Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η πρώτη Ελληνίδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η πρώτη Ελληνίδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 10 Μαρτίου 2017

Είναι γυναίκα και πιθανόν ο επόμενος Αϊνστάιν. Γνωρίστε τη...

Στα 14 της κατασκεύασε το δικό της μονοκινητήριο αεροπλάνο. Λίγα χρόνια αργότερα αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) με την υψηλότερη βαθμολογία ever και τώρα σε ηλικία 23 ετών είναι υποψήφια διδάκτωρ του Χάρβαρντ ενώ έχει ήδη δημοσιεύσει δύο πολυβραβευμένες εργασίες στον τομέα της, τη Θεωρητική Φυσική. Συμπεριελήφθη δε στη λίστα του «Forbes» με τους 30 πιο επιτυχημένους ανθρώπους κάτω των 30 ετών.


Η 23χρονη Αμερικανίδα –με ρίζες από την Κούβα και την Πολωνία– Σαμπρίνα Γκονζάλες Παστέρσκι, έχει λάβει αρκετές διακρίσεις, ήδη από την εφηβεία της, με αποτέλεσμα πολλοί πλέον να τη συγκρίνουν με τον Άλμπερτ Αϊνστάιν. Για να μην πούμε ότι πάρα πολλοί ενδιαφέρονται γι
 αυτήν και τη δουλειά της και κυρίως η ΝΑΣΑ. 

Το έργο της σχετικά με την σπειροειδή μνήμη των βαρυτικών κυμάτων και η μελέτη της με τίτλο «Το τρίγωνο» που έχει να κάνει κι αυτό με την βαρύτητα, έχουν κερδίσει την αναγνώριση γνωστών φυσικών όπως ο Στήβεν Χόκινς. Ενδιαφέρεται φυσικά πάρα πολύ για την βαρύτητα και τις μαύρες τρύπες. Η νεαρή κοπέλα έχει κερδίσει πολλές χρηματοδοτήσεις μέχρι τώρα για τις έρευνές της και είναι δικαιούχος επιδότησης και από τον Στηβ Τζομπς για την έρευνα και καινοτομία.  

Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της ΕΔΩ και μάθετε περισσότερα για τη δουλειά της. 

Στο παρακάτω βίντεο δείτε πώς σε ηλικία 14 ετών κατασκεύασε το δικό της αεροπλάνο. 


Πληροφορίες από elitereaders.com

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Κυριακή 10 Μαΐου 2015

Π. Παναγιωσούλη: Η Ελληνίδα που καθιέρωσε τα ελληνικά ως μόνη ξένη γλώσσα στο Χάρλεμ

Μια Ελληοαμερικανίδα, η Πένι (Πανωραία) Παναγιωσούλη, καθιέρωσε τα ελληνικά ως τη μόνη ξένη γλώσσα, στο πρότυπο δημόσιο σχολείο KAPPA IV του Χάρλεμ.



Η Πένι Παναγιωσούλη αποφάσισε από την πρώτη στιγμή βρίσκοντας ανταπόκριση και από τους υπευθύνους, να εισαγάγει τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας, γνωρίζοντας ότι η εκμάθησή της θα μπορούσε να «ανοίξει τους ορίζοντες» των μαθητών και να τους βοηθήσει να κατανοήσουν πρώτα απ΄ όλα από που προέρχονται οι αρχές της δημοκρατίας.

Η μεθοδολογία που ακολουθείται στο KAPPA IV δημιουργεί ένα θετικό προηγούμενο, από το οποίο ίσως θα έπρεπε να διδαχθούν τα ελληνοαμερικανικά σχολεία. «Δεν πρόκειται απλά για διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας, ξεκομμένη από το περιβάλλον της», σημειώνει η ίδια. «Δείχνουμε τη σχέση των ελληνικών με διάφορα πράγματα στον κόσμο.

Τα ελληνικά στο πρόγραμμα διδασκαλίας του KAPPA IV, είναι πρακτικά κομμάτι κάθε μαθήματος, καθώς ελληνικοί είναι στο μεγαλύτερο μέρος τους οι επιστημονικοί όροι. Αν για παράδειγμα στην τάξη διδάσκεται το Πυθαγόρειο Θεώρημα, μετά τα μαθηματικά θα ακολουθήσει η συζήτηση για τον Πυθαγόρα, τη συμβολή των Ελλήνων στην ανάπτυξη της μαθηματικής σκέψης, τους φιλόσοφους, τον Παρθενώνα, την αρχιτεκτονική και τη δομή της ελληνικής πόλης.

Το πρόγραμμα ξεκίνησε με τη διδασκαλία των Ελληνικών απλά ως ξένη γλώσσα, με το βάρος στη γραμματική, το λεξιλόγιο και κάποια στοιχεία πολιτισμού. Στην πορεία ουσιαστικά μεταμορφώθηκε σε κάτι μεγάλο. Σημαντικό ρόλο έπαιξε, όπως λέει η κ. Παναγιωσούλη, και η δεκαήμερη εκδρομή 33 μαθητών του σχολείου και 19 συνοδών τους στην Ελλάδα, καθώς τους δόθηκε η ευκαιρία να δουν από κοντά όλα αυτά που διδάσκονταν στις τάξεις τους.

Η Πένι Παναγιωσούλη, ως επιτυχημένη διευθύντρια, αποδέχτηκ πρόταση για να αναλάβει ως λυκειάρχης ένα νέο πρότυπο λύκειο στο Μπρονξ, το Kappa International High School. Το έργο της συνεχίζει η υποδιευθύντρια Briony Carr και οι τρεις ελληνικής καταγωγής δάσκαλοι, οι οποίοι διδάσκουν διάφορα μαθήματα.

Η Πανωραία Παναγιωσούλη είναι κόρη του Ελληναμερικανού λογοτέχνη Γαβριήλ Παναγιωσούλη, λάτρη της ελληνικής γλώσσας και ένθερμου υποστηρικτή της. Η ίδια παραδέχεται ότι πηγή έμπνευσης του εγχειρήματός της ήταν ο πατέρας της, για τον οποίο μιλά με υπερηφάνεια, τονίζοντας ότι μέσω των οραμάτων του μπόρεσε να εκτιμήσει τι πραγματικά σημαίνει να είσαι Έλληνας. Γεννήθηκε στη Γουατεμάλα, απ΄ όπου κατάγεται η μητέρα της. Στην Αμερική μετανάστευσαν όταν ήταν πολύ μικρή κι από τότε κάθε χρόνο επισκέπτονται την Ελλάδα και την ιδιαίτερη πατρίδα της, Κεφαλλονιά.


Διαβάστε περισσότερα: http://www.ellines.com
Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Τετάρτη 21 Μαΐου 2014

Γνωρίστε τη Μαρία Κακαλή

Είναι συνάδελφος νηπιαγωγός, μόλις 27 ετών και από προχτές η νέα δήμαρχος του Αγίου Ευστρατίου!




Η Μαρία Κακαλή που έχει βραβευτεί για τις επιδόσεις της στα μαθήματα της Α’ Λυκείου από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλο, το 2004 αποφοίτησε από το ενιαίο λύκειο Αγίου Ευστρατίου και την ίδια χρονιά εισήχθη και σπούδασε στο Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης και της Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστήμιου Πατρών.


