Μια ολόκληρη τάξη μαθητών δημοτικού έμαθε τη νοηματική γλώσσα για χατήρι ενός συμμαθητή τους

Όταν η Mirzana Coralic ρώτησε στο δημοτικό σχολείο στη γειτονιά του Σεράγεβο, αν θα μπορούσε να γράψει τον κωφό γιο της για τα μαθήματα της πρώτης τάξης, η δασκάλα Sanela Ljumanovic απάντησε καταφατικά χωρίς καν να το σκεφτεί.   Ο Σεπτέμβρης έφτασε σύντομα και ο έξι ετών Zejd ήταν στη τάξη και καθόταν σιωπηλός, αλλά με τα μάτια ορθάνοιχτα στο θρανίο μιας τάξης.

Εκείνη την περίοδο, κανείς στο σχολείο, αλλά ούτε και ο ίδιος ο μικρός, δεν γνώριζαν τη νοηματική και η δασκάλα αποφάσισε πως θα έπρεπε να εφεύρει κάτι για να βοηθήσει.   Προσπάθησε να αναπτύξει τα δικά της κόλπα και μερικά σημάδια για να μπορεί να επικοινωνήσει με τον 6χρονο, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό. Το παιδί έπρεπε να μπορεί να επικοινωνεί και με τους συμμαθητές του και να μην είναι απομονωμένο στην τάξη.

Τρεις μήνες αργότερα, όλοι οι μαθητές της πρώτης τάξης στο δημοτικό σχολείο Osman Nakas στο Σαράγεβο, είχαν μάθει τα βασικά της νοηματικής γλώσσας και μπορούσαν να επικοινωνούν με τον συμμαθητή τους.   

Το 2003, η Βοσνία θέσπισε νόμους που επιτρέπουν στα παιδιά με ειδικές ανάγκες να ενταχθούν πλήρως στην κοινωνία, συμπεριλαμβανομένων των κανονικών σχολείων. Τα παιδιά υποτίθεται ότι έχουν βοηθούς που κάθονται μαζί τους στην τάξη και μεταφράζουν ή βοηθούν με όποιο τρόπο απαιτείται. Αλλά στην πράξη, στην εξαθλιωμένη Βοσνία, μετά βίας φτάνουν τα χρήματα για να να κρατηθούν ανοικτά τα σχολεία και τα παιδιά αυτά αφήνονται στη φροντίδα και τη φαντασία των γονιών τους και την καλή θέληση των δασκάλων.

Περισσότερα

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ  ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Κανείς δεν ήθελε να έρθει στα γενέθλια της κόρης της και δείτε τι έκανε!

Πόσοι άραγε έχουν ζήσει την επώδυνη στιγμή που… κανένας δεν έρχεται στο πάρτι γενεθλίων του παιδιού τους, επειδή είναι «διαφορετικό»; Κάτι ανάλογο συνέβη και με τη 10χρονη Mackenzie Moretter, όμως η μαμά της δεν το έβαλε κάτω και τελικά η μικρή είχε τριακόσιους διάσημους καλεσμένους στο πάρτι της!!!

Όταν η Mackenzie ήταν μόλις ενός έτους, διαγνώστηκε με μια σπάνια διαταραχή που λέγεται Sotos Syndrome  και προκαλεί γιγαντισμό, όπου τα παιδιά μεγαλώνουν με γρηγορότερους ρυθμούς. Έτσι η Mackenzie είναι πολύ ψηλότερη από τους συμμαθητές της. Τα παιδιά είναι φιλικά μαζί της αλλά δεν έχει φίλους. Κανένας δεν την παίρνει τηλέφωνο να της μιλήσει.

