜΝΟΧΩΡΙΟΥ (1), 6ο Δ.Σ. ΑΙΓΙΟΥ (1).

ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΚΕΝΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ (ΠΕ60)

2ο Ν/Γ ΡΙΟΥ (1), Ν/Γ ΒΕΛΙΤΣΩΝ (1), Ν/Γ ΔΑΦΝΗΣ (1), Ν/Γ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ (1), Ν/Γ ΨΩΦΙΔΑΣ (1), 13ο Ν/Γ ΠΑΤΡΩΝ (1), 20ο Ν/Γ ΠΑΤΡΩΝ (1), 23ο Ν/Γ (1), 4ο Ν/Γ ΑΙΓΙΟΥ (1).

ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΚΕΝΑ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ (ΠΕ11)

16ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 18ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 1ο Δ.Σ. ΑΚΡΑΤΑΣ (1), 62ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 32ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 10ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 14ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 1ο Δ.Σ. ΟΒΡΥΑΣ (1), 26ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 2ο Δ.Σ. ΑΚΡΑΤΑΣ (1), ), 2ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 35ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 45ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 49ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 51ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 52ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 56ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 60ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 64ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), Δ.Σ. ΒΡΑΧΝΕΪΚΩΝ (1), Δ.Σ. ΔΕΜΕΝΙΚΩΝ (1), Δ.Σ. ΚΑΜΙΝΙΩΝ (1), Δ.Σ. ΚΑΡΕΪΚΩΝ (1), Δ.Σ. Κ. ΚΑΣΤΡΙΤΣΙΟΥ (1), Δ.Σ. ΚΡΗΝΗΣ (1), Δ.Σ. ΛΟΥΣΙΚΩΝ(1), Δ.Σ. ΡΙΟΥ (1), Δ.Σ. ΣΕΛΙΑΝΙΤΙΚΩΝ (1), Δ.Σ. ΤΕΜΕΝΗΣ (1), Δ.Σ. ΦΑΡΡΩΝ (1), Δ.Σ. ΧΑΛΑΝΔΡΙΤΣΑΣ (1).

ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΚΕΝΑ ΑΓΓΛΙΚΗΣ (ΠΕ06)

17ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 21ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), Δ.Σ. ΚΛΕΙΤΟΡΙΑΣ (1), Δ.Σ. ΛΑΚΚΟΠΕΤΡΑΣ (1), Δ.Σ. ΛΟΥΣΙΚΩΝ (1), 1ο Δ.Σ. Κ. ΑΧΑΪΑΣ (1), 1ο Δ.Σ. ΟΒΡΥΑΣ (1), 2ο Δ.Σ. ΑΚΡΑΤΑΣ (1), 2ο Δ.Σ. Κ. ΑΧΑΪΑΣ (1), 2ο Δ.Σ. ΟΒΡΥΑΣ (1), 35ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 3ο Δ.Σ. ΑΙΓΙΟΥ(1), 43ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 45ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 49ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 51ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 52ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 56ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 5ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 60ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 62ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 64ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 65ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), 6ο Δ.Σ. ΑΙΓΙΟΥ (1), Δ.Σ. ΑΝΩ ΑΛΙΣΣΟΥ (1), Δ.Σ. ΒΡΑΧΝΕΪΚΩΝ (1), Δ.Σ. ΔΕΜΕΝΙΚΩΝ (1), Δ.Σ. ΕΛΙΚΗΣ (1), Δ.Σ. ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ (1), Δ.Σ. ΚΑΡΕΪΚΩΝ (1), Δ.Σ. Κ. ΚΑΣΤΡΙΤΣΙΟΥ (1), Δ.Σ. ΚΡΗΝΗΣ (1), Δ.Σ. ΜΙΝΤΙΛΟΓΛΙΟΥ (1), Δ.Σ. ΡΙΟΛΟΥ (1), Δ.Σ. ΡΙΟΥ (1), Δ.Σ. ΣΕΛΙΑΝΙΤΙΚΩΝ (1), Δ.Σ. ΦΑΡΡΩΝ (1),

ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΚΕΝΑ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ

Τ.Ε. 6ο Δ.Σ. ΑΙΓΙΟΥ (1), Τ.Ε. 1ο Δ.Σ. ΑΚΡΑΤΑΣ (1), Τ.Ε. Δ.Σ. ΔΙΑΚΟΠΤΟΥ (1). Τ.Ε. Δ.Σ. ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ (1), Τ.Ε. Δ.Σ. ΚΛΕΙΤΟΡΙΑΣ (1), Τ.Ε. 1ο Δ.Σ. ΠΑΡΑΛΙΑΣ (1), Τ.Ε. 61ο Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (1), Τ.Ε. Δ.Σ. ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΟΥ (1), Τ.Ε. Δ.Σ. ΨΩΦΙΔΑΣ (1), 1ο Ε.Δ.Σ. ΑΙΓΙΟΥ (4), 1ο Ε.Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (8), 2ο Ε.Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (7), 3ο Ε.Δ.Σ. ΠΑΤΡΩΝ (2), Ε.Δ.Σ. ΚΑΤΩ ΑΧΑΪΑΣ (2), Ε.Δ.Σ. ΚΩΦΩΝ (1), Ε.Δ.Σ. ΤΥΦΛΩΝ (1), Ε.Δ.Σ. ΑΥΤΙΣΜΟΥ (4).

ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΚΕΝΑ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ

Τ.Ε. 4ο Ν/Γ ΑΙΓΙΟΥ (1), Τ.Ε. 2ο Ν/Γ ΠΑΡΑΛΙΑΣ (1), ΕΙΔΙΚΟ Ν/Γ ΚΑΤΩ ΑΧΑΪΑΣ (1), 1ο ΕΙΔΙΚΟ Ν/Γ ΠΑΤΡΩΝ (1), ΕΙΔΙΚΟ Ν/Γ ΑΥΤΙΣΜΟΥ (2), ΕΙΔΙΚΟ Ν/Γ ΤΥΦΛΩΝ (1).»

Αναρτήθηκε από ΓΙΑΝ. ΠΑΝ.

Εν αρχή ην ο δάσκαλος.

Εν αρχή ην ο δάσκαλος. Μη ο δάσκαλος η φύση θα ήταν, δε θα ήταν όμως οι κοινωνίες. Θα υπήρχε ο χρόνος, αλλά δε θα υπήρχε η ιστορία. Και στο βασίλειο των ζωντανών ήχων θα άκουγε κανείς την κραυγή, τα χουγιαχτά, τα συνθήματα. Δε θα άκουγε όμως ούτε θά ‘βλεπε τη φωνή, τα γράμματα της γραφής, τις συμφωνίες και τους χορούς.

Γιατί; Απλά, γιατί ο δάσκαλος είναι που μεταμορφώνει τον εγκέφαλο του ζώου σε νου του ανθρώπου. Αυτός κατορθώνει ώστε η ματιά του καθένα μας να μη μένει βλέμμα βοδιού, αλλά να γίνεται βιβλίο ανοιχτό να το διαβάζεις. Επεξεργάζεται το πετσί της κεφαλής μας και δημιουργεί πρόσωπο. Η δουλειά του δάσκαλου είναι ο αθέρας της βυρσοδεψίας. Και στο τέλος-τέλος ο δάσκαλος θωπεύει και μαλάζει έτσι το σώμα και την ψuχή μας, ώστε από τη στέρησή μας αποστάζεται το κλάμα, και από την πλησμονή κορφολογιέται το γέλιο μας…

Χωρίς το δάσκαλο ο λόγος θα σάπιζε άχρηστος μέσα στο έλος του κρανίου μας. Όπως σαπίζει άχρηστο το τραίνο που ρεμίζαρε για πάντα στο σταθμό… Και όπως σκεβρώνει άφτουρη η νύφη που έμεινε αγεώργητη από τον άντρα. Ο ιερός τρόμος της παρθενίας της σιγά-σιγά κακοβολεί, ωσόπου στο τέλος γίνεται ένα τεφρό δίχτυ αράχνης.