Είναι παντρεμένη με τον Παναγιώτη Καραϊσκάκη, με τον οποίο έχει αποκτήσει ένα γιο. Μετά τις σπουδές της, επέστρεψε στο ακριτικό νησί και μένει μόνιμα εκεί. Εκλέχτηκε ως Δημοτικός Σύμβουλος Αγίου Ευστρατίου στις εκλογές του 2010 σε ηλικία μόλις 23 ετών και αργότερα ως Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου τον Ιανουάριο του 2013.
 
Βέβαια η σταδιοδρομία της αυτή οφείλεται και στο μικρό πληθυσμό του νησιού. Η επικεφαλής του συνδυασμού “Νέα Αρχή”, Μαρία Κακαλή, έλαβε ποσοστό 58,70% και 145 ψήφους. Ο μοναδικός της αντίπαλος ο συνδυασμός “Ο Αη Στράτης μπροστά” του Αγαπητού Ζέρβα έλαβε ποσοστό 41,30% και 102 ψήφους. Συνολικά ψήφισαν 250 ψηφοφόροι ενώ τα άκυρα ψηφοδέλτια ήταν μόλις τρία.

Να σημειώσουμε εδώ ότι ο Αη Στράτης είχε τον ίδιο δήμαρχο για 24 συναπτά έτη, τον κ. Χαράλαμπο Μακρή που αποφάσισε εφέτος να απέχει. Αξίζει επίσης να πούμε ότι το νησί αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά προβλήματα, κυρίως υγείας, αφού έχει ξέμεινε χωρίς γιατρό (η προηγούμενη είχε να πληρωθεί ένα χρόνο και αναγκάστηκε να παραιτηθεί και να φύγει). Για το λόγο αυτό μάλιστα οι κάτοικοι έχουν αποφασίσει ως διαμαρτυρία να απέχουν μαζικά από τις περιφερειακές και τις ευρωεκλογές. 

Πηγές: http://rebuke.gr/, news247.gr
Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ


Τετάρτη 7 Μαΐου 2014

Πέθανε η «Αρχόντισσα του Πόντου» σε ηλικία 105 ετών




Η Σάνο Χάλο (Ευθυμία Βαρυτιμίδου), «Αρχόντισσα του Πόντου» και «Γιαγιά όλων των Ποντίων» όπως την αποκαλούσαν οι απανταχού Πόντιοι, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 105 ετών.

Η Χάλο έζησε το 1920 τη γενοκτονία των Ποντίων. Εχασε όλη την οικογένειά της, επέζησε μόνο αυτή καθώς οι γονείς της, για να τη σώσουν από το θάνατο, την εμπιστεύθηκαν σε μια άλλη οικογένεια.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Παμποντιακής Ομοσπονδίας ΗΠΑ και Καναδά, η Ευθυμία Βαρυτιμίδου του Χαραλάμπους, σύζυγος Αβραάμ Χάλο, «υπήρξε μια εξέχουσα προσωπικότητα, ένας ζωντανός θρύλος μαχητικότητας και κουράγιου, μια γυναίκα με όραμα και πίστη».

Οπως τονίζεται στην ανακοίνωση, «η Σάνο Χάλο με την προσωπική της μαρτυρία για τα πάθη που είχε υποστεί πριν από 90 χρόνια στη γενέτειρα της, τον Πόντο, όπως αυτές καταγράφηκαν από τη κόρη της Θία Χάλο (Thea Halo) στο βιβλίο «Not Even My Name» («Ούτε το Ονομά Μου»), πρόβαλε σε όλο τον κόσμο το μείζον εθνικό ζήτημα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας και γενικότερα όλων των χριστιανικών λαών της τότε παραπαίουσας Οθωμανικής αυτοκρατορίας».

Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2013

Ελένη Αντωνιάδου: Η 25χρονη επιστήμονας της NASA, γυναίκα της χρονιάς

Είναι μόλις 25 χρονών, κούκλα, έχει ήδη ιδρύσει τη δική της εταιρεία και εργάζεται και για τη NASA. Η Ελένη Αντωνιάδου από τη Θεσσαλονίκη, αναδείχθηκε σε πρόσωπο της χρονιάς σε μία διοργάνωση - θεσμό στη Μεγάλη Βρετανία.

Σε συνεργασία με την συμφοιτήτρια της, Claire Crowley, δημιούργησαν μια τεχνητή τραχεία και το επιχειρηματικό σχέδιο ώστε αυτό το ερευνητικό - πειραματικό μοντέλο να μετατραπεί σε κλινικό προϊόν.

Η νεαρή ερευνήτρια στο τμήμα Βιοεπιστημών της NASA, τιμήθηκε για το ερευνητικό της έργο σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο, στο πλαίσιο της διοργάνωσης  "2013 FDM Everywoman in Technology Awards"....





Το βιογραφικό της στη ΝΑΣΑ ΕΔΩ.

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Παρασκευή 19 Ιουλίου 2013

Η πρώτη γυναίκα - αρχηγός της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων

Για πρώτη φορά στα 150 χρόνια λειτουργίας της της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων στην Ελλάδα, μια γυναίκα αναλαμβάνει την αρχηγεία - κι αυτή είναι Κύπρια!
Σύμφωνα με το elita.com.cy η  21χρονη Έλενα μεγάλωσε στον Άγιο Αμβρόσιο Ομόδους, σε μια οικογένεια με πέντε αδέρφια, με «αρχηγό» τη μητέρα της: «Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στη μητέρα μου, για τον τρόπο που μας μεγάλωσε, για τις αρχές και τις αξίες που μας έδωσε, σε όλη την οικογένειά μου και σε όλους όσους με στήριξαν. Ευγνωμονώ τον Θεό. Είναι πραγματικά Μεγάλος…», δήλωσε. 


Στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, κατά κανόνα, εισάγονται κάθε χρόνο ελάχιστα άτομα, αριστεύσαντες. Κάτι που δεν στάθηκε εμπόδιο για την Έλενα, καθώς πάντα αρίστευε στη ζωή της, σε ό,τι κι αν έκανε. Σημαιοφόρος στο σχολείο, άριστη και στα έξι χρόνια του γυμνασίου, πρόεδρος της τάξης και του σχολείου, πρόεδρος της Παιδοβουλής Λεμεσού και με ενεργή συμμετοχή στις δραστηριότητες της κοινότητάς της.

Το Πολεμικό Ναυτικό ήταν όνειρο ζωής και πρώτη επιλογή για εκείνην. Αυτό που δεν περίμενε ποτέ, όμως, ήταν την κατάκτηση της πρωτιάς που την έκανε Σημαιοφόρο και Αρχηγό μιας Σχολής παραδοσιακά ανδροκρατούμενης. «Με εμπνέει η ένδοξη σημαία μας», είπε. «Αισθάνομαι περήφανη που είμαι στο ναυτικό, περήφανη για την Κύπρο, αλλά και που είμαι γυναίκα και που τιμώ το γυναικείο φύλο».