Η Mackenzie στενοχωρήθηκε όταν κανένα από τα παιδιά που κάλεσε δεν ήθελε να έρθει στο πάρτι της. Τότε η μητέρα της, μπήκε στο Facebook και ζήτησε από τις φίλες της να φέρουν τις κόρες τους στο πάρτι. Πιο συγκεκριμένα, έγραψε στο στάτους της :

«Μαμάδες, γεια σας. Σας γράφω επειδή έχω μια όμορφη κόρη που την λένε Mackenzie και κλείνει τα 10 της χρόνια. Πρόσφατα κάλεσα αρκετά παιδιά στο πάρτι γενεθλίων της που είναι το Σάββατο αλλά κάποιοι γονείς μου είπαν ότι δεν θα έρθουν και κάποιες συμμαθήτριες της δεν έχουν απαντήσει καθόλου. Η κόρη μου έχει Sotos Syndrome το οποίο σημαίνει ότι έχει καθυστέρηση στην ανάπτυξη της σε τομείς όπως η ομιλία και η μάθηση. Στο σχολείο δυσκολεύεται και συχνά κάθεται μόνη της στο διάλειμμα κι όπως καταλαβαίνετε, σαν μητέρα, θέλω το παιδί μου να είναι ευτυχισμένο. Αν έχετε κόρες από 9 έως 11 ετών που θα ήθελαν να έρθουν σ” ένα πάρτι γενεθλίων, είναι προσκεκλημένες αύριο στο πάρτι γενεθλίων της κόρης μου. Δεν χρειάζεται να φέρετε δώρα ή να μείνετε για πολύ, απλά περάστε να της ευχηθείτε χρόνια πολλά. Προς το παρόν μόνο δυο κορίτσια έχουν πει ότι θα έρθουν και είναι συγγενείς μας. Θα ήταν μεγάλη έκπληξη αν έρθουν και άλλα κορίτσια. Εάν ενδιαφέρεστε στείλτε μου ένα μήνυμα και θα στείλτε μου μήνυμα να σας δώσω την διεύθυνση μου. Σας ευχαριστώ που διαβάσατε την επιθυμία μιας μητέρας!»

Η έκκληση της μητέρας έγινε viral στο διαδίκτυο κι ενώ καμία από τις συμμαθήτριες της Mackenzie δεν πήγαν στο πάρτι , οι 300 διάσημοι καλεσμένοι που πήγαν μάλλον την αποζημίωσαν για τα καλά. Διάσημοι όπως ο Charles Johnson των Minnesota Vikings και η οικογένεια του καθώς και η Elsa από την ταινία Frozen βρέθηκαν στο πάρτι ενώ ο Δήμαρχος της περιοχής, που είχε έρθει ως καλεσμένος, διακήρυξε τη 18η Απριλίου ως ημέρα «Mackenzie Moretter» . Καθόλου άσχημα για ένα πάρτι που οργανώθηκε μέσα σε μόλις 12 ώρες!

 Πηγή: http://newsone.gr

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Ξεκινάει η χαρτογράφηση της Ελλάδας

Ξεκινά η χαρτογράφηση της Ελλάδας με το ανανεωμένο εργαλείο www.prosvasis.co.

Στη μεταπτυχιακή φοιτήτρια του Πανεπιστημίου Πατρών Έφη Δασκαλοπούλου και την MKO Intermediakt, δίνεται το εισιτήριο για το όραμα τους να δημιουργηθεί μια Ελλάδα  και ένας κόσμος για όλους.  Μέσω του εν λόγω έργου θα ξεκινήσει η χαρτογράφηση και η συλλογή βάσης προσβάσιμων σημείων σε 6 πόλεις της Ελλάδας αποσκοπώντας στην βελτίωση της ποιότητας ζωής των ΑΜΕΑ, παρέχοντας μια ολοκληρωμένη προβολή των σημείων αυτών στα Εμποδιζόμενα άτομα. 

Τον Οκτώβριο του 2015 η Έφη Δασκαλοπούλου, μια εκ των εμπνευστών του εργαλείουProsvasis.co οραματίστηκε και δημιούργησε το Έργο « Προσβάσιμοι δρομοι –Ανθρωποι με αναπηρία ορατοί στην κοινωνία» που αποτελεί το εισιτήριο για να ξεκινήσει και επίσημα η χαρτογράφηση της Ελλάδας για εμποδιζόμενα άτομα και η ενημέρωση των φορέων/κατοίκων ΑμεΑ για τους χώρους προσβασιμότητας. Κερδίζοντας το στοίχημα της και πρωτοπορώντας  με την δημιουργία της πολυβραβευμένης διαδικτυακής πλατφόρμας Prosvasis.co  http://www.prosvasis.co/ μαζί με τον Νίκο Φαζάκη και την ομάδα της Μη κυβερνητικής Οργάνωσης Intermedi@kt http://intermediakt.org/ βάζουν σε εφαρμογή το έργο.