Μ’ ένα λόγο, ο δάσκαλος είναι ο ποιητής του ανθρώπου… Αν έλειπαν οι δάσκαλοι, η γη μας θά ‘ταν τυφλή. Και το σύμπαν ανυπόστατο…

Και θυμηθείτε: Ο Νεύτων, ο Χάμπλ, ο Αϊνστάιν και οι άλλοι που μίλησαν στο τηλέφωνο με το θεό ήσαν όλοι τους δάσκαλοι.

Έτσι ορίζεται ο λόγος και η τιμή του δάσκαλου. Το τιμολόγιο όμως με το οποίο κοστολογούν το έργο του οι εξουσίες και οι αρχές πρώτα και ύστερα το άκριτο πλήθος είναι αλλιώτικο. Αλλίμονο! Άχρηστο για τις εφορείες.

Δημήτρης Λιαντίνης, Τα Ελληνικά (απόσπασμα)

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Νομίζεις ότι γνωρίζεις τι κάνουν οι εκπαιδευτικοί. Σωστά; Λάθος!

Μπορεί να πήγατε στο σχολείο, κι έτσι νομίζετε ότι ξέρετε τι κάνουν οι εκπαιδευτικοί, έτσι δεν είναι; Κάνετε λάθος. Ακολουθεί ένα άρθρο της Sarah Blaine που εξηγεί τα πάντα. Η Sarah Blaine, είναι μαμά, πρώην δασκάλα, και τώρα πλήρους απασχόλησης δικηγόρος στο New Jersey που έγραψε για πρώτη φορά στο blog parentingthecore της, το παρακάτω άρθρο…

Όλοι γνωρίζουμε τι κάνουν οι εκπαιδευτικοί, έτσι δεν είναι; Άλλωστε, ήμασταν όλοι οι μαθητές. Σχεδόν ο κάθε ένας από εμάς, είμαστε προϊόν της δημόσιας εκπαίδευσης, ο καθένας μας κάθισε στα θρανία για δεκατρία χρόνια. Συναντήσαμε δεκάδες εκπαιδευτικούς. Είχαμε δασκάλους στο νηπιαγωγείο, στην πρώτη τάξη του δημοτικού, στην πέμπτη τάξη, και γυμναστές, και δασκάλους καλλιτεχνικών και καθηγητές μουσικής. Είχαμε καθηγητές φυσικούς και κοινωνιολόγους, καθηγητές αγγλικών και καθηγητές μαθηματικών. Αν ήμασταν τυχεροί, είχαμε καθηγητές που δίδασκαν Λατινικά ή καθηγητές ισπανικών, ή καθηγητές φυσικής ή ψυχολογίας. Εγώ είχα ακόμη και καθηγητή για ” Δεξιότητες Επικοινωνίας “. Είχαμε συμβούλους επαγγελματικού προσανατολισμού και διευθυντές και κάποιοι από εμάς είχαν δασκάλους ειδικής αγωγής.

Επομένως, γνωρίζουμε τους εκπαιδευτικούς. Ξέρουμε τι συμβαίνει στις τάξεις, και γνωρίζουμε τι κάνουν οι εκπαιδευτικοί. Γνωρίζουμε ποιοι είναι οι αποτελεσματικοί εκπαιδευτικοί, ξέρουμε ποιοι εκπαιδευτικοί έμειναν στη μνήμη μας, ποιοι εκπαιδευτικοί άλλαξαν τη ζωή μας, και γνωρίζουμε ποιοι εκπαιδευτικοί ήταν απαράδεκτοι. Ξέρουμε. Γνωρίζουμε ποιοι εκπαιδευτικοί άλλαξαν τη ζωή μας προς το καλύτερο. Γνωρίζουμε ποιοι εκπαιδευτικοί άλλαξαν τη ζωή μας προς το χειρότερο. Η διδασκαλία ως επάγγελμα δεν έχει κάποιο μυστήριο. Δεν έχει καμία μαγεία. Δεν έχει κανένα σεβασμό. Ήμασταν μαθητές, και ως εκ τούτου, γνωρίζουμε τους εκπαιδευτικούς. Διασύρουμε τους εκπαιδευτικούς. Επικρίνουμε τους εκπαιδευτικούς. Μπορούμε να τα κάνουμε καλύτερα από τους καθηγητές. Άλλωστε, εμείς δουλεύουμε. Αυτοί διδάσκουν.

Κάνουμε λάθος. Πρέπει να τιμάμε τους εκπαιδευτικούς. Πρέπει να σεβόμαστε τους δασκάλους. Πρέπει να ακούμε τους εκπαιδευτικούς. Πρέπει να σταματήσουμε να μειώνουμε τους εκπαιδευτικούς με αυθαίρετες μετρήσεις και τις λεγόμενες αντικειμενικές εξετάσεις. Πάνω απ ‘όλα, πρέπει να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε ότι ξέρουμε τι σημαίνει διδασκαλία μόνο επειδή κάποτε υπήρξαμε μαθητές. Δεν ξέρουμε.

Ξόδεψα περισσότερο από ένα χρόνο για να πάρω το Master of Arts στη διδασκαλία. Μετά πέρασα δύο χρόνια διδάσκοντας σε ένα δημόσιο γυμνάσιο σε μια αγροτική περιοχή. Και έμαθα ότι τα 13 χρόνια μου ως μαθήτρια σε δημόσιο σχολείο, τα 4 χρόνια μου ως φοιτήτρια σε ένα εξαιρετικό κολέγιο, και ακόμη και η χρονιά μου ως μεταπτυχιακή φοιτήτρια στη σχολική εκπαίδευση, σε ένα από τα καλύτερα δημόσια πανεπιστήμια δεν μου έμαθαν πώς να διαχειρίζομαι μια τάξη, πώς να προσεγγίζω τους μαθητές, πώς να εμπνέω την αγάπη για μάθηση, πώς να διδάσκω. Δεκαοκτώ χρόνια ως μαθήτρια και δεν ήξερα τίποτα για τη διδασκαλία. Μόνο χρόνια εξάσκησης στην τάξη θα με έκαναν κανονική δασκάλα. Ειδικό. Κάποιος που να ξέρει πώς να εμπνέει τα παιδιά. Πώς να κάνει τη διαφορά. Πώς να διδάσκει.

Δεν έμεινα. Έφυγα. Πήγα στο σπίτι μου, και ένα χρόνο αργότερα γράφτηκα στη Νομική. Πέρασα τις δικηγορικές εξετάσεις . Άρχισα την πρακτική μου σε ένα επιβλητικό μεγάλο δικηγορικό γραφείο. Τρία χρόνια ως φοιτήτρια νομικής δεν με είχαν προετοιμάσει περισσότερο από ότι τα 18 χρόνια μου ως φοιτήτρια με είχαν προετοιμάσει να διδάξω. Αλλά ακόμη και την πρώτη μου χρονιά ως εν ενεργεία δικηγόρος, έβγαζα πέντε φορές περισσότερα από όσα έπαιρνα σαν δασκάλα. Δούλεψα σκληρά την πρώτη μου χρονιά ως δικηγόρος . Αλλά δεν δούλεψα τόσο σκληρά όσο είχα δουλέψει τη χρονιά που δίδαξα. Στην πραγματικότητα, δεν δούλεψα πιο σκληρά. Ίσως μάλιστα να δούλεψα και λίγο λιγότερο . Όμως συνέχισα να ασκούμαι. Συνέχισα να μαθαίνω.

Εννέα χρόνια μετά την αποφοίτησή μου από τη Νομική, νομίζω ότι έχω κάποια ιδέα για το πώς να στέκομαι σε μια δίκη. Δεν είμαι η τέλεια δικηγόρος . Υπάρχουν πολλά περισσότερα που θα μπορούσα να μάθω, περισσότερα που θα μπορούσα να κάνω. Να αναπτύξω καλύτερα νομικά ένστικτα με την πάροδο του χρόνου. Θα μπορούσα να ακονίσω τη στρατηγική λογική μου . Θα μπορούσα να τα κάνω όλα καλύτερα, να είμαι καλύτερη. Να μάθω καλύτερα το Νόμο . Να μάθω περισσότερες διαδικασίες . Αλλά ο νόμος είναι μια πρακτική, το δίκαιο είναι ένα επάγγελμα . Οι δικηγόροι αναμένεται να εξελίσσονται στην πορεία της σταδιοδρομίας τους . Οι δικηγόροι αποκτούν μεγαλύτερη ευθύνη, που την κερδίζουν με το χρόνο. Οι νέοι καθηγητές αναλαμβάνουν την πλήρη ευθύνη την πρώτη ημέρα που πατούν το πόδι τους στην τάξη . Οι άνθρωποι που συναντώ έξω στον κόσμο με σέβονται τώρα ως δικηγόρο, ως επαγγελματία, εν μέρει επειδή η συντριπτική πλειοψηφία τους δεν έχουν απολύτως καμία ιδέα για το τι πραγματικά κάνω.

Όλοι εσείς, πρώην μαθητές, που δεν είστε εκπαιδευτικοί ή δικηγόροι, δεν γνωρίζετε περισσότερα για τη διδασκαλία απ’ ό,τι  γνωρίζετε για τη δικηγορία . Όλοι εσείς οι πρώην μαθητές: δεν έχετε σχεδιάσει προγράμματα σπουδών, σχεδιάσει μάθημα, δεν έχετε παρακολουθήσει συνεδριάσεις του συλλόγου διδασκόντων, δεν έχετε ετοιμάσει διαγωνίσματα, βάλει βαθμούς μετά από αξιολόγηση, παρακολουθήσει τη φοίτηση των μαθητών. Δεν έχετε διδάξει μαθητές, επανεξετάζει τους στόχους και δημιουργήσει ερωτήσεις για μελέτη. Δεν έχετε βάλει σε μαθητές  εργασία για το σπίτι . Δεν γράφετε καθημερινά τους στόχους του μαθήματος στον ασπροπίνακα. Δεν έχετε γράψει ποιήματα στον ασπροπίνακα. Δεν έχετε μάθει να γράφετε ευανάγνωστα στον πίνακα, ενώ ταυτόχρονα να διασφαλίζετε ότι κανένας από τους μαθητές σας δεν θα πετάξει μια καρέκλα έξω από το παράθυρο. Δεν έχετε σχεδιάσει μαθήματα που πέτυχαν. Δεν έχετε σχεδιάσει μαθήματα που απέτυχαν. Δεν έχετε μάθει να κρατάτε τους μαθητές ήσυχους κατά τη διάρκεια του μαθήματος . …………..

Το πρόβλημα με τη διδασκαλία ως επάγγελμα είναι ότι κάθε ενήλικας πολίτης αυτής της χώρας πιστεύει ότι ξέρει τι κάνουν οι εκπαιδευτικοί . Ενώ δεν γνωρίζουν. Έτσι δίνουν … λύσεις , αναπτύσσουν πολιτική, γράφουν άρθρα, και πολιτικολογούν. Και δεν ακούν αυτούς που ξέρουν . αυτούς που μπορούν να διδάξουν. Τους δασκάλους .

Πηγή    via

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Δ/ντής Εκπ/σης διδάσκει και σε σχολείο!!!!!!!!

Αυτό που κάνει ο καινούριος Διευθυντής Πρωτοβάθμιας Εκπ/σης Λάρισας κ. Σωτήρης Βούλγαρης πρώτη φορά το ακούμε και μάλλον τελευταία. Όταν διαβάσαμε την είδηση τρίβαμε τα μάτια μας. Ποτέ δεν έχει ξαναγίνει κάτι τέτοιο! Ο κ. Βούλγαρης προσπαθώντας να καλύψει κενά δασκάλων γύρισε στη σχολική τάξη εκτελώντας εκτός από τα διοικητικά του καθήκοντα και υπηρεσία 21 ωρών διδασκαλίας στο Δημοτικό Σχολείο Λιβαδίου Ελασσόνας! Παρατηρούμε ότι ο καινούριος Δ/ντής έχει πολύ φιλότιμο... Τα σέβη μας! 

Λίγες μέρες αφότου ανέλαβε τα νέα του καθήκοντα, δεν πρόλαβε να καθίσει στην καρέκλα του διευθυντή και βρέθηκε μπροστά σε σκοπέλους, με τα κενά δασκάλων σε σχολεία της αρμοδιότητάς του να αυξάνονται ραγδαία, εξαιτίας αδειών ασθενείας που ζητούν εκπαιδευτικοί, δηλώνοντας προβλήματα υγείας που είτε αφορούν γρίπη, είτε ατυχήματα κ.α.

Μαθητές μένουν χωρίς δασκάλους και τα αιτήματα για την κάλυψη των κενών στις σχολικές τάξεις, έρχονται το ένα μετά το άλλο, με αποτέλεσμα ο κ. Βούλγαρης, στην προσπάθειά του να βρει τρόπους να τα καλύψει και εξαντλώντας όλα τα περιθώρια, να καταλήξει να ξαναγυρίσει σε σχολική τάξη και να διδάξει.

Άμεση ανάγκη υπήρχε στο Δημοτικό Σχολείο Λιβαδίου και συγκεκριμένα στην πέμπτη τάξη, όπου αναπληρώτρια εκπαιδευτικός, πριν καλά –καλά προλάβει να διδάξει σε αυτή, ζήτησε άδεια λόγω επαπειλούμενης εγκυμοσύνης.

Οι γονείς πίεζαν να βρεθεί γρήγορα εκπαιδευτικός για τα παιδιά τους, καθώς επί μήνες δεν έκαναν μάθημα.

Ο κ. Βούλγαρης, αποκλείοντας το ενδεχόμενο το υπουργείο Παιδείας να προχωρήσει σε προσλήψεις κι άλλων αναπληρωτών, έγινε ο ίδιος εθελοντικά δάσκαλος στο Λιβάδι, μέχρις ότου καταφέρει να βρει κάποιον άλλο εκπαιδευτικό, όπως δήλωσε ο ίδιος, είτε κάποιον που θα επιστρέψει από άδεια, είτε που δεν θα συμπληρώνει σε ολοήμερο σχολείο το ωράριό του κ.ο.κ.

Στο πλαίσιο της προσπάθειας να καλύψει κενά με το υπάρχον διδακτικό προσωπικό, κάθε μέρα, μετά το μάθημα στο Λιβάδι, επιστρέφει για να επιτελέσει τα διοικητικά του καθήκοντα στο γραφείο του διευθυντή της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Λάρισας, όπου μεταξύ άλλων, μελετά αναλυτικά κάθε περίπτωση εκπαιδευτικού (συμπλήρωση ωραρίου, άδειες κ.α.) που θα μπορούσε να δώσει λύση, ακόμη και να «μοιραστεί» σε δύο σχολεία.

Μέχρι τότε, ο ίδιος θα πηγαινοέρχεται στο Λιβάδι, προσπαθώντας να διαχειριστεί μια κατάσταση, που όπως φαίνεται τελειωμό δεν θα έχει, αφού υπάρχουν κι άλλες σχολικές τάξεις που περιμένουν τον δάσκαλό τους, εκτός και αν αποφασίσει να πάει παντού.

Πηγή

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Δάσκαλος στην Ελλάδα του 2016

Ένα πολύ ωραίο και άρτιο άρθρο διάβασα σήμερα στο efsyn.gr που παρουσιάζει ακριβώς το πώς είναι να είσαι σήμερα δάσκαλος στην Ελλάδα, τα προβλήματα επιβίωσης και όχι μόνο που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί, την υπέρβασή τους, τον τρόπο που τους αντιμετωπίζει το κράτος, την επαγγελματική τους εξουθένωση. Δάσκαλοι ορχήστρες, δάσκαλοι αριθμοί, δάσκαλοι οικονομικοί μετανάστες, δάσκαλοι μόνοι... Κρίμα που φτάσαμε εδώ, ενώ ονειρευόμασταν τ' αστέρια...

Δάσκαλος-ορχήστρα

Η Φωτεινή Ρόιμπα στα 35 της υπηρετεί στο Γυμνάσιο της Μύρινας. Πριν από τη Λήμνο, δούλεψε στην Αστυπάλαια και την Κάλυμνο.

Διδάσκει 23 ώρες την εβδομάδα και επιπλέον, λόγω έλλειψης προσωπικού, ασκεί όπως όλοι και διοικητικά καθήκοντα. Επίσης, καθημερινά οφείλει να προετοιμαστεί για το μάθημα της επόμενης μέρας και να διορθώσει τα γραπτά των μαθητών της.

Για όλα αυτά το ελληνικό κράτος την αμείβει με 840 ευρώ τον μήνα (συμπεριλαμβανομένου του επιδόματος παραμεθορίου). Η Φωτεινή πληρώνει 280 ευρώ για το ενοίκιό της, 100 ευρώ για θέρμανση, 160 για τρόφιμα και άλλα 120 για μετακινήσεις. Για τον εαυτό της κι όλα τα υπόλοιπα έξοδά της παλεύει με 180 ευρώ.

Παρ’ όλα αυτά, θα χρειαστεί να της κάνω τρεις φορές την ερώτηση «γιατί μια νέα γυναίκα να κάνει αυτή τη ζόρικη επιλογή;»

Η Φωτεινή είναι δασκάλα και για εκείνη είναι αυτονόητο ότι ο δάσκαλος «πρέπει να παλεύει για το σχολείο, για τα παιδιά, για τις επόμενες γενιές». Αυτό που στα μάτια μου είναι ζόρικη επιλογή, στα δικά της (κι όλων των συναδέλφων της με τους οποίους μίλησα) είναι αυτονόητη αποστολή.

Δάσκαλος μετανάστης

Ο Βασίλης Λιόντος διδάσκει κοινωνιολογία. Μέχρι πρόσφατα υπηρετούσε σ’ έναν τόπο για τον οποίο οι ντόπιοι αστειευόμενοι λένε πως όταν πέρασε από εκεί ο Χριστός, είπε αμήν κι αντίο.

«Το Αμύνταιο είναι πανέμορφο κι οι κάτοικοι εξαιρετικοί, ήταν εμπειρία ζωής για μένα», λέει ο Βασίλης.

Στα 43 του διορίστηκε στη Φλώρινα, κυριολεκτικά στην άλλη άκρη της Ελλάδας, αφού το σπίτι του είναι στα Χανιά. Με βάση τον νόμο Διαμαντοπούλου έπρεπε να παραμείνει τρία χρόνια στον τόπο διορισμού του.

«Με 800 ευρώ τον μήνα και μια οικογένεια με δύο παιδιά πίσω σου, ίσα ίσα που επιβιώνεις», διηγείται. «Κάθε ταξίδι στο σπίτι κόστιζε 150 ευρώ κι έτσι πολύ σπάνια μπορούσα να επιστρέψω στην οικογένειά μου, η γυναίκα μου και τα