Η τελετή παραλαβής της σημαίας της «πρώτης των πρώτων», έγινε παρουσία του υπουργού Άμυνας της Ελλάδας, Δημήτρη Αβραμόπουλου, ο οποίος της έδωσε τη Σημαία της Σχολής. Όταν ακούστηκε από τα μεγάφωνα το «Ελένη Ιωσήφ, από την Κύπρο, πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει την Αρχηγία της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων» ο κόσμος ξέσπασε σε θερμά χειροκροτήματα. Αυτή όμως που χειροκροτούσε πιο δυνατά, δεν ήταν άλλη από την ηρωίδα μητέρα της Έλενας. Ηρωίδα κατάφερε να μεγαλώσει μόνη, παρόλες τις δυσκολίες, πέντε παιδιά. Όπως είπε και η ίδια, έκλαιγε καθόλη τη διάρκεια της τελετής. 


Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Πέμπτη 18 Ιουλίου 2013

Η πρώτη γυναίκα υπασπιστής στην Ελλάδα

Η κυρία Γεννηματά, αμέσως αφότου ανέλαβε χαρτοφυλάκιο στο κατεξοχήν ανδροκρατούμενο υπουργείο, όρισε γυναίκα υπασπιστή στο πλευρό της.

Πρόκειται για την Πλωτάρχη του Πολεμικού Ναυτικού, Πηνελόπη (Μπέτυ) Πουλή. Τη συγκεκριμένη θέση πρώτη φορά αναλαμβάνει επίσημα μια γυναίκα στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Συγκεκριμένα, η κ. Γεννηματά, ζήτησε από τον Αρχηγό ΓΕΝ, Αντιναύαρχο Ευάγγελο Αποστολάκη μια γυναίκα για τη θέση του υπασπιστή και εκείνος κατέληξε στην Πλωτάρχη Πηνελόπη Πουλή ΠΝ, η οποία είναι Αξιωματικός Νοσηλευτικής, με πτυχίο αυτοδύτη της Μονάδας Υποβρυχίων Καταστροφών.

Ακόμη, έχει ειδίκευση στην καταδυτική ιατρική και ολοκληρωμένη εκπαίδευση πάνω σε καθήκοντα Νοσηλευτικής από τις Ιατρικές Σχολές των Πανεπιστημίων Karolinska της Σουηδίας και του Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ.
Στην Ελλάδα, είναι πτυχιούχος του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, πτυχίο που έλαβε, ενώ ήταν κανονικά στην Υπηρεσία.

Η Πλωτάρχης είναι και κάτοχος Μεταπτυχιακού διπλώματος από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών έχοντας παρουσιάσει την εργασία της με θέμα "Πολιτικές Υγείας στα κράτη-μέλη της ΕΕ και στους διεθνείς Οργανισμούς ΟΗΕ και ΠΟΥ".

Όπως φαίνεται και από τη φωτογραφία, η ξανθιά Πλωτάρχης έχει, συν τοις άλλοις, εντυπωσιακό παρουσιαστικό.

Πηγή: newsbomb.gr
Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2012

Η κορυφαία αστροφυσικός του 2012 είναι Ελληνίδα!


Κορυφαίο βραβείο συνολικής επιστημονικής προσφοράς σε Ελληνίδα αστροφυσικό! Το «Βραβείο Αστροφυσικής Daniel Heineman 2012» θα απονεμηθεί στην Ελληνίδα Χρύσα Κουβελιώτου! Η έγκριτη επιστήμων εργάζεται στο Marshall Space Flight του NASA Center, στο Huntsville της Alabama. 
Το βραβείο Daniel Heineman απονέμεται κάθε χρόνο από τους ιθύνοντες του Αμερικανικού Ινστιτούτου Φυσικής (AIP) και την American Astronomical Society (ΑΑΣ) ως αναγνώριση της εξαιρετικής εργασίας που έχει επιτελέσει στο συγκεκριμένο τομέα.

Στην επίσημη ανακοίνωση της, οι εκπρόσωποι της American Astronomical Society αναφέρουν τους λόγους απονομής του βραβείου Daniel Heineman στην Ελληνίδα αστροφυσικό:

«Το βραβείο της απονέμεται για τα εκτεταμένα επιτεύγματα και τις ανακαλύψεις της στους τομείς των εκρήξεων ακτίνων τύπου γάμμα και magnetars. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτες είναι οι ικανότητες της δρ. Κουβελιώτου στη δημιουργία συνεργασιών, στην αποτελεσματικότητα και τις γνώσεις που αφορούν στις παρατηρήσεις πολλαπλού μήκους κύματος».

Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011

Η πρώτη Ελληνίδα που έλαβε την υποτροφία Anita Borg της Google

«Τα κομπιούτερ δεν είναι για κορίτσια». Αν η Μαρίλη Νικά είχε μια δεκάρα για όσες φορές έχει ακούσει τη συγκεκριμένη φράση στη ζωή της... Το θυμάται καθαρά. Οταν κοριτσάκι, θα ’ταν δεν θα ’ταν έξι ετών, κρυφάκουγε τις συζητήσεις του μεγάλου αδερφού της γύρω από τους «υπολογιστές», προσπαθώντας να αντιληφθεί από τις σκόρπιες κουβέντες προς τι η φασαρία, ένιωθε ότι παραβιάζει κάποιον άγραφο νόμο του φύλου της. Αλλά και αργότερα όταν «δανειζόταν» τα βιβλία προγραμματισμού από το διπλανό δωμάτιο και μελετούσε τα περίεργα σύμβολα, μαγεμένη από αυτόν τον μυστήριο κόσμο που έμοιαζε να κρύβεται πίσω από τις σκούρες οθόνες των κομπιούτερ της εποχής, οι φίλες της την κορόιδευαν: «Μα με τι ασχολείσαι πια!»

Σήμερα βέβαια τα αστειάκια έχουν «κοπεί». Στα 26 της, με ορατή την πιθανότητα εργασίας στην εταιρεία - όνειρο κάθε προγραμματιστή Google, έχει δώσει την απάντηση στο ερώτημα που τη βασάνιζε στα παιδικά της χρόνια: «Ω ναι, τα κομπιούτερ είναι και για κορίτσια».

Πριν από λίγο καιρό, η Μαρίλη Νικά έγινε η πρώτη Ελληνίδα που έλαβε την υποτροφία Anita Borg της Google, ένα θεσμό που προωθεί τις σπουδές των γυναικών στην Πληροφορική (σ. σ. η Anita Borg υπήρξε επιστήμων της πληροφορικής που αφιέρωσε τη ζωή της στην εμβάθυνση των σχέσεων του γυναικείου φύλου με τον κόσμο των ηλεκτρονικών υπολογιστών). 

Μάλιστα, μαζί με τις άλλες νικήτριες του απαιτητικού διαγωνισμού από όλη την Ευρώπη βρέθηκαν από τις 20 έως τις 23 Ιουνίου στα κεντρικά γραφεία της Google στην Ελβετία προκειμένου να παρακολουθήσουν σεμινάρια, εργαστήρια και ομιλίες και κυρίως να αναπτύξουν επαφές με την κοινότητα - ήταν φανερό, το ταξίδι θα επέτρεπε ένα πρώτο «σκανάρισμα» για την πιθανότητα εργασίας σε κάποιο τμήμα της εταιρείας - κολοσσού. 

Και πράγματι, η πρώτη πρόταση δεν άργησε: αφού ξεκινήσει τον Οκτώβριο το διδακτορικό της, το κόστος του οποίου βέβαια θα καλυφθεί από τα χρήματα της υποτροφίας, οι εγκαταστάσεις της Google στη Ζυρίχη έχουν κρατήσει στη Μαρίλη μια θέση για πρακτική άσκηση. Και ό, τι προκύψει.

«Είμαι πολύ χαρούμενη με τις εξελίξεις», λέει η ίδια στην «Κ». «Αυτή η υποτροφία δεν έχει δοθεί ποτέ ξανά στην Ελλάδα. Κυρίως όμως θα ήθελα να πω σε όλες τις νεαρές κοπέλες εκεί έξω πως μπορούν κι εκείνες να τα καταφέρουν στον τομέα αυτόν. Οτι τα κομπιούτερ ταιριάζουν στις γυναίκες και τέτοια ταμπού πρέπει επιτέλους να σπάσουν. Αρκεί να προσπαθήσουν!»

Ακόμα κι αν νομίζουν ότι είναι αργά. Η Μαρίλη για παράδειγμα είχε για αρκετά χρόνια «απωθήσει» τον μεγάλο της έρωτα για τους υπολογιστές. Οι Πανελλήνιες την έφεραν στο Πανεπιστήμιο Πειραιά και στο Τμήμα Ναυτιλιακών Σπουδών απ’ όπου αποφοίτησε με την τρίτη υψηλότερη βαθμολογία, αλλά παρά το μέλλον που ανοιγόταν μπροστά της στον κλάδο, το πάθος της για την πληροφορική δεν έλεγε να κοπάσει. Αποφάσισε λοιπόν να παρακολουθήσει σχετικό μεταπτυχιακό στο Imperial College του Λονδίνου. Τελειώνοντας, για έναν χρόνο εργάστηκε σαν web developer και designer στην Αγγλία, αλλά το 2009 επέστρεψε στην Ελλάδα για να παρακολουθήσει και δεύτερο μεταπτυχιακό στην Πληροφορική, αυτή τη φορά στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Παράλληλα εργάστηκε στο πανεπιστήμιο σαν ερευνήτρια, ενώ ξεκίνησε να κατασκευάζει ιστοσελίδες σαν ελεύθερη επαγγελματίας.

«Οταν έμαθα για τη συγκεκριμένη υποτροφία, είπα “εδώ είμαστε”. Εάν την κέρδιζα, σκέφτηκα ότι θα έστελνα ένα μήνυμα σε όλους όσοι αμφισβητούν την ενασχόληση των γυναικών με “αυτά τα πράγματα”. Πράγματι, παρότι ο ανταγωνισμός ήταν πολύ έντονος, κατάφερα να διακριθώ μαζί με μόλις άλλες 30 κοπέλες από όλη την Ευρώπη». Η Μαρίλη έχει γίνει δεκτή για διδακτορικό στο Imperial College του Λονδίνου, αλλά και στο Πανεπιστήμιο Πειραιά, ενώ το αντικείμενο που έχει επιλέξει αφορά την πληροφορική και τα online κοινωνικά δίκτυα.

«Ανεξάρτητα από το αν προχωρήσει η συνεργασία με την εταιρεία, ένα παιδικό μου όνειρο που άρχισε να γεννιέται όταν οι παλιοί υπολογιστές του μεγάλου μου αδερφού πέρναγαν σε εμένα θα έχει γίνει πραγματικότητα. Τουλάχιστον θα ξέρω ότι δεν θα έχουν πάει στράφι τα μηχανήματα που έκαψα εκείνα τα χρόνια!» καταλήγει γελώντας.

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, της Λίνας Γιαννάρου
Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Τρίτη 21 Ιουνίου 2011

Η "Κυρά των Μαρασίων" έφυγε


Η «Κυρά των Μαρασίων» Βασιλική Λαμπρίδου – Φωτάκη, απεβίωσε την 19 Ιουνίου 2011 σε ηλικία 107 ετών. Η γυναίκα σύμβολο των Ελλήνων ακριτών γεννήθηκε το 1904 στο Μεγάλο Ζαλούφι της Ανατολικής Θράκης. Το 2007 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την πολυετή προσφορά της στα στρατευμένα νιάτα. Το σπίτι της βρίσκεται στα 300 μέτρα από τα τουρκικά φυλάκια, με φυσικό σύνορο τον Έβρο, στο χωριό Μαράσια.



Για περίπου πενήντα χρόνια ήταν αυτή που ύψωνε καθημερινά την Ελληνική σημαία στην αυλή του σπιτιού της στο χωριό Μαράσια, μερικές εκατοντάδες μέτρα από τα ελληνοτουρκικά σύνορα.


Για την προσφορά της στην πατρίδα είχε τιμηθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Στρατό Ξηράς, την Ακαδημία Αθηνών και όλη την τοπική κοινωνία.




Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου 2010

Καλή Χρονιά Χαρά μας

 
Η Ακαδημία Αθηνών σε πανηγυρική συνεδρίασή της (28.12.10) τίμησε με Αργυρό Μετάλλιο τη συνάδελφο Χαρά Νικοπούλου για την προσήλωσή της στο καθήκον, την αυταπάρνηση και την εθνοπρεπή της στάση κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας της ως δασκάλας στο Μεγάλο Δέρειο του νομού Έβρου τα έτη 2004 -2008.
 
Απόσπασμα
της εκθέσεως του Γενικού Γραμματέως
της Ακαδημίας Αθηνών κ. Βασιλείου Χ. Πετράκου
που αναγνώσθηκε κατά την πανηγυρική συνεδρία της 28ης Δεκεμβρίου 2010

…………………………………………………………………………………………..

Αργυρό μετάλλιο της Ακαδημίας απονέμεται στην κυρία Χαρά Νικοπούλου, δασκάλα στο Μεγάλο Δέρειο του νομού Έβρου κατά την περίοδο 2004 – 2008 διότι παρά τις αντιξοότητες που συνάντησε κατά την εκτέλεση του έργου της, εξετέλεσε τα καθήκοντά της κατά τρόπο αντάξιο της μεγάλης αποστολής της διδάσκοντας τα παιδιά που της εμπιστεύθηκε η Πολιτεία σύμφωνα με τις αρχές της ελεύθερης σκέψης, της ανεξιθρησκείας και της αλήθειας, χωρίς να υπολογίσει αντιθέσεις που έθεταν σε κίνδυνο την ίδια.
 
----------------------------------------------------
 
Η Χαρά Νικοπούλου προς τον Πρόεδρο της Ακαδημίας Αθηνών, κατά την παρασημοφόρησή της με το Αργυρούν Μετάλλιον Ανδρείας.

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Ακαδημίας Αθηνών,
 
Εν έτει 2010, όπου η Ελληνική Κυβέρνηση αφαιρεί τον όρο Εθνικής από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και περιθωριοποιεί ως ακραίους εθνικιστές τους απλούς Έλληνες που αγαπούν το Έθνος και την Πατρίδα τους, Ευχαριστώ θερμά την Ακαδημία Αθηνών,
που στο πρόσωπό μου παρασημοφορεί τη Φιλοπατρία και τη διαμόρφωση Θρησκευτικής, αλλά κυρίως Εθνικής συνείδησης στους μαθητές μου, η οποία για όλους τους Έλληνες περιλαμβάνει τη σκλαβωμένη Βόρειο Ήπειρο από την οποία κατάγομαι, τη Μακεδονία μας στην οποία γεννήθηκα και η ελευθερία της οποίας τελεί υπό διαπραγμάτευση, τη Θράκη και την Κύπρο που καταδυναστεύονται από τους Τούρκους και τους Ελεύθερους πολιορκημένους Έλληνες που ζουν στον Άγιο Παντελεήμονα.
 
Αυτό το Μετάλλιο Ανδρείας αποτελεί για μένα ηθική δέσμευση να συνεχίσω με μεγαλύτερη Πίστη τον αγώνα μου, μέχρι την τελική δικαίωση του Έθνους μας.
 
Το αφιερώνω στα δικά μου Πομακόπουλα της Θράκης.
 
(Αίθουσα Τελετών της Ακαδημίας Αθηνών, 
Πανηγυρική Συνεδρία της 28ης  Δεκεμβρίου  2010).  
 

Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2010

Η πρώτη Ελληνίδα ασυρματίστρια

Πριν από 40 χρόνια, το Σεπτέμβριο του 1961, η πρώτη Ελληνίδα ασυρματίστρια έπιανε βάρδια στο υπερωκεάνιο «Βρετάνη» για το παρθενικό της ταξίδι από το Σαουθάμπτον στην Αυστραλία. Η Χιώτισσα Τζένη Λίναρη-Χελιώτη είχε σπάσει το εμπάργκο σε ένα καθαρά αντρικό μέχρι τότε επάγγελμα.


Τότε: Νεαρή μαρκόνισσα στο υπερωκεάνιο «Βρετάννη»
«Είχα βάλει σκοπό να γίνω κάτι που δεν γίνονταν οι γυναίκες», μας λέει η πρώτη Ελληνίδα μαρκόνισσα, όταν τη ρωτάμε πώς αποφάσισε να διαλέξει στα 25 της χρόνια να ταξιδέψει στη θάλασσα. Την καλούσε η ιστορία των προγόνων της, ο προπάππος της καπετάν Μιχάλης που ήταν ονομαστός στο ναυτικό Βροντάδο. «Το αίμα μας πρέπει να είναι αλμυρό», σημειώνει χαμογελώντας, αρχίζοντας τη διήγησή της για το πώς αποφάσισε να παρατήσει τις δουλειές του σπιτιού και να γραφτεί στη σχολή ραδιοτηλεγραφητών και από εκεί να βρεθεί να ταξιδεύει σε υπερπόντια ταξίδια.
Η μεγάλη της αγάπη ήταν η ιατρική, η μητέρα της όμως ήταν ανένδοτη στο να την αφήσει να φύγει από κοντά της. Εξι χρόνια από τότε που τελείωσε το γυμνάσιο έμαθε τυχαία ότι στη Σχολή Ασυρματιστών έδιναν συμπληρωματικές εξετάσεις για τρεις κοπέλες. Αποφοιτά πρώτη στη σχολή και λίγους μήνες αργότερα, στις 14 Σεπτεμβρίου του '61, ταξιδεύει με ένα ελικοφόρο μέσα στη νύχτα από την Αθήνα για το Λονδίνο, για να μπαρκάρει στο υπερωκεάνιο «Βρετάνη» της οικογένειας Χανδρή, όπου καπετάνιος ήταν ο συγγενής της Ζαννής Ξενιός.

Τώρα: Στο σπίτι της στο Βροντάδο νοσταλεί τα παλιά και θλίβεται «για την εξαφάνιση των ραδιοτηλεγραφητών»
«Ηταν η πρώτη φορά που όχι απλώς ταξίδευα αλλά που έφευγα από τα χέρια της μάνας μου. Λυγίσανε τα γόνατά μου. Τρεις το πρωί συνταξίδευα με 75 ξένους άνδρες και τον μόνο που γνώριζα ήταν ο καπετάνιος του πλοίου που θα μπάρκαρα. Φτάσαμε στο Λονδίνο και με ένα πούλμαν, ύστερα από μια Οδύσσεια, φτάσαμε στο Σαουθάμπτον. Παρά την ταλαιπωρία όλα αυτά μου άρεσαν», μας διηγείται. Σήμερα, που η ειδικότητα έχει καταργηθεί, το πλοίο χωρίς ασυρματιστή μοιάζει σαν άνθρωπο κωφάλαλο, μας λέει στον επίλογό της η Τζένη. Μας δείχνει ένα απόκομμα εφημερίδας. Μήνυμα ενός πρώην ασυρματιστή στους συναδέλφους του. «Κάθε φορά που το διαβάζω με πιάνουν τα δάκρυα. Με πονάει. Είμαστε σαν τους δεινόσαυρους που τώρα πια δεν υπάρχουν. Εξυπηρετήσαμε τόσα χρόνια τους ναυτικούς αλλά και τους ανθρώπους τους και τώρα δεν υπάρχουμε. Είμαστε ένα κομμάτι της ιστορίας. Ραδιοτηλεγραφητές δεν ξαναβγαίνουν»!

Πηγή: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, του Θοδωρή Πυλιώτη

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Πέμπτη 28 Οκτωβρίου 2010

Ελένη Ιωαννίδου

Η ηρωίδα Ελληνίδα μάνα, Ελένη Ιωαννίδου,  δεν δίστασε να προσφέρει στο θυσιαστήριο της ελευθερίας τα  παιδιά της. 

Η εκλιπούσα Ελένη Ιωαννίδου γεννήθηκε στους Αρμενίους Κυπαρισσίας. Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ιωαννίδη και απέκτησε 10 παιδιά, 9 αγόρια και 1 κορίτσι. Έζησε όλα της τα χρόνια στην Κυπαρισσία της Μεσσηνίας.

Κατά την διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου και συγκεκριμένα στις 2 Φεβρουαρίου του 1941, έστειλε το παρακάτω γράμμα:  


«Προς τον Πρόεδρο της Κυβερνήσεως κ. Αλ. Κορυζήν
Ο υιός μου Ευάγγελος Ι. Ιωαννίδης απωλέσθη εις τας επιχειρήσεις της Κλεισούρας. Παρήγγειλα εις τους τέσσαρας ήδη υπηρετούντας Χρήστον, Κώσταν, Γεώργιον και Νίκον Ι. Ιωαννίδην, να εκδικηθώσιν τον θάνατον του αδελφού των.
Κρατώ εις εφεδρείαν άλλους τέσσαρας Πάνον, Αθανάσιον, Γρηγόριον και Μενέλαον Ι. Ιωαννίδην, κλάσεων 1917 και νεωτέρων.
Παρακαλώ κληθώσιν ονομαστικώς και ούτοι, εις πάσαν περίπτωσιν ανάγκης της Πατρίδος ή τυχόν απωλείας ετέρου τέκνου μου προς εκδίκησιν εχθρού.
«Ζήτω η Πατρίς»
Ελένη Ιωαν. Ιωαννίδου
2 Φεβ 1941»

 Ως ελάχιστο φόρο τιμής, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας αποφάσισε την απονομή της Διαμνημόνευσης Αξίας και Τιμής στην ηρωική Ελληνίδα μάνα. Η Διαμνημόνευση απονέμεται στους Αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων με βαθμό Αντιστρατήγου καθώς και σε Έλληνες ιδιώτες και αλλοδαπούς Αξιωματικούς για ενέργειες, δραστηριότητες και υπηρεσίες που αποβαίνουν επ' ωφελεία των Ενόπλων Δυνάμεων και του Ελληνικού Έθνους.

Πηγή: Τράπεζα ιδεών

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Τετάρτη 4 Αυγούστου 2010

Η Μαρία Πολύζου έκανε τη διαδρομή του αρχαίου δρομέα Φειδιππίδη

Με αφορμή τη συμπλήρωση 2.500 χρόνων από τη Μάχη του Μαραθώνα, η Μαρία Πολύζου αποφάσισε να καλύψει με τα πόδια τη διαδρομή 520 χλμ: Αθήνα-Σπάρτη-Αθήνα-Τύμβος Μαραθώνα μέσα σε μόλις έξι ημέρες παρόλο που έχει εγκαταλείψει τον πρωταθλητισμό εδώ και χρόνια.

Η αθλήτρια ξεκίνησε νωρίς το πρωί της Δευτέρας 26 Ιουλίου από τους πρόποδες του βράχου της Ακρόπολης και την ακολουθούσαν με όχημα ο σύζυγός της, Απόστολος Μαυρογιάννης, και ο 70χρονος βετεράνος μαραθωνοδρόμος Τάκης Σκουλής.

Η κ. Πολύζου αντιμετώπισε πολλά προβλήματα και αντιξοότητες τρέχοντας στα χνάρια του Φειδιππίδη και τα κατάφερε φέρνοντας τον ευατό της στα όριά του.
 
Η Μαρία Πολύζου γεννήθηκε στην Πάτρα το 1968. Υπήρξε αθλήτρια δρόμων αντοχής και βαλκανιονίκης. Είναι η πρώτη Ελληνίδα που κατέκτησε μετάλλιο στους Βαλκανικούς Αγώνες. Κατέχει μέχρι σήμερα το πανελλήνιο ρεκόρ στον Μαραθώνιο στην κλασική διαδρομή και τα πανελλήνια ρεκόρ μαραθωνίου και ημιμαραθωνίου δρόμου. Ηταν αθλήτρια αρχικά του Εσπέρου Πατρών και αργότερα του Πανελληνίου. Σήμερα είναι διευθύντρια του Μουσείου Μαραθωνίου Δρόμου και πρέσβειρα του Ελληνικού Αθλητισμού.

Κυριακή 14 Μαρτίου 2010

Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας για την Κική Δημουλά


Με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας θα τιμηθεί σήμερα στο Στρασβούργο για το σύνολο του ποιητικού της έργου, η ποιήτρια, κ. Κική Δημουλά.
 

Η βράβευση θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Συνάντησης Λογοτεχνίας και την ποιήτρια θα παρουσιάσει στους παρευρισκομένους ο μεταφραστής των έργων της Michel Volkovitch. 

Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010

Η πρώτη γυναίκα οδηγός βαρέων ερπυστριοφόρων



Η Ασπασία Μαχαίρα είναι 27 χρόνων. Φορά φόρμα εργαζόμενου σε ορυχεία, βαριά άρβυλα, δουλεύει στα λιγνιτωρυχεία Μεγαλόπολης και χειρίζεται γερανό 1.200 τόνων, ύψους 35 μέτρων και ισχύος 1.350 kwt.

Είναι η πρώτη Ελληνίδα και η πρώτη γυναίκα στην Ευρωπαϊκή Ενωση που χειρίζεται ένα τόσο μεγάλο μηχάνημα, μεταξύ 3.000 ανδρών που εργάζονται στα λιγνιτωρυχεία της Μεγαλόπολης και της Πτολεμαΐδας. Η άλλη γυναίκα, που γνωρίζουμε να χειρίζεται αντίστοιχο μηχάνημα, είναι η Ουκρανή χειρίστρια του γερανού μεταφοράς των γλυπτών του Παρθενώνα στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης.

Η Ασπασία Μαχαίρα σπούδασε ηλεκτρολόγος στο Τεχνικό Εμπαγγελματικό Λύκειο, Πληροφορική στα ΙΕΚ και μιλάει αγγλικά. Όταν ο δημοσιογράφος την ρωτά τι την οδήγησε να γίνει χειρίστρια ενός τόσο δύσκολου και μεγάλου μηχανήματος απαντά:

«Με συνεπήρε η μαγεία και η μεγαλοπρέπεια που δημιουργεί το συγκεκριμένο μηχάνημα γερμανικής κατασκευής, η βάση του αποτελείται από 3 ζεύγη ερπυστριοφόρων (κάτω-δομής) που κάνουν ταυτόχρονα εσκαφή και διανομή του υλικού. Ο γερανός του είναι 1.200 τόνων και ύψους 35 μέτρων. Ο καδοτροχός του μπορεί να προκαλέσει σεισμικές δονήσεις στον χώρο εξόρυξης 5,5 έως 6 Ρίχτερ. Διαθέτει ταινιόδρομο, στον οποίο γίνεται το κάρβουνο (λιγνίτης) και καλωδιακό όχημα, τον αποθέτη. Δηλαδή κάνει αυτόματο χωρισμό λιγνίτη και χώματος και αποθέτει το χώμα και τα νεκρά στοιχεία. Στη Μεγαλόπολη υπάρχουν 8 εκσκαφείς. Ο δεύτερος λόγος είναι η αγάπη για τον τόπο μου. Θέλω να μείνω εδώ, που είναι οι ρίζες μου, στην επαρχία μου, και να προσφέρω».

Πηγή

Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2010

Nεαρή Κύπρια έφτασε στην Ανταρκτική κάνοντας σκι


Επειτα από τριάντα εννέα ημέρες σκληρής προσπάθειας, κατά τις οποίες σε καθημερινή βάση έκανε σκι από έξι έως δέκα ώρες σε θερμοκρασίες που άγγιζαν ακόμη και τους -40 βαθμούς Κελσίου, η πεισματάρα Κύπρια Στέφανη Σολομωνίδου κατάφερε τελικά να πετύχει το στόχο της, που μάλλον «άθλο» θα μπορούσε να τον χαρακτηρίσει κανείς. Μέλος μιας οκταμελούς ομάδας νέων κοριτσιών, η 27χρονη από το Νησί της Αφροδίτης κατάφερε στις 30 Δεκεμβρίου να φτάσει κάνοντας σκι στο νοτιότερο σημείο του πλανήτη, στην Ανταρκτική, πριν από την Πρωτοχρονιά και εκεί να υποδεχθεί μαζί με τις συναθλήτριές της την έλευση του 2010!




Οπως ανέφερε χαρακτηριστικά σχετικό ρεπορτάζ της εφημερίδας «Φιλελεύθερος» της Κύπρου, η οκταμελής ομάδα της Κοινοπολιτείας -κορίτσια από την Κύπρο, την Ινδία, τη Νέα Ζηλανδία, την Τζαμάικα, τη Σιγκαπούρη, το Μπρουνέι, την Γκάνα και το Ηνωμένο Βασίλειο- όλο αυτό το διάστημα διένυσε συνολικά εννιακόσια χιλιόμετρα μέχρι να φτάσει στον τελικό της προορισμό. Μάλιστα, καθεμία από τις κοπέλες κατά τη διάρκεια της διαδρομής ρυμουλκούσε ταυτόχρονα ένα έλκηθρο βάρους περίπου ογδόντα κιλών, πάνω στο οποίο είχαν φορτωμένα τα τρόφιμα, τα εφόδια αλλά και τον εξοπλισμό που χρειάζονταν για να υλοποιήσουν την αποστολή τους. 



Μιλώντας στην κυπριακή εφημερίδα για το εγχείρημά της η Στέφανη Σολομωνίδου εξέφρασε και τη συγκίνηση που ένιωσε όταν αντίκρισε, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας της Κοινοπολιτείας, τις ερευνητικές εγκαταστάσεις στο Νότιο Πόλο. «Σκεφτείτε πως τις τελευταίες είκοσι μέρες της πορείας μας τριγύρω μας δεν βλέπαμε τίποτε άλλο εκτός από χιόνι και πάγο» ανέφερε χαρακτηριστικά η 27χρονη!

Στόχος των  κοριτσιών, που αποτελούν την πολυεθνική αποστολή γυναικών της Κοινοπολιτείας στην Ανταρκτική, ήταν η προβολή της σύγχρονης γυναίκας της κοινοπολιτείας, της ομαδικότητας και να περάσουν το μήνυμα ότι κοινοί στόχοι μπορούν να επιτευχθούν με συλλογική εργασία.


Τρίτη 29 Δεκεμβρίου 2009

Η πρώτη Ελληνίδα που πέρασε τη Μάγχη



Η Σοφία Ψιλόλιγνου είναι η πρώτη Ελληνίδα που πέρασε την Μάγχη και μάλιστα σε ηλικία 43 ετών. Σημειώστε ότι την πέρασε δύο φορές κάτι που δεν το έχει κάνει άλλος Έλληνας η Ελληνίδα. Ακόμα είναι η πρώτη Ελληνίδα αλλά και Έλληνας πολίτης που κολύμπησε διπλό διάπλου Κορώνη - Καλαμάτα (60χλμ).



Είναι γεννημένη το 1960, απόφοιτη Ανώτατης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών, εργάζεται ως προϊσταμένη του τομέα Διεύθυνσης Οικονομικού και Διοικητικού Ελέγχου ΔΕΗ, μητέρα δυο παιδιών, κολυμβήτρια στον Ολυμπιακό Πειραιώς και μέλος των εθνικών ομάδων νεανίδων και γυναικών με πολλές πανελλήνιες νίκες στα εθνικά πρωταθλήματα και τρεις τρίτες νίκες σε Βαλκανιάδες.


«Η κολύμβηση μπήκε συστηματικά στη ζωή μου όταν ήμουν 11 ετών, στον Ολυμπιακό. Είχα πολύ καλές επιδόσεις, αλλά στα 17 μου, αποφάσισα να διακόψω τον πρωταθλητισμό και να αφοσιωθώ στις σπουδές μου, αφού είχα περάσει στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μπορεί να μην είχα το χρόνο τότε ν' ασχοληθώ συστηματικά με το κολύμπι, υποσχέθηκα όμως ότι δεν θα το εγκαταλείψω ποτέ.

Τελειώνοντας τις σπουδές μου, άρχισα να εργάζομαι στη ΔΕΗ. Σύντομα ακολούθησε ο γάμος μου και η γέννηση των παιδιών μου. Παρά τις αυξημένες υποχρεώσεις, πάντα θυμάμαι τον εαυτό μου να ξεκλέβει χρόνο για να κολυμπήσει.

Κάποια στιγμή, όταν μου το επέτρεψαν οι συνθήκες, έγινα μαραθωνοκολυμβήτρια και άρχισα να διασχίζω τεράστιες αποστάσεις κολυμπώντας. Το όνειρο κάθε μαραθωνοκολυμβητή, βέβαια, είναι η Μάγχη. Έτσι, πριν από 5 χρόνια περίπου, πήρα τη μεγάλη απόφαση: να διασχίσω το στενό της. Δεν ήταν καθόλου εύκολη, αφού, για να το πετύχω θα έπρεπε να προπονηθώ σκληρά και σε καθημερινή βάση. Επί ένα χρόνο και εντελώς μόνη μου, πήγαινα στην παραλία του Αλίμου και κολυμπούσα κάθε μέρα 3 και 4 ώρες. Για να συνηθίσω τις χαμηλές θερμοκρασίες της Μάγχης, αναγκάστηκα να γίνω χειμερινή κολυμβήτρια.

Το γεγονός ότι δεν ήμουν πια και τόσο νέα για ένα τέτοιο εγχείρημα, δεν μπήκε ποτέ στο μυαλό μου ούτε καν σαν σκέψη. Αντίθετα, είπα στον εαυτό μου πως για να κολυμπήσεις στη Μάγχη, είναι καλό να έχεις κάπως προχωρημένη ηλικία, αφού, πέρα από την προπόνηση που έχεις κάνει, ένα τέτοιο εγχείρημα χρειάζεται ωριμότητα και υπομονή.

Με σκληρή πειθαρχία, πάθος για το κολύμπι και με τη στήριξη των παιδιών μου τα κατάφερα. Η στιγμή που βγήκα στην ακτή -μετά από 10 ολόκληρες ώρες και 40 λεπτά- θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη μου για πάντα. Από εκείνη την ημέρα άλλαξαν πολλά μέσα μου.

Έχοντας ξεπεράσει τα όριά μου, αισθάνομαι πιο δυνατή και κυρίως έτοιμη ν' αντιμετωπίσω ό,τι δύσκολο μου προκύψει στο μέλλον. Οι γυναίκες, στην πλειονότητά τους, όταν αποκτήσουν οικογενειακές υποχρεώσεις σταματούν να κάνουν πράγματα που τις ευχαριστούν ή τις γεμίζουν. Κι όμως, χωρίς να θυσιάσουμε πράγματα που αγαπάμε και που αξίζουν, μπορούμε να βρίσκουμε πάντα χρόνο για να προσφέρουμε στον εαυτό μας αυτό το "κάτι" που χρειάζεται. Αν μάλιστα αυτό έχει σχέση με τον αθλητισμό, τότε ακόμη καλύτερα, γιατί μεταξύ των άλλων πλεονεκτημάτων του, χαρίζει επίσης ευεξία και θετική ενέργεια, στοιχεία που σε κάνουν πιο αποτελεσματική στις οικογενειακές και τις επαγγελματικές υποχρεώσεις».
Πηγή: PREVENTION

Η Σοφία Ψιλόλιγνου απέδειξε ακράδαντα ότι η ηλικία δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο σε κάτι που το θέλουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας...



Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009

Η πρώτη Ελληνίδα αθλήτρια που πήρε μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες



Η Δόμνα Λανίτου – Καβουνίδου γεννήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου. Σήμερα είναι 95 ετών. Ο πατέρας της ήταν σπουδαίος δικηγόρος, ένθερμος αγωνιστής και πρωτεργάτης του κινήματος της ΕΝΩΣΗΣ της Κύπρου με τη μητέρα Ελλάδα. Συνιδρυτής του Γυμναστικού Συλλόγου Λεμεσού «Ολύμπια» και από τα ιδρυτικά μέλη του ΣΕΓΑΣ.

Μετά από εισήγηση του πατέρα της το 1928 οι παγκύπριοι αγώνες περιέλαβαν για πρώτη φορά γυναικεία αγωνίσματα. Έτσι η μικρή Δόμνα παίρνει εκείνη τη χρονιά για πρώτη φορά μέρος στα αγωνίσματα του μήκους και του άλματος σε ύψος και πρωτεύει και στα δύο.

Το 1931 η Δόμνα μαζί με την αδελφή της Ισμήνη έρχονται στην Αθήνα για σπουδές. Αντιμετωπίζει την καχυποψία της ελληνικής κοινωνίας που ήθελε τις γυναίκες μακριά από τα στάδια. Με λιγοστές ακόμα κοπέλες που μετρούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού παίρνουν μέρος σε αθλητικούς αγώνες. Κατά τη διάρκεια της προπόνησης στο Παναθηναϊκό Στάδιο αρκετοί νεαροί μαζεύονται, ενοχλούν και κάνουν άσχημα σχόλια. Παρ’ όλα αυτά, κάθε επίσημη εμφάνιση της Δομνίτσας στον στίβο φέρνει και ένα καινούριο ρεκόρ. Στο ενεργητικό της και τέσσερα βαλκανικά ρεκόρ, που πέρασαν αρκετές δεκαετίες έως ότου ξεπεραστούν.

Οκτώβριος του 1931. Στους Πανελλήνιους Αγώνες Γυναικών η δεκαεπτάχρονη αθλήτρια παίρνει μέρος σε επτά αγωνίσματα και θριαμβεύει, σπάζοντας έξι πανελλήνια ρεκόρ. Την ίδια μέρα των αγώνων, ο πατέρας της, βουλευτής τότε Πάφου – Λεμεσού, συλλαμβάνεται από τους Αγγλους, φυλακίζεται και στη συνέχεια εξορίζεται. Στα τέλη του 1935, η Ελληνική Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων επιλέγει τους αθλητές για την Ολυμπιάδα του Βερολίνου. Μετά από απαίτηση του Τύπου και μετά τα νέα βαλκανικά ρεκόρ της αθλήτριας στα 100 μέτρα και στα 80 μέτρα μετ’ εμποδίων, η Δόμνα Λανίτου, γίνεται η πρώτη Ελληνίδα αθλήτρια που θα συμμετάσχει σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Προπονείται για πρώτη φορά στο Παναθηναϊκό Στάδιο υπό τις οδηγίες του αείμνηστου Otto Simtsek.

Στους Ολυμπιακούς του Βερολίνου, την 1η Αυγούστου, για πρώτη φορά η Δόμνα αγωνίζεται με τις καλύτερες αθλήτριες του κόσμου. Την επομένη σημειώνεται το ιστορικό γεγονός των Ολυμπιακών Αγώνων του Βερολίνου με τη συναρπαστική νίκη του Τζέσε Όουεν και τη συμβολική ήττα του ναζισμού.

Επιστρέφοντας η Δόμνα παίρνει μέρος στο αγώνισμα σκυταλοδρομίας στον Βόλο, ως... τέταρτος άνδρας της ομάδας. Σπουδάζει Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο πανεπιστήμιο και στη Νομική Σχολή. Ο πόλεμος τη βρίσκει να προσφέρει τις υπηρεσίες της, ως εθελόντρια νοσοκόμα. Οι Ολυμπιακοί του 1940 και 1948 δεν πραγματοποιούνται λόγω του πολέμου. Οι πρώτοι μεταπολεμικοί Ολυμπιακοί διεξάγονται το 1948 στο Λονδίνο, όπου συμμετέχει ως η μόνη γυναίκα ανάμεσα σε δεκατρείς άνδρες. Παρελαύνει επικεφαλής της ελληνικής αποστολής. Σε ηλικία 34 ετών νιώθει την ηθική ικανοποίηση της συμμετοχής και της μεγάλης προσπάθειας παρά τις τεράστιες δυσκολίες.

Το 1958 είναι υποψήφια στην Α’ Περιφέρεια Αθηνών στο Κόμμα των Φιλελευθέρων του Γεωργίου Παπανδρέου και το 1963 είναι στην τιμητική συνοδεία γύρω από το φέρετρο του Γρηγόρη Λαμπράκη. Παραμένει πάντα μια γνήσια Ελληνίδα που τιμά την Ελλάδα, αλλά και την ιδιαίτερή της πατρίδα με πίστη και σθένος, παντού και πάντοτε.

Πηγή: Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ



Για τη ζωή της Δόμνας Λανίτου-Καβουνίδου έχει εκδοθεί το παρακάτω βιβλίο με τιμή στο ίντερνετ 31,35 €:

Δομνίτσα Λανίτου - Καβουνίδου - Αθλητική βιογραφία. Ιστορικές και κοινωνικοπολιτικές διαστάσεις της διεθνούς γυναικείας αθλητικής κίνησης

Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2009

Η πρώτη Ελληνίδα πιλότος μαχητικού αεροσκάφους

 Η 24χρονη ανθυποσμηναγός Ιωάννα Χρυσαυγή είναι η πρώτη Ελληνίδα πιλότος μαχητικού αεροσκάφους, ενός κατασκοπευτικού- φωτογραφικού Φάντομ (RF-4Ε) της περίφημης 348 Μοίρας Τακτικής Αναγνωρίσεως της αεροπορικής βάσης Λάρισας με τον κωδικό «Μάτια».
Σήμερα, έξι χρόνια μετά την εισαγωγή της στη Σχολή Ικάρων ως μία από τις πρώτες 9 γυναίκες που μπήκαν στην ανδροκρατούμενη στρατιωτική σχολή και με έναν χρόνο στο σμήνος μετεκπαίδευσης, έχει αρχίσει κανονικές πτήσεις. Από τις πρώτες 9 κοπέλες που το 2002 μπήκαν στην Ικάρων, σήμερα μόνο δύο είναι πιλότοι- η δεύτερη είναι η Κατερίνα Κουσκοβίτη, που πετά ήδη ως συγκυβερνήτης σε μεταγωγικά αεροσκάφη C-27 Spartam. Οι υπόλοιπες εγκατέλειψαν ή έγιναν μηχανικοί ή κόπηκαν από τους αιθέρες και έγιναν ελεγκτές αεράμυνας.