Πιο συγκεκριμένα θα καταγραφούν:

1.         Εστιατόρια/καφέ, προσβάσιμα

2.         Ξενοδοχεία με δωμάτια ΑμεΑ

3.         Χώροι πολιτισμού προσβάσιμοι (Μουσεία)

4.         Θέσεις παρκαρίσματος για αυτοκίνητα ΑμεΑ

5.         Χώροι «περιπάτου» για ΑμεΑ (πεζόδρομοι)

6.         Χώροι κινηματογράφων/θεάτρων

7.         Σημεία πρόσβασης σε θάλασσες μέσω του συστήματος SEATRAC

8.         Σχολεία με προσβασιμότητα για παιδιά με κινητική αναπηρία

9.        Ειδικά σχολεία

Τα σημεία θα προβάλλονται στο εργαλείο www.prosvasis.co και αποτελεί μια online διαδικτυακή πλατφόρμα για ΑμεΑ που χαρτογραφεί τα σημεία πρόσβασης και προσπαθεί να δημιουργήσει προσβάσιμους προορισμούς.

Η βάση που θα αποκτηθεί από το συγκεκριμένο έργο θα αποτελέσει κίνητρο για να ξεκινήσει και επίσημα μια καμπάνια για να γίνουν επιτέλους ορατοί οι Άνθρωποι με αναπηρία συμπεριλαμβανομένου πολλών παιδιών με αναπηρία στην κοινωνία. Κατά τη διάρκεια του έργου θα γίνει η αναβάθμιση του εργαλείου www.prosvasis.co με περισσότερες λειτουργίες  και  καλούνται όλο και περισσότεροι άνθρωποι να βάλουν σημεία στο εργαλείο. Έτσι με σεβασμό στην διαφορετικότητα και ζήλο να παρέχουμε βοήθεια στους συνανθρώπους μας για ένα καινούργιο αύριο που θα έχουμε δημιουργήσει εμείς γιατί, ο κόσμος μας αλλάζει με το παράδειγμα μας.

Η Ελλάδα έχει παρόμοια μεγάλο αριθμό σε εμποδιζόμενα άτομα με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες που όμως είναι κλεισμένα στα σπίτια τους. Ακόμα και οι ίδιοι οι τουρίστες ΑμεΑ που επισκέπτονται την Χώρα μας αντιμετωπίζουν πρόβλημα στη γνώση των σημείων Υποδομές υπάρχουν αλλά δεν είναι γνωστές στο κοινό που απευθύνονται.

Στόχος είναι αυτό το πρωτοποριακό έργο και παγκοσμίως καινοτόμο να συνεχίσει να γίνεται και έξω από Ελληνικά όρια για τη δημιουργία ενός προσβάσιμου πλανήτη ώστε να αναδειχθούν και να συλλεχθούν όλες οι προσβάσιμοι προορισμοί για τα Άτομα με αναπηρία. Έχοντας πάντα ως κύριο γνώμονα τη σημασία και τη σπουδαιότητα του έργου, είμαστε έτοιμοι να συνδράμουμε με τις γνώσεις και το ανθρώπινο δυναμικό των μελών μας στην προσπάθεια αυτή.

Η Παγκόσμια Ημέρα ΑΜΕΑ στο 60 Δημοτικό Πάτρας

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Ατόμων με Αναπηρία στις 3 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκαν στο σχολείο μας σχετικές δράσεις με στόχο την ευαισθητοποίηση, τη σωστή στάση ζωής έναντι της αναπηρίας, το σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Οι μαθητές προσπαθώντας να κατανοήσουν και να συναισθανθούν συζήτησαν σχετικά θέματα, ζωγράφισαν, είδαν βίντεο, δημιούργησαν εικονογραφημένο παραμύθι, προσπάθησαν να έρθουν στη θέση των ατόμων με αναπηρία. Δείτε όλες τις δραστηριότητες ΕΔΩ.

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Ένας αριστούχος τυφλός μαθητής και ένας εθελοντής δάσκαλος. Γνωρίστε τους

Ο Γιάννης Πολονύφης είναι ολικά τυφλός, παρόλα αυτά φοιτά στο 35ο Δημοτικό Σχολείο Πειραιά, μαζί με παιδιά που δεν έχουν προβλήματα όρασης. Οι συμμαθητές του καθημερινά του «δανείζουν» την όρασή τους όπου χρειάζεται και εκείνος χάρη στη δύναμη της θέλησής του έγινε σημαιοφόρος και ετοιμάζεται να προοδεύσει και στο Μουσικό Γυμνάσιο Αλίμου.

Δίπλα του, αθόρυβος εθελοντής ο συνταξιούχος πλέον δάσκαλος Ειδικής Αγωγής κ. Αλέξης Γκλίνος, ο πρώτος δάσκαλος που εφάρμοσε στην Ελλάδα το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ήλιος» που αφορά στην ένταξη τυφλών μαθητών σε κοινή σχολική τάξη.

«Πέρσι βγήκα στη σύνταξη υποχρεωτικά αλλά δε φεύγω από το σχολείο αν και ο Γιάννης μου δεν πάρει το απολυτήριο του», δηλώνει ο δάσκαλος και εξηγεί: «Τέλη της δεκαετίας του ’90 ξεκινήσαμε εκπαιδευτικά να εντάσσουμε παιδιά με προβλήματα όρασης στην κοινή σχολική τάξη, προετοιμάζοντας τα έτσι και για την ένταξή τους στην κοινωνία. Μετά το Γιάννη που φέτος τελειώνει τη Στ’ τάξη, από ότι φαίνεται το ιστορικό αυτό τμήμα ένταξης τυφλών μαθητών εδώ στον Πειραιά θα σβήσει».

Ο 11χρονος Γιάννης μένει στου Ζωγράφου και κάνει καθημερινά αρκετά χιλιόμετρα για να παρακολουθεί αυτό το πρότυπο εκπαιδευτικό πρόγραμμα στον Πειραιά.

           

«Την ίδια στιγμή που μόνο 2 στα 10 παιδιά με αναπηρία στην Ελλάδα καταφέρνουν να πάνε στο σχολείο, ο Γιάννης σηκώνει σήμερα ψηλά τη σημαία της δύναμης, της θέλησης και της αισιοδοξίας, κόντρα στις δυσκολίες των καιρών», δηλώνει ο νεαρός δικηγόρος και Επικεφαλής της Νεολαίας του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών κ. Βαγγέλης Αυγουλάς, παλιός μαθητής διακριθείς και ο ίδιος στο ίδιο σχολείο με τον ίδιο δάσκαλο.

«Η έλλειψη χρηματοδότησης, τα κενά στο ειδικό εκπαιδευτικό και βοηθητικό προσωπικό, η απουσία υλικοτεχνικής υποδομής και η διαχρονική έλλειψη σωστού, ολοκληρωμένου και ανθρωποκεντρικού σχεδιασμού από την πολιτεία για την εκπαίδευση των παιδιών με αναπηρία, έκαναν και κάνουν καθημερινά τη ζωή μας δύσκολη. Τα χρωστάμε όλα στους γονείς μας και στις οικογένειες μας που έχουν μάθει να μη λυγίζουν και να μας δίνουν δύναμη για να τα καταφέρουμε», εξηγεί ο κ. Αυγουλάς.

«Δεν το διάλεξα να γεννηθώ τυφλός. Αυτό που διάλεξα είναι να είμαι καλός μαθητής και ξέρω ότι όταν μεγαλώσω θα ασχολούμαι επαγγελματικά με τη μουσική που την αγαπώ πολύ και με ταξιδεύει. Γράφω και εγώ δικούς μου στίχους ενώ μπορώ ακούγοντας μια φορά ένα τραγούδι να επαναλάβω τη μελωδία του στο πιάνο. Μακάρι όλα τα παιδιά του κόσμου να είναι μόνο χαρούμενα αυτά και οι οικογένειες τους και ας τους έχει τύχει κάποια δυσκολία στη ζωή τους», εύχεται ο μικρός Γιάννης Πολονύφης λίγο πριν την κατάθεση στεφάνου στο Μνημείο των Ηρώων του ’40 στον Πειραιά, με την οικογένειά του πάντα δίπλα του.

Πηγή: http://www.protothema.gr

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Γνωρίστε τον μοναδικό Derek Paravicini

Ο Derek Paravicini είναι επικοινωνιακός, φιλικός και χαρούμενος άνθρωπος. Είναι επίσης τυφλός και νοητικά καθυστερημένος. Δεν μπορεί να ξεχωρίσει το αριστερό από το δεξί, δεν ξέρει να μετρήσει έως το τρία, δεν μπορεί να ντυθεί μόνος του ή να φάει, επαναλαμβάνει συνεχώς τους γύρω του διαλόγους, αλλά μπορεί να παίξει τέλεια στο πιάνο οποιαδήποτε μελωδία ακούσει έστω και μόνο μία φορά. Ο Ντέρεκ είναι αυτιστικός και μουσική ιδιοφυΐα. Γνωρίστε τον…

Γεννήθηκε τρεισήμισι μήνες πρόωρα και ως εκ θαύματος επέζησε, ενώ η δίδυμη αδερφή του όχι. Τεχνικά, πέθανε τρεις φορές στο νοσοκομείο και η όρασή του καταστράφηκε από υπερβολική δόση οξυγόνου. Όταν αργότερα τον πήγαν σε ειδικό σχολείο για τυφλούς άκουσε από μακριά τον ήχο ενός πιάνου. Ήταν ο μελλοντικός δάσκαλός του που έπαιζε εκείνη τη στιγμή. Ο Ντέρεκ έτρεξε στο πιάνο και από τότε δεν το άφησε ποτέ. Φάνηκε από τότε ότι έχει μια μοναδική ικανότητα. Μπορεί να ακούσει μια μουσική μόνο μία φορά και να την παίξει αριστοτεχνικά στο πιάνο. Ο εγκέφαλός του είναι ένας μουσικός υπολογιστής. Αποθηκεύει και ανακαλεί οποιαδήποτε στιγμή οποιοδήποτε μουσικό κομμάτι ακούει και μπορεί και να συνθέτει μόνος του άλλα μοναδικά.

Ο Ντέρεκ είναι από τα άτομα που γεννιούνται μια φορά στα 200 χρόνια. Έχει την ικανότητα να χρησιμοποιεί το 100% της δύναμης του μυαλού του και είναι συγχρόνως απόλυτα αφοσιωμένος στη μουσική πράγματα που τον κάνουν έναν από τους καλύτερους μουσικούς στην ιστορία του κόσμου. 

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ  ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Τα καινούρια τεχνητά μέλη για παιδιά είναι LEGO

Ένα καινούριο είδος τεχνητών άκρων από LEGO έρχεται να γίνει πιο φιλικό από ποτέ, πιο διασκεδαστικό από ποτέ για τους πιτσιρικάδες που τώρα μπορούν οι ίδιοι να «χτίσουν» το καινούριο τους χέρι!

Το πιο ωραίο είναι ότι το χέρι αυτό δεν μοιάζει πλέον με πρόσθετο αλλά με ένα καινούριο παιχνίδι! Η ιδέα των νέων πρόσθετων- LEGO άκρων για παιδιά ήταν του Κολομβιανού σχεδιαστή Κάρλος Αρτούρο Τόρες. 

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Τυφλός καλλιτέχνης ζωγραφίζει ολοζώντανους πίνακες με την αίσθηση της αφής.

Τίποτα δεν είναι αδύνατο λοιπόν και αυτό το αποδεικνύει ο μοναδικός 30χρονος καλλιτέχνης John Bramblitt που ζωγραφίζει ολοζώντανους πίνακες και πορτρέτα χωρίς να έχει δει ποτέ κανένα από τα μοντέλα ή τα δημιουργήματά του!

Ο John Bramblitt έχασε την όρασή του πριν από 13 χρόνια. Ζωγραφίζει τους πίνακές του φτιάχνοντας τις εξωτερικές γραμμές με χρώματα υφασμάτων που αφήνουν στον καμβά αποτύπωμα και συμπληρώνει με κανονικά χρώματα. Για να "δει" τα μοντέλα του χρησιμοποιεί επίσης την αφή του και τη βοήθεια της τεχνολογίας. Πουλάει και ηλεκτρονικά τα έργα του ΕΔΩ. 

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Επηρεάστηκε από μια διαφήμιση και έκανε κάτι καταπληκτικό

Ο Christian McPhilamy από τη Μελβούρνη, πήρε την απόφαση να μακρύνει τα μαλλιά του όταν είδε μια διαφήμιση του Νοσοκομείου St Jude για τον παιδικό καρκίνο.  Ήταν μόλις έξι ετών.

Παρόλο που αντιμετώπισε τα γέλια και τους χλευασμούς των συμμαθητών του δεν πτοήθηκε καθόλου και μετά δυο χρόνια έκοψε τα μακριά και πλούσια μαλλιά του και τα δώρισε σε μια μη κερδοσκοπική οργάνωση για τα παιδιά που έχουν χάσει τα δικά τους.

«Πολλές φορές τον κορόιδεψαν οι συμμαθητές του αποκαλώντας τον κορίτσι, ενώ προπονητές και οικογενειακοί φίλοι του έλεγαν να τα κόψει ή του πρόσφεραν χρήματα για να το κάνει. Παρόλα αυτά δεν απομακρύνθηκε ούτε μια φορά από τον στόχο του και πάντα εξηγούσε με υπομονή στους άλλους το γιατί πήρε την απόφαση να μακρύνει τα μαλλιά του», δήλωσε η περήφανη μαμά του.

Μπράβο, πιτσιρίκο!!!!!

Πηγή:  http://www.today.com/

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Wrong parking

Ένας τύπος "δε βαριέσαι" πάρκαρε σε θέση για αναπήρους στην πόλη Maringa της Βραζιλίας. Και μετά... δείτε τι συνέβη!!!

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Κουβαλάει το συμμαθητή του στην πλάτη του εδώ και τρία χρόνια

Κάθε μέρα εδώ και τρία χρόνια, ο 18χρονος Xie Xu πηγαινοφέρνει έναν ανάπηρο συμμαθητή του στο σχολείο, κουβαλώντας τον στην πλάτη του.

Ο Zhang Chi, 19 ετών, υποφέρει από ένα είδος μυϊκής δυστροφίας, που χαρακτηρίζεται από προοδευτική αδυναμία των σκελετικών μυών, από βλάβες στις μυϊκές πρωτεΐνες και σταδιακό θάνατο του ιστού.

Η σοβαρή αυτή ασθένεια προκαλεί αναπηρία και πρόωρο θάνατο. Ωστόσο, δεν έχει λυγίσει τη θέληση για ζωή του νεαρού Chi, που χάρη στη βοήθεια του φίλου του τελείωσε το σχολείο και πρόκειται μάλιστα να φοιτήσει και στο κολέγιο.

Σύμφωνα με τον υποδιευθυντή του σχολείου, ο Xie έχει εμπνεύσει με την αυτοθυσία του και τους άλλου συμμαθητές του Chi, που όλα αυτά τα χρόνια βοηθούσαν τον άτυχο νεαρό με κάθε δυνατό τρόπο, φροντίζοντας να μη χάσει ούτε ένα μάθημα.

Πηγή: http://www.protothema.gr

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Ένας 9χρονος με συγγενή δυσπλασία και απίστευτο ταλέντο!

Ο Adrian Martin Vega είναι μόλις 9 ετών αλλά έχει ένα μεγάλο πάθος για τη μουσική και διαθέτει μια καταπληκτική φωνή που όπως φαίνεται συναρπάζει όσους τον ακούνε. Όμως ο Adrian δεν είναι ακόμα ένα παιδί που απλά τραγουδά. Κάτι τον κάνει να ξεχωρίζει και αυτό είναι το γεγονός ότι έχει γεννηθεί με υδροκέφαλο και  συγγενή δυσπλασία στα χέρια, που τον ανάγκασε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση περισσότερο από δεκαπέντε φορές, η πιο πρόσφατη στις 19 του περασμένου Νοέμβρη.

Ο Adrian έγινε πραγματικά διάσημος όταν ανέβηκε ένα βίντεό του στο YouTube στο οποίο προβάρει με την αδελφή του Σόνια, το τραγούδι του Rosario "Πόσο ωραίο" με σκοπό να συμμετάσχουν στη διαδικασία επιλογής ενός τηλεοπτικού προγράμματος.

Οι γονείς του δεν μπορούν να πιστέψουν το πόσο αρέσει στον κόσμο το τραγούδι του Adrian. «Όταν ήμουν έξι μηνών έγκυος διαγνώστηκε υδροκέφαλο στο μωρό μου και οι γιατροί είπαν ότι θα γεννηθεί χωρίς χέρια και πιθανόν δε θα έφτανε ποτέ την ηλικία των οχτώ ετών», θυμάται η μητέρα.

Παρόλα αυτά ο μικρός αποδείχτηκε μαχητής. Δεν ήξεραν βέβαια οι γονείς τότε ότι το ασυνήθιστο πάθος του για τη μουσική θα λειτουργούσε σαν βάλσαμο στις στιγμές πόνου που βίωνε κατά καιρούς. Και παρόλο που δεν έχει κάνει ποτέ κανένα σχετικό μάθημα τραγουδά σωστά δείχνοντας ένα έμφυτο ταλέντο.

Φωτό: http://www.teinteresa.es/familia/Adrian-Martin-Vega-imagen-familiar_1_1259285112.html

Ο πατέρας ζητά από τον κόσμο που ακούει τον μικρό Adrian να μην αισθάνεται οίκτο ή θλίψη για το γιο του γιατί ο μικρός «κάθε μέρα με την τέχνη του, τη μουσική του και το χαμόγελό του μας κάνει να ξεχνάμε τα προβλήματα και τις δυσκολίες που πρέπει να περάσει.».

Μπορείτε να γνωρίσετε τον Adrian κάνοντας like στο προφίλ του στο Facebook ΕΔΩ.

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Ένας κόσμος χωρίς σύνορα είναι το όνειρό μας

Ο  Μουχαρέμ είναι κωφός και η επικοινωνία του με το ευρύ κοινό είναι δύσκολη, αφού δεν ξέρουν όλοι τη νοηματική. Όμως ένα πρωί βγαίνει για μια βόλτα στη γειτονιά του στην Κωνσταντινούπολη και ανακαλύπτει ότι όλοι, ακόμα και άνθρωποι που δεν ξέρει, του μιλούν στη νοηματική!!! Ζει όνειρο ή πραγματικότητα;

Όλο αυτό που έζησε ο Μουχάρεμ ήταν ένα δώρο που του έκανε η αδερφή του με τη συνδρομή της Samsung και η συγκίνησή του ήταν μεγάλη. Το κόλπο, που πήρε ένα μήνα για να προετοιμαστεί, διοργανώθηκε από την εταιρεία κινητής τηλεφωνίας για την προώθηση του τηλεφωνικού κέντρου για άτομα με προβλήματα ακοής. Κατά την προετοιμασία παραδόθηκαν στα άτομα που πήραν μέρος δεκάδες μαθήματα νοηματικής!!!

Το βίντεο του Μουχάρεμ έχει προβληθεί πάνω από τρία εκατομμύρια φορές από τότε που δημοσιεύτηκε στο YouTube.

Με πληροφορίες από: http://www.dailymail.co.uk
Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Επισκεφτείτε το Hogewey

Το Hogewey είναι ένα καταπληκτικό "χωριό" στα προάστια του Άμστερνταμ. Βρίσκεται πίσω στο 1950 προσφέροντας όμορφους, περιποιημένους δρόμους, παντοπωλείο, καφενείο, καφετέρια, εστιατόριο, σαλόνι ομορφιάς και κουρείο. Υπάρχουν 152 κάτοικοι στο Hogewey και όλοι έχουν κάτι κοινό: άνοια ή Αλτσχάιμερ. Βλέπετε, το Hogewey δεν είναι ένα πραγματικό χωριό. Είναι ένας χώρος για ασθενείς που πάσχουν από άνοια και τη νόσο Αλτσχάιμερ.

 

Photograph: Madeleine Sars, Eindhoven

Όσοι είναι αρκετά τυχεροί για να ζουν εκεί, μια και το μηνιαίο κόστος είναι αρκετό και η λίστα αναμονής πολύ μεγάλη, ζουν σε μια εποχή που πέρασε, μια εποχή που πολλοί ήταν στην ακμή τους. Το Hogewey βρίσκεται στη δεκαετία του 1950, διότι η μνήμη του ασθενούς που πάσχει από άνοια διατηρείται πολύ πιο έντονα μακροπρόθεσμα από ό, τι βραχυπρόθεσμα. Έτσι οι ασθενείς έχουν την αίσθηση της οικειότητας, την ασφάλεια και την άνεση.

 

Photograph: Madeleine Sars, Eindhