O πρώτος μετανάστης δήμαρχος στην Ελλάδα

Πρόκειται για το γιατρό Ναμπίλ- Ιωσήφ Μοράντ, μετανάστη από τη Συρία. Εξελέγη χτες βράδυ στο δήμο Ανδραβίδας - Κυλλήνης στο Νομό Ηλείας. Ο συμπαθής γιατρός κατοικεί τα τελευταία 25 χρόνια στα Λεχαινά και χαίρει της εκτίμησης των συμπολιτών του. 

Τι τελευταίες τρεις θητείες διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος. Εφέτος κατέβηκε ως ανέξαρτητος και στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση συγκένρωσε 26,5%, ενώ σύμφωνα με τα αποτελέσματα μέχρι τα ξημερώματα της Δευτέρας το ποσοστό του άγγιζε το 52,23% έναντι 46,48% που συγκέντρωνε ο ανθυποψήφιός του, Ανδρέας Κορομηλάς....

Ο νέος δήμαρχος μεταξύ άλλων δήλωσε "Κοιτάμε το μέλλον με αισιοδοξία" και πρόσθεσε ότι παρά το γεγονός ότι θα αναλάβουν καθήκοντα την 1η Σεπτέμβρη, τις αμέσως επόμενες ημέρες θα ξεκινήσουν οδοιπορικό σε όλα τα τοπικά διαμερίσματα του δήμου, παντού, προκειμένου να καταγράψουν τα προβλήματα. 

Μια και η Ανδραβίδα είναι το χωριό μου, εύχομαι καλή επιτυχία στον κ. Μοράντ με την ελπίδα να περάσει την αισιοδοξία του και στους συμπολίτες του και να τους φανεί χρήσιμος τόσο ως δήμαρχος όσο είναι και ως γιατρός.

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Γνωρίστε τη Μαρία Κακαλή

Είναι συνάδελφος νηπιαγωγός, μόλις 27 ετών και από προχτές η νέα δήμαρχος του Αγίου Ευστρατίου!

Η Μαρία Κακαλή που έχει βραβευτεί για τις επιδόσεις της στα μαθήματα της Α’ Λυκείου από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλο, το 2004 αποφοίτησε από το ενιαίο λύκειο Αγίου Ευστρατίου και την ίδια χρονιά εισήχθη και σπούδασε στο Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης και της Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστήμιου Πατρών.

Είναι παντρεμένη με τον Παναγιώτη Καραϊσκάκη, με τον οποίο έχει αποκτήσει ένα γιο. Μετά τις σπουδές της, επέστρεψε στο ακριτικό νησί και μένει μόνιμα εκεί. Εκλέχτηκε ως Δημοτικός Σύμβουλος Αγίου Ευστρατίου στις εκλογές του 2010 σε ηλικία μόλις 23 ετών και αργότερα ως Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου τον Ιανουάριο του 2013.

 

Βέβαια η σταδιοδρομία της αυτή οφείλεται και στο μικρό πληθυσμό του νησιού. Η επικεφαλής του συνδυασμού “Νέα Αρχή”, Μαρία Κακαλή, έλαβε ποσοστό 58,70% και 145 ψήφους. Ο μοναδικός της αντίπαλος ο συνδυασμός “Ο Αη Στράτης μπροστά” του Αγαπητού Ζέρβα έλαβε ποσοστό 41,30% και 102 ψήφους. Συνολικά ψήφισαν 250 ψηφοφόροι ενώ τα άκυρα ψηφοδέλτια ήταν μόλις τρία.

Να σημειώσουμε εδώ ότι ο Αη Στράτης είχε τον ίδιο δήμαρχο για 24 συναπτά έτη, τον κ. Χαράλαμπο Μακρή που αποφάσισε εφέτος να απέχει. Αξίζει επίσης να πούμε ότι το νησί αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά προβλήματα, κυρίως υγείας, αφού έχει ξέμεινε χωρίς γιατρό (η προηγούμενη είχε να πληρωθεί ένα χρόνο και αναγκάστηκε να παραιτηθεί και να φύγει). Για το λόγο αυτό μάλιστα οι κάτοικοι έχουν αποφασίσει ως διαμαρτυρία να απέχουν μαζικά από τις περιφερειακές και τις ευρωεκλογές. 

Πηγές: http://rebuke.gr/, news247.gr

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Πληροφόρησης Παναχαϊκού Όρους στο Πουρναρόκαστρο

Την βδομάδα που μας πέρασε στα πλαίσια περιβαλλοντικού προγράμματος πήγαμε τα μικρούλια της Δ΄  του 60ού Δημοτικού Σχολείου Πάτρας εκπαιδευτική επίσκεψη στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Πληροφόρησης Πουρναρόκαστρου. Οι μαθητές εκεί ενημερώθηκαν από τις δύο υπεύθυνες του Κέντρου σχετικά με την περιοχή Natura 2000 του Παναχαϊκού Όρους και είδαν πλούσιο οπτικό υλικό από τις περιοχές του βουνού. Στη συνέχεια πραγματοποιήσαμε ανάβαση και αργότερα κατάβαση πεζοπορικής διαδρομής κατά την οποία απολαύσαμε την ωραία θέα προς τον Πατραϊκό και την Πάτρα. Εκεί πάνω στις ραχούλες τα παιδιά έπαιξαν περιβαλλοντικά παιχνίδια και χάρηκαν τη φύση. Τέλος, αφού επιστρέψαμε στο Πουρναρόκαστρο, ανεβήκαμε στο λόφο του Προφήτη Ηλία και θαυμάσαμε το μικρό ναό που είναι χτισμένος από το 1851, εξερευνήσαμε τα ερείπια του φράγκικου κάστρου και θαυμάσαμε την καταπληκτική πανοραμική θέα προς την πόλη της Πάτρας. Φυσικά παρατηρήσαμε από πολύ κοντά και τους ζωηρούς κατοίκους του μικρού λόφου, που ακροβατούσαν στις άκρες των βράχων για να φάνε το χορταράκι τους. Τα μικρούλια ευχαριστήθηκαν φύση και θέα απέραντη. Ήταν πολύ ωραία! 

 

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Οι περδίκες των Γρεβενών

Στη Δυτική Μακεδονία οι γυναίκες ζωγραφίζουν τα πασχαλινά αυγά με λιωμένο μελισσοκέρι και μετά τα βάφουν κόκκινα. Η μοναδική αυτή τεχνική αποτελεί μια μικρή τελετουργία που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο τη νύχτα της Μεγάλης Τετάρτης προς τη Μεγάλη Πέμπτη. Είναι οι περίφημες περδίκες των Γρεβενών… Απαραίτητο σύμβολο της Πασχαλιάς σε ένα τόπο με ιδιαίτερο περιβάλλον και εκπληκτικές φυσικές ομορφιές.

 "Όταν είδα για πρώτη φορά πασχαλινό αυγό από τα Γρεβενά δίστασα να το θυσιάσω σε ένα καθιερωμένο τσούγκρισμα, όπως απαιτεί το πανελλήνιο έθιμο, και να διακινδυνεύσω να το δω σπασμένο. Κοίταζα τα ιδιαίτερα λεπτοδουλεμένα σχέδιά του, τις λευκές γραμμές πάνω στο βαθύ αλλά και λαμπερό κόκκινο φόντο, και σκεφτόμουν ότι δεν είναι απλά ένα συνηθισμένο εορταστικό αυγό αλλά ένα μικρό έργο λαϊκής τέχνης. Τα πασχαλινά αυγά των Γρεβενών φαίνεται να αποτελούν μια μικρή εστία αντίστασης στην τυποποίηση και την ταχύτητα που χαρακτηρίζουν τη σύγχρονη ζωή. Είναι μοναδικά επειδή το κάθε ένα απ’ αυτά ζωγραφίζεται ξεχωριστά με μια τεχνική επίσης ξεχωριστή.

Ένα σπάνιο φαγητό: Κουσκουσές ο κουραστικός

Αγαπημένοι μου αναγνώστες και ιδιαίτερα εσείς οι καλοφαγάδες και εσείς οι νοικοκυραίοι, που ασχολείστε με τη μαγειρική, ΠΡΟΣΟΧΗ, γιατί θα απελευθερώσω παρακάτω μια τοπική παραδοσιακή συνταγή που οι ρίζες της χάνεται στα χρόνια. Ο λόγος για το νοστιμότατο κουσκουσέ. 

Ο κουσκουσές είναι ένα είδος ζυμαρικού που φτιάχνεται στο χωριό μου (Ανδραβίδα Ηλείας) και στη γύρω περιοχή. Τον έφτιαχναν οι πρόγονοί μας, τον φτιάχνουν ακόμα οι μητέρες μας, αμφιβάλω αν θα φτιάχνεται για πολύ καιρό ακόμα, τουλάχιστον με αυτόν τον παραδοσιακό τρόπο που θα σας παρουσιάσω παρακάτω. Βέβαια στην περιοχή υπάρχουν κάποια εργαστήρια που τον κατασκευάζουν, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο φτάνουν την ποιότητα και την εμφάνιση του καλού σπιτικού κουσκουσέ. 

Διαβάστε όλο το άρθρο ΕΔΩ. 

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΤΗΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

60΄ στην ορεινή Αρκαδία

H πυξίδα της εκπομπής «60’ Ελλάδα» στον Alhpa οδήγησε τον Νίκο Μάνεση στην ορεινή Αρκαδία και στα χωριά Αλωνίσταινα, Στεμνίτσα, Ελληνικό, Μαγούλιανα, Λάστα, Δημητσάνα, Βυτίνα, Καρύταινα, Λαγκάδια. Για 60’ λεπτά η μικρή οθόνη γέμισε από εικόνες και χρώματα Γορτυνίας. Ο χρόνος βέβαια αποδείχτηκα πολύ μικρός για να αναδείξει τις σπάνιες ομορφιές της περιοχής, αλλά και την πληθώρα των παραδοσιακών οικισμών της...

 

Ο γνωστός δημοσιογράφος επικεντρώθηκε πρωτίστως στο να προβάλλει νέους ανθρώπους που ενάντια στην κρίση, άφησαν τις μεγαλουπόλεις, επέστρεψαν στις ρίζες τους και αποφάσισαν να χτίσουν ένα καλύτερο μέλλον. Δεκάδες ιστορίες νέων ανθρώπων που δραστηριοποιούνται επαγγελματικά στη Γορτυνία, όπως ο Άκης Σαρακινιώτης και η σύζυγός του, που άνοιξαν το παραδοσιακό καφενείο «Η Γερουσία» στη Στεμνίτσα, ο Χρ.Σιμόπουλος, που ασχολείται με τη ξυλογλυπτική, ο μηχανολόγος Βασ. Μπαρμπίνης που ασχολείται με τον πρωτογενή τομέα, η Μαρία Βασιλοπούλου, που βρέθηκε από την Αμερική στη Δημητσάνα και άνοιξε την πιτσαρία «Με μεράκι», η Κυριακή

Μανωλέα ιχθυέμπορος στη Δημητσάνα, η Λία Φρέτζου αργυροχρυσοχόος στη Δημητσάνα, η Δήμητρα Πετροπούλου Ιδιοκτήτρια Παντοπωλείου στη Δημητσάνα, ο Χαρ. Μπαξεβάνος ζαχαροπλάστης, η Ελένη Κουσκουρέλου Παιδαγωγός στην Καρύταινα, ο Κώστας Καρπούζος με Τσιπουράδικο στη Βυτίνα, οι επιχειρηματίας Παναγιωτης Παναγόπουλος και Σταύρος Παπαϊωάννου στη Βυτίνα η μορ. βιολόγος Φωτεινή Σπυρακοπούλου που είναι εκτροφέας ζώων σε φάρμα, η Φωτεινή και ο Μανώλης Αργυρόπουλος που δραστηριοποιούνται ξενοδοχειακά, αλλά και αυτοί που ασχολούνται με την παραγωγή παραδοσιακών προϊόντων, όπως η Γιούλη Κρατημένου στη Βυτίνα, η Κανέλα Μουρούτσου στα Λαγκάδια

Γύρισαν την πλάτη στην πόλη και επέστρεψαν στο χωριό

Ποιος είπε ότι η επιστροφή στο χωριό σημαίνει ενασχόληση μόνο με τη γεωργία και την κτηνοτροφία; Τρία νέα παιδιά στην Αροανία Καλαβρύτων μας δείχνουν πως η επιστροφή στην επαρχία μπορεί να αποτελέσει μια νέα αρχή για μια επιτυχημένη επιχείρηση.

Ο Βασίλης Φωτόπουλος και η αρραβωνιαστικιά του Μαρία, αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον και ένα μέρος φιλόξενο για να φτιάξουν τη δική τους οικογένεια, εδώ και λίγους μήνες πήραν τη μεγάλη απόφαση να δοκιμάσουν την τύχη τους σε ένα όμορφο χωριό κοντά στα Καλάβρυτα. 

Έχοντας εργαστεί για πολλά χρόνια στον χώρο της εστίασης, αλλά επηρεασμένοι κι αυτοί από την οικονομική κρίση, ήταν έτοιμοι να φύγουν για το εξωτερικό και συγκεκριμένα για την Αγγλία. Όμως, όταν έμαθαν ότι το καφενείο στο διπλανό χωριό από αυτό του Βασίλη έμεινε χωρίς ιδιοκτήτες, λίγο ο φόβος για το άγνωστο και λίγο η αβεβαιότητα για τα δεδομένα του εξωτερικού, αποφάσισαν να αναλάβουν τα ηνία του παραδοσιακού καφεστιατορίου «Σοποτό» και να δώσουν ζωή στους λιγοστούς μόνιμους κατοίκους, αλλά και χρώμα σε αυτόν τον γραφικό οικισμό. 

Η μπάντα των παιδιών των Σπετσών

Εγώ, αγαπημένοι μου αναγνώστες, δε θα σας μιλήσω ούτε για δασκάλες με ξανθά μαλλιά, ούτε για γυμναστές καμαρωτούς που πήραν μέρος στην παρέλαση. Θα σας μιλήσω για την μπάντα των παιδιών των Σπετσών. 

Τα πρωτοσυνάντησα τα παιδιά αυτά τα ξημερώματα στις 5:00, όταν άκουσα τα ταμπούρλα και τις τρομπέτες τους  να περνούν έξω από το δωμάτιό μου. Ξύπνησα, άρπαξα την κάμερα και βγήκα έξω αλαφιασμένη,  για να ανακαλύψω έκπληκτη μέσα ακόμη στα σκοτάδια ότι ολόκληρη μπάντα από νεαρά παιδιά μαζί με φίλους που τα συνόδευαν, άλλοι με μηχανάκια και άλλοι με τα πόδια, περιδιάβαιναν την πόλη παίζοντας ένα χαρούμενο εμβατήριο και αναγγέλοντας τους εορτασμούς της 28ης Οκτωβρίου.

Η αναγγελία τους στους δρόμους της πόλης κράτησε περίπου έως τις 10:00 οπότε και μαζεύτηκαν στον Άγιο Νικόλαο όπου και πραγματοποιήθηκαν οι πανηγυρικοί της ημέρας. Από εκεί ξανάπιασαν το χαρούμενο εμβατήριό τους και συνόδευσαν την παρέλαση των μαθητών Π/θμιας και Δ/θμιας που διέσχισε την παραλιακή οδό της πόλης, έφτασε και ολοκληρώθηκε μπροστά στο Ποσειδώνιο.

Εκείνο που δεν είχα δει μέσα στα σκοτάδια του αχάραγου πρωινού και θαύμασα με το χρυσό φως του ελληνικού ήλιου ήταν το πάθος που είχαν τα παιδιά αυτά. Όχι μόνο έπαιζαν θαυμάσια με δύναμη και ρυθμό το εμβατήριο, αλλά έκαναν και κόλπα με τα χτυπητήρια των κρουστών!!!

Τι να σας πω. Ήταν θαυμάσια όλα τους! Ενθουσιάστηκα τόσο μαζί τους που όταν τελείωσε η παρέλαση πήγα και τα ρώτησα ποιος ήταν ο δάσκαλός τους να του δώσω τα συγχαρητήριά μου για το πόσο καλά τα έχει διδάξει και κυρίως για τον ενθουσιασμό που τους έχει εμπνεύσει!

Και εκεί τα παιδιά της μπάντας των Σπετσών που αποτελείται από μαθητές και μαθήτριες του Γυμνασίου και Λυκείου μου έριξαν ΤΗΝ καμπανιά: Ναι, κάποτε οι Σπέτσες είχαν φιλαρμονική μα ο δάσκαλος δεν πληρωνόταν και έφυγε εδώ και χρόνια. Όχι, εδώ και χρόνια δεν έχουν μουσικό ούτε στο Γυμνάσιο, ούτε στο Λύκειο! ΜΑ ΠΩΣ;;;;;;; ρώτησα άναυδη. Εκεί τα παιδιά της μπάντας των Σπετσών μου έριξαν τη δεύτερη καμπανιά: Δυο τρεις βδομάδες πριν την 28η Οκτωβρίου μαζεύονται στην πλατεία μπροστά στο Ποσειδώνιο και κάνουν πρόβες μόνα τους. Κανένας δεν τους μαθαίνει, δεν ξέρουν ούτε μία νότα μουσικής. Τα παιδιά που είχαν μάθει το εμβατήριο όσο υπήρχε η φιλαρμονική δίδαξαν τα νεότερα. Και το αυτό συνεχίζεται από τότε: οι παλιοί διδάσκουν τους καινούριους. Μόνοι τους. Χωρίς δάσκαλο. Χωρίς στέγη. Εκεί στην πλατεία. Με κέφι και πάθος.

Εγώ τι να πω. Όσο υπάρχουν γονείς και κοινωνίες που μεταλαμπαδεύουν τα ήθη και τα έθιμα του τόπου μας τολμώ πράγματι να πιστέψω ότι όσο και να ιδρώσουν κάποιοι "δε θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη!".

Θαυμάστε τους στο παρακάτω βίντεο.

 

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

ΠΟΔΗΛΑΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΟΡΕΙΝΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΣ 2013

Σε μία προσπάθεια  ανάδειξης της φυσικής και περιβαλλοντικής ομορφιάς της  Ορεινής Ναυπακτίας, η Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση Πολιτισμού και Περιβάλλοντος Πράσινο+Μπλε, υλοποιεί σε συνεργασία με τον Δήμο Ναυπακτίας από το 2011 τους Ποδηλατικούς Αγώνες Ορεινής Ναυπακτίας στην Άνω Χώρα.

Η διαδρομή Road Bike είναι 35km άσφαλτος και για 2 κατηγορίες 18-35 & 35 - άνω.

Το MTB ενηλίκων είναι 41km για 2 κατηγορίες 18-35 & 35 και άνω, ενώ ο αγώνας FMTB  είναι 24km  και  περιλαμβάνει 2 κατηγορίες :  Ανδρών, Γυναικών και Εφήβων από 14 έως 18 ετών. Σημαντική και ιδιαίτερα τιμητική για τους αγώνες η συμμετοχή των πρωταθλητών μας στο mountain Bike, σε παγκόσμιο και πανελλήνιο επίπεδο,  Περικλή Ηλία και Παναγιώτη Σκυλοδήμου, οι οποίοι και θα συμμετέχουν στους αγώνες για το 2013...

Junior Bike... υλοποιείται απο το 2012,  και περιελαμβάνει αγώνα δρόμου μικρής απόστασης για παιδιά 9 έως 14 ετών, ενώ παράλληλα τα παιδιά κάτω των 9 ετών διασκεδάζουν στην ξεχωριστή πίστα που δημιουργήθηκε γι’ αυτά με την βοήθεια εκπαιδευτικών εθελοντών της ΜΚΟ Πράσινο+Μπλε.

Γειτονιά Ανδραβίδας-Κυλλήνης

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Γνωρίστε το Σύλλογο Φίλων του Πολιτισμού Ανδραβίδας και Πεδινής Ηλίας "Η ΕΣΤΙΑ"

Μια πάρα πολύ ωραία εμφάνιση έκανε εχτές στην έξοδο του Μεσολογγίου ο Σύλλογος Φίλων του Πολιτισμού Ανδραβίδας και Πεδινής Ηλίας "Η ΕΣΤΙΑ" και με εντυπωσίασε τόσο που έψαξα να τους βρω στο διαδίκτυο. Βλέπετε η Ανδραβίδα είναι το χωριό μου, πηγαίνω αρκετά συχνά, αλλά πάντα βιαστικά λόγω έλλειψης χρόνου και πολλών υποχρεώσεων και δυστυχώς έχω χάσει την επαφή με τη ζωή εκεί. Όμως μου αρέσει να μαθαίνω από τις ξαδέρφες μου ή από το ίντερνετ τα ωραία πράγματα που συμβαίνουν στην Ανδραβίδα.

Που λέτε, ο Σύλλογος Φίλων του Πολιτισμού Ανδραβίδας και Πεδινής Ηλίας "Η ΕΣΤΙΑ" είναι μια πραγματική εστία πολιτισμού! Και με τι δεν καταπιάνονται! Κατ' αρχήν έχουν δικό τους κτίριο όπου λειτουργούν τμήματα μοντέρνου χορού, τμήμα Ευρωπαϊκών χορών, τμήματα παραδοσιακών χορών, τμήματα μουσικής, τμήμα εικαστικών, θεατρική ομάδα!

Πραγματοποιούν πλήθος εκδηλώσεων όπως την αναβίωση του παραδοσιακού γάμου της περιοχής, την προβολή ταινιών για τους δημότες, τη διοργάνωση βραδιών τέχνης και πολιτισμού κ. ά. Η κορυφαία τους εκδήλωση όμως είναι οι "Στιγμές της επανάστασης του 21" που πραγματοποιείται κάθε χρόνο με την ευκαιρία της εθνικής επετείου στην πλατεία της Αγίας Σοφίας και αναπαριστά γεγονότα της εποχής εκείνης. Πρόκειται για μια εκδήλωση πραγματικά εντυπωσιακή.

Εγώ δεν έχω παρά να δώσω τα συγχαρητήριά μου σε όλους εκείνους που με μεράκι και κέφι προσφέρουν τόσα στους συνδημότες τους. Μπράβο! Να έχετε δύναμη να συνεχίζετε την τόσο καλή δουλειά γιατί χτίζει πολιτισμό και δεν αφήνει τα παιδιά μας να ξεχνούν τις ρίζες τους!

 

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Το χωριό των «παράξενων»

Μια μικροσκοπική καλλιτεχνική γειτονιά, πίσω από τον ποταμό Κελασούρ, στα προάστια του Σοχούμι, της πρωτεύουσας της Αμπαχαζίας, όπου κάποτε έζησαν ρώσοι ευγενείς, έπειτα σοβιετικοί διανοούμενοι και τώρα ζουν απλώς… παράξενοι άνθρωποι. 

Στο σπίτι της Όλγα Μπρέντελ

Ο τόπος ονομάστηκε «το χωριό των παράξενων», από παλιά, όταν ζούσε ακόμη ο ιδρυτής της κοινότητας, o ευγενής, Βλαντίμιρ Μπρέντελ, βιολόγος και κτηνίατρος στο επάγγελμα. Τον κάλεσε να εγκατασταθεί εδώ, το 1927, ο τότε ηγέτης της Δημοκρατίας, Νέστορ Λακόμπα. Ο πρώτος λοιπόν, κτηνίατρος στην Αμπχαζία έκτισε ένα μεγάλο σπίτι στην παραλία, κι αργότερα άρχισαν να εγκαθίστανται στην περιοχή κι άλλοι Ρώσοι. Η οικία Μπρέντελ ήταν ανοιχτή σε όλους τους δημιουργικούς ανθρώπους, και είχε μετατραπεί σε τόπο διοργάνωσης συναυλιών. Ο οικοδεσπότης έπαιζε πιάνο, έγραφε ποίηση και ζωγράφιζε. Σήμερα, σ' αυτό το σπίτι διαμένει η εγγονή του, Όλγα Βοϊτσεχόβσκαγια-Μρέντελ. Διατηρεί τη μνήμη του ταλαντούχου παππού της και της μητέρας Όλγας, της πρεσβύτερης, η οποία ήταν γνωστή ζωγράφος. 

Θησαυροί του παρελθόντος

Το πρώτο ψηφιδωτό στην Αμπχαζία κοσμεί του τοίχους της κατοικίας Μπρέντελ, που ήταν γεμάτη επιβλητικά έπιπλα και πολλούς πίνακες. Σήμερα, η Όλγα η νεώτερη περπατά μέσα στο άδειο σπίτι ακούγοντας ένα παλιό ραδιόφωνο που κατά τη γνώμη της είναι καλύτερο από την τηλεόραση. Η ίδια, λόγω αναπηρίας- γεννήθηκε με μια ασθένεια των χεριών- δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τους προγόνους της, ως προς τη δημιουργία. Σπούδασε όμως ιστορία τέχνης και μελετά το έργο της μητέρας της.Μοιάζει με σκιά που φυλά τους θησαυρούς του παρελθόντος. 

- Έχουν γίνει πέντε διαρρήξεις. Πήραν εικόνες και παλαιά βιβλία. Άφησαν όμως τους πίνακες, καθώς είναι πολλοί και δεν κουβαλιούνται εύκολα.

Οι πίνακες στοιβάζονται στο ατελιέ, στη σοφίτα του σπιτιού. Η καλλιτεχνική κατοικία βρίσκεται ανάμεσα στις σιδηροδρομικές γραμμές και τη θάλασσα που απέχει μόλις 30 μέτρα από τον φράχτη του σπιτιού. Αρχικά, οι σιδηροδρομικές γραμμές περνούσαν πάνω σε αυτή τη στενή λωρίδα, φαγώθηκαν όμως από το νερό και τώρα περνάνε από την άλλη πλευρά του σπιτιού. Ευτυχώς, τα τρένα περνούν σπανίως και δεν απειλούν την ακεραιότητα του κτιρίου, κι ο δρόμος χορταριάζει σιγά -σιγά από θάμνους βατόμουρων.

3ο Μεσαιωνικό Διήμερο στο Χλεμούτσι

Στην εποχή του Μεσαίωνα και των ιπποτών ταξίδεψαν όσοι βρέθηκαν στο Κάστρο Χλεμούτσι το Σαββατοκύριακο 9 και 10 Ιουνίου. Ρομαντικοί ιππότες, ευγενικές πυργοδέσποινες, αγέρωχοι καβαλάρηδες και άριστοι τοξότες ταξίδεψαν τους επισκπέπτες σε μια άλλη εποχή - στην εποχή που το Χλεμούτσι βρισκόταν στις μεγάλες του δόξες - παίζοντας σημαντικό ρόλο στα Ηλειακά δρώμενα.

Η εκδήλωση ήταν μία συνδιοργάνωση του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και του Δήμου Ανδραβίδας Κυλλήνης με το Πολιτιστικό Σύλλογο Νέων Κάστρου «Ο Παλαιολόγος» και την Ομάδα ιστορικών Αναβιώσεων «Ritter Hellas», ενώ σημαντική ήταν και η συμμετοχή της ομάδας τοξοβολίας της ΑΕΛ (Αθλητικής Ένωσης Λεχαινών).

Οι επισκέπτες παρακολούθησαν την παρέλαση Ιπποτών στους δρόμους του Κάστρου με προορισμό το Χλεμούτσι όπου εκεί εξελίχθηκε μία σειρά από Μεσαιωνικά Δρώμενα όπως σπαθασκίες, επίδειξη τοξοβολίας, ομιλίες για την εποχή του Μεσαίωνα και τον οπλισμό της εποχής εκείνης, μεσαιωνικές αναπαραστάσεις, λαμπαδηφορία και πολλά άλλα κάτω από τους ήχους μεσαιωνικής μουσικής.

Την Κυριακή το πρωί  η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη αποκλειστικά στα παιδιά, τα οποία συμμετείχαν  στην εκδήλωση παίζοντας μεσαιωνικά παιχνίδια προσφέροντας τους αξέχαστες στιγμές.

Καθ’ όλη την διάρκεια των εκδηλώσεων οι επισκέπτες είχαν την δυνατότητα να ξεναγηθούν στην αναπαράσταση της μεσαιωνικής εμποροπανήγυρης που στήθηκε κάτω από το τείχη του Χλεμουτσίου. Εκεί οι διοργανωτές παρουσίασαν μία πλούσια σειρά από εμπορεύματα της εποχής εκείνης αναδεικνύοντας το εμπόριο και τον σημαντικό ρόλο που έπαιξε για την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής.

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Γνωρίστε τις Λίμνες Λασιθίου Κρήτης

Στην άκρη του κάμπου του Mεραμπέλου, στη “σκιά” της αρχαίας Δρήρου, 11 χλμ. ΒΔ του Αγίου Νικολάου βρίσκεται ένα από τα αρχαιότερα κεφαλοχώρια της περιοχής, ΟΙ ΛΙΜΝΕΣ. Το χωριό, ιδιαίτερα παραγωγικό και πλούσιο, περιβάλλεται από πολλούς οικισμούς που κάποτε έσφυζαν από ζωή. Οι νοσταλγικές εικόνες του παρελθόντος που προσφέρει σήμερα δικαιολογούν το χαρακτηρισμό του ως παραδοσιακή κοινότητα. 

 Οι δύο Βυζαντινές εκκλησίες (Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος  και Άγιος Γεώργιος) είναι διακοσμημένες με εντυπωσιακές τοιχογραφίες. Σε ένα όμορφο αναπαλαιωμένο νεοκλασικό κτίριο (παλαιό σχολείο), πρόκειται να λειτουργήσει μελλοντικά και το ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.

Το χωριό αναφέρεται σε όλες τις καταγραφές της Βενετσιάνικης Περιόδου από το 1577 μέχρι το 1630 (το 1583 σαν LIMNES με 587 κατοίκους και το 1871 σαν LIMYEZ). Στην ακριβή απογραφή του 1881 αναφέρεται σαν ΛΙΜΝΑΙΣ με 796 κατοίκους και άνηκε στον ΔΗΜΟ ΧΟΥΜΕΡΙΑΚΟΥ. Το 1929 είναι έδρα αγροτικού δήμου με 915 κατοίκους. Σύμφωνα με εκκλησιαστικό βιβλίο που βρέθηκε στη Φούρνη, τα περισσότερα σπίτια του χωριού γκρεμίστηκαν κατά το μεγάλο σεισμό του 1856.

Η αρχαιότερη αναφορά στο χωριό είναι σε έγγραφο του 1248 και σε τοιχογραφίες του 14ου και 15ου αιώνα στον Άγιο Ιωάννη τον Ευαγγελιστή. Όσον αφορά το όνομα, σύμφωνα με την κάποια παράδοση ο πρώτος - προφανώς Δωρικός - οικισμός βρίσκονται στη θέση Λιμνί στην κορυφή του λόγου Μάχα που βρίσκεται πάνω από το χωριό. Πολύ πιθανόν όμως το όνομα να προέρχεται από τις μικρές λίμνες που δημιουργούνται τον χειμώνα στην επίπεδη περιοχή γύρω από το χωριό. Τα τελευταία χρόνια οι Λιμνες έχουν γνωρίσει μεγάλη ανάπτυξη. Σε αυτό βοήθησαν, η ανάδειξη κάποιων παλιών παραδοσιακών καταστημάτων, η αναστύλωση πολλών σπιτιών και, φυσικά η δημιουργία πολλών ταβερνών.

Διοικητικά το χωριό ανήκει στον Δήμο Αγίου Νικολάου και έχει 386 μόνιμους κάτοικους κατά την απογραφή πληθυσμού το 2001.

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Κέρδη εκατομμυρίων ευρώ για το "πράσινο" χωριό της Βαυαρίας

Κέρδος εκατομμυρίων ευρώ έχει καταφέρει να αποκομίζει κάθε χρόνο ένα μικρό χωριό της Βαυαρίας με το όνομα Βίλντπολτσριντ, χάρη στο γεγονός ότι παράγει περίπου 321% περισσότερη ενέργεια από αυτήν που χρειάζεται για να καλύψει τις ανάγκες του.

Η αρχή αυτής της πορείας έγινε το 1997, όταν οι τοπικές αρχές έθεσαν σε εφαρμογή ένα «πράσινο» σχέδιο για το χωριό αυτό, με στόχο την εισαγωγή νέων βιομηχανιών αλλά και την παραγωγή ενέργειας σε τοπικό επίπεδο, προκειμένου το χωριό όχι μόνο να μην αποκτήσει χρέος, αλλά μακροπρόθεσμα να επωφεληθεί οικονομικά.

Στα 14 χρόνια που μεσολάβησαν, ηλιακοί συλλέκτες τοποθετήθηκαν σε 9 κοινοτικά κτήρια, κατασκευάστηκαν τέσσερα χωνευτήρια βιοαερίου - τώρα κατασκευάζεται ένα πέμπτο- και χτίστηκαν 7 ανεμόμυλοι, στους οποίους σύντομα θα προστεθούν άλλοι 2. Στο ίδιο το χωριό, 190 σπίτια είναι εξοπλισμένα με φωτοβολταϊκά, ενώ παράλληλα τροφοδοτούνται από τρεις μικρές υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις. Το Βίλντπολτσριντ διαθέτει οικολογικό αντιπλημμυρικό σύστημα καθώς και σύστημα φυσικής επεξεργασίας λυμάτων.

Αποτέλεσμα: οι 2.600 κάτοικοι του χωριού απολαμβάνουν χωρίς τύψεις τους καρπούς των κόπων - και εξόδων- τους, ενώ παράλληλα κερδίζουν περί τα 4 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο διοχετεύοντας το πλεόνασμα ενέργειας στο εθνικό δίκτυο ηλεκτροδότησης και συμβάλλουν στη δημιουργία θέσεων εργασίας, οι οποίες μένουν στον τόπο τους.

Για τις πρωτοβουλίες αυτές, το Βίλντπολτσριντ έχει βραβευτεί ουκ ολίγες φορές στη Γερμανία και στο εξωτερικό και προσφέρει απλόχερα την τεχνογνωσία και την εμπειρία του σε άλλα χωριά, που επιθυμούν να μιμηθούν το φωτεινό παράδειγμά του. Όπως λέει ο αισιόδοξος δήμαρχος Αρνο Τσένγκερλε, πρόκειται για μια συλλογική προσπάθεια, αφού «η ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής μπορεί να επιτευχθεί στην πράξη μόνο με τη βοήθεια των πολιτών και με την πλήρη στήριξη των τοπικών αρχών. Ένα τέτοιο μοντέλο δεν μπορεί να εφαρμοστεί μονομερώς ή με το ζόρι».

Πηγή: energypress.gr
Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Γνωρίστε την Ανεμώτια

Η Ανεμώτια (Ανεμότια), βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της Λέσβου, απέχει 55 χλμ από την Μυτιλήνη, ανήκει διοικητικά στον Δήμο Καλλονής και είναι χτισμένη σε υψόμετρο 360 μ. περίπου.

Πλησιάζοντας, το μάτι αγκαλιάζει το σκούρο πράσινο χρώμα των πεύκων και των πρίνων πάνω απ’ το χωριό. Στην είσοδο του χωριού ορθώνεται ο πετρόχτιστος αυλόγυρος του Δημοτικού Σχολείου, κτίσμα του 1935, το οποίο όμως αντιμετωπίζει προβλήματα εγκατάλειψης.  

Η ονομασία «Ανεμώτια», κατά μια εκδοχή, προέρχεται από τον προσδιορισμό της τοποθεσίας «στου ανέμου τα ώτα», λόγω των ισχυρών ανέμων που πνέουν στην περιοχή.

Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια της ελιάς και την παραγωγή ελαιόλαδου. Υπήρχαν δύο ελαιοτριβεία όμως λόγω του προβλήματος της μείωσης του πληθυσμού, η δυναμικότητα τους παρουσιάσε πτώση. Άλλη κύρια ασχολία των κατοίκων του χωριού είναι η κτηνοτροφία, ενώ υπάρχει τυροκομείο με σύγχρονα μηχανήματα.

Γνωστά σε όλο το νησί, είναι τα φημισμένα σταφύλια της Ανεμώτιας (ποικιλίες: φιλέρια, μοσχοστάφυλα, ραζακί κ.α), φήμη η οποία κρατά από την αρχαιότητα. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι γυναίκες του χωριού είναι αρκετά δραστήριες και δημιουργικές αφού λειτουργούν με επιτυχία τον Αγροτουριστικό Συνεταιρισμό Γυναικών Ανεμώτιας Λέσβου "Η Καλή Λαγκάδα".

Ο Συνεταιρισμός ιδρύθηκε το 2000 από 27 γυναίκες που διαμένουν στην Ανεμώτια και τα προιόντα που παρασκευάζει είναι: τραχανάς, μακαρονάκι, υπέροχα γλυκά του κουταλιού αλλά και ταψιού, μαρμελάδες, πλαντζέτες, παραδοσιακά ποτά , βρώσιμες ελιές καθώς και  τα «μεθυσμένα», παραδοσιακά εντυπωσιακά κουλουράκια. Επίσης κατασκευάζει προϊόντα καλαθοπλεκτικής. 

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Γνωρίστε το Άγκιστρο Σερρών και πώς αντιστέκεται στην κρίση

Το χωριό Άγκιστρο αποτελεί πρότυπο καθώς οι κάτοικοί του έχουν βρει την λύση στην ανεργεία εκματελευόμενοι την γη και τον τόπο τους.

Το Άγκιστρο Σερρών γεωφραφικά βρίσκεται σε μειονεκτική θέση αφού είναι κοντά στα σύνορα παρόλα αυτά οι κάτοικοί του έχουν βρει τρόπο να ανταπεξέλθουν στην δύσκολη οικονομική εποχή και μάλιστα να αναπτυχθούν!

Το χωριό έχει κάθε χρόνο πάρα πολλούς επισκέπτες καθώς η υποδομή του είναι τέτοια που μπορεί να τους φιλοξενήσει ενώ επίσης έχει ενεργειακή αυτονομία. Οι δεκάδες επενδύσεις που έχουν γίνει στην περιοχή από την κοινότητα αλλά και ιδιώτες έχουν φέρει ακόμα περισσότερο κόσμο, ενώ έχουν μειώσει σημαντικά την ανεργεία.

Ο πρόεδρος της κοινότητας Χαράλαμπος Κωνσταντινίδης μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του ΣΚΑΙ εξηγεί γιατί το χωριό συγκρίνεται με το γαλατικό χωριό του Αστερίξ:

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Την Ανάβρα Μαγνησίας την ξέρετε; Αξίζει να τη γνωρίσετε

Η Ανάβρα είναι ένα χωριό με περιβάλλον σπάνιας φυσικής ομορφιάς και πράσινη ανάπτυξ. Έχει 700 ευτυχείς κατοίκους, βρίσκεται 70 χιλιόμετρα μακριά από το Βόλο, σε υψόμετρο χιλίων μέτρων και διαθέτει αιολικό πάρκο (που αφήνει στην κοινότητα 100.000 € το χρόνο!), περιβαλλοντικό πάρκο έκτασης 240 στρεμμάτων, πρότυπες κτηνοτροφικές υποδομές, κοινοτικό  σφαγείο, λαογραφικό μουσείο κτηνοτροφικής ζωής, πολιτιστικό κέντρο όπου φιλοξενούνται  διάφορες εκδηλώσεις από θέατρο, χορούς, ομιλίες μέχρι κοινωνικές εκδηλώσεις των κατοίκων (γάμους, βαφτίσια, μνημόσυνα κ.α.), νηπιαγωγείο, δημοτικό, αγροτικό ιατρείο, γηροκομείο, ΚΕΠ, γυμναστήριο, γήπεδο ποδοσφαίρου και μπάσκετ, αναρριχητικά κέντρα, ακόμα και διώροφο πάρκινγκ 60 θέσεων!!!

Το μόνο που δε διαθέτει το χωριό αυτό είναι...ανεργία!!!

Από εμάς ένα μεγάλο μπράβο στους κατοίκους και σε όλους αυτούς που δούλεψαν για την εντυπωσιακή ανάπτυξη της Ανάβρας!

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Γνωρίστε το Μεσότοπου Λέσβου

Ο Μεσότοπος έιναι ένα χωριό της νοτιοδυτικής Λέσβου που απέχει 74 χιλιόμετρα από τη Μυτιλήνη και έχει περίπου 1000 κατοίκους. Είναι μάλιστα ένα πολύ όμορφο παραδοσιακό χωριό, με στενά πλακόστρωτα σοκάκια και σπίτια με κεραμοσκεπές που το περιτριγυρίζουν πανέμορφες παρθένες παραλίες όπως το Ταβάρι, ο Ποδαράς και ο Χρούσος.

Στο χωριό εκτός από τον "Γεωργοκτηνοτροφικό συνεταιρισμό", υπάρχει και ο δραστήριος πολιτιστικός σύλλογος "Αναγέννηση" που ιδρύθηκε το 1975 και διοργανώνει πολιτιστικές εκδηλώσεις που έχουν βάση τη παράδοση της Λέσβου, όσον αφορά σε χορό, θέατρο και μουσική. Ο Σύλλογος έχει προσφέρει σημαντικό εξωραϊστικό έργο και παρουσιάζει και έντονη κοινωνική δράση. Το 1979 κατασκεύασε και εξόπλισε το Αγροτικό Ιατρείο , κατασκεύασε πνευματικό κέντρο και συμμετείχε στην κατασκευή δίκτύου ύδρευσης στο Ταβάρι. Εκδίδει δίμηνη εφημερίδα με τίτλο "Μεσοτοπίτικα Νέα ", ενώ εκδίδει και ετήσιο περιοδικό με τίτλο "Μεσότοπος-Παράδοση και Πολιτισμός".

Στο Μεσότοπο δραστηριοποιείται επίσης και ο "Αγροτουριστικός Συνεταιρισμός Γυναικών Μεσοτόπου" o οποίος κατασκευάζει περίφημα παραδοσιακά γλυκά και προϊόντα. Ιδρύθηκε το 1998 από 26 γυναίκες , και σε μικρό χρονικό διάστημα τα προϊόντα του άρχισαν να έχουν μεγάλη ζήτηση , έτσι σύντομα εξελίχθηκε σε μια σύγχρονη μονάδα παραγωγής όπου έχει τη δυνατότητα να υποστηρίξει εκδηλώσεις μέχρι και 600 ατόμων (τροφοδοσία - catering).

Ειδικότερα με τη δράση του ο συνεταιρισμός των γυναικών έδωσε αξία στην παραγωγή ντόπιων προϊόντων και ξαναζωντάνεψε ξεχασμένες γεύσεις όπως π.χ. ο τραχανάς, οι χάχλες, το συκόπαστο ή το χειροποίητο κριθαράκι. Εκεί που τα συγκεκριμενα προϊόντα είχαν αρχίσει να εξαφανίζονται από το καθημερινό διαιτολόγιο, ο συνεταιρισμός τους έδωσε αξία και έμαθε τον κόσμο να τα αναζητεί. Οι εγκαταστάσεις του συνεταιρισμού στο χωριό, αποτελούνται από ένα εργαστήριο τέλεια οργανωμένο, δύο εκθετήρια-πρατήρια προϊόντων και μια εμπορική επιχείρηση – παντοπωλείο.

Το 2000 ιδρύθηκε και η "Αναπτυξιακή Εταιρεία Μεσοτόπου" η οποία είναι υπεύθυνη για το Λαογραφικό μουσείο, ενώ σε μόνιμη βάση λειτουργούν τμήματα εκμάθησης, Η/Υ, χορού και μουσικής. Επίσης η Εταιρεία διοργανώνει κάθε χρόνο και το Μεσοτοπίτικο Καρναβάλι στο οποίο καταφθάνουν επισκέπτες από όλη την Ελλάδα.

Κυρίες και κύριοι, τα σέβη μας. Ευχόμαστε το χωριό σας να γίνεται κάθε χρόνο και πιο όμορφοι και οι άνθρωποί του να συνεχίσουν να είναι το ίδιο δραστήριοι.

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Η ιστορία της Ανδραβίδας σε έναν τοίχο!

Την ξέρετε την Ανδραβίδα; Είναι το χωριό μου. Έχω φύγει χρόνια από κει, αλλά την επισκέπτομαι πολύ συχνά μια και είναι πολύ κοντά στην Πάτρα και οι συγγενείς μου είναι εκεί.

H Ανδραβίδα, λοιπόν, για όσους δεν την ξέρουν, είναι ιστορική κωμόπολη του Ν. Ηλείας. Έχει πληθυσμό πάνω από 4000 κατοίκους μαζί με τα δημοτικά διαμερίσματα: Στρούσι , Σταφιδόκαμπος και τον οικισμό Αγ. Γεώργιος. Στην Ανδραβίδα υπάρχει το πολεμικό αεροδρόμιο της 117 Π.Μ. το οποίο αναμένεται να γίνει και πολιτικό.
Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας ήταν η πρωτεύουσα του Πριγκιπάτου του Μορέως με αξιόλογη κίνηση. Άκμασε ιδιαίτερα επί Γοδεφρείδου Βιλλαρδουίνου, οπότε και καθιερώθηκε ως πόλη των συνεδρίων των φεουδαρχών της Πελοποννήσου. Εδώ εκδόθηκε το «Χρονικόν του Μορέως», σύμφωνα με το οποίο η Πελοπόννησος διαιρέθηκε σε 12 βαρονίες . Το 1433 η Ανδραβίδα, όπως και ολόκληρη η περιοχή περιήλθε στους Παλαιολόγους και το 1460 κατακτήθηκε από τους Τούρκους. 

Το πιο σημαντικό μνημείο της Ανδραβίδας είναι η Αγία Σοφία από την οποία σώζεται σήμερα μέρους του ιερού της.  Η Αγία Σοφία βρίσκεται στο κέντρο της σύγχρονης κωμόπολης και αποτελεί ένα από τα ελάχιστα κατάλοιπα που υποδηλώνουν ότι η Ανδραβίδα υπήρξε κάποτε η πρωτεύουσα του πριγκιπάτου της Αχαΐας. Σύμφωνα με τις πηγές το οικοδόμημα είχε μήκος 45,5 μέτρα ενώ το πλάτος του έφτανε τα 19 μέτρα. Το ιερό του, που σώζεται σήμερα έχει τρία διαμερίσματα με το μεσαίο να είναι και το ψηλότερο, που έχει μήκος 5 μέτρα και σχηματίζει ένα όχι κυκλικό θόλο. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, πολλές φορές οι Τούρκοι προσπάθησαν, χωρίς όμως
επιτυχία να μετατρέψουν το ναό σε τζαμί.

Ένα κομμάτι επίσης της ιστορίας της Ανδραβίδας είναι τα περίφημα άλογά της. Την περίοδο του Μεσαίωνα 1204-1438 τα ντόπια άλογα διασταυρώθηκαν με τα άλογα των Φράγκων Ιπποτών ενώ κατά την Τουρκοκρατία με Ανατολικού τύπου, (Αραβικά), άλογα και έτσι δημιουργήθηκε η περίφημη φυλή της Ανδραβίδας. Μια παράδοση λέει, πως κάποτε στην περίοδο της τουρκοκρατίας, ο τούρκος διοικητής της Γαστούνης, έστειλε δώρο στο σουλτάνο ένα ζευγάρι πανέμορφα Ανδραβιδέϊκα άλογα. Ο σουλτάνος ευχαριστήθηκε τόσο πολύ, που με φιρμάνι του, παραχώρησε επίσημα στους κάτοικους της Ανδραβίδας το δικαίωμα να εκτρέφουν και να ιππεύουν τα πανέμορφα άλογα τους.

Απ' ότι φαίνεται λοιπόν η Ανδραβίδα εκτός από την Αγια-Σοφιά και τη άλογα διαθέτει και ταλαντούχους κατοίκους σαν τον καλλιτέχνη που ζωγράφισε όλη την ιστορία της σέ έναν τοίχο! Μπράβο, λοιπόν, στον καλλιτέχνη!

Πηγές: http://www.andravida.gr/ και http://www.visitilia.gr/el/home.html

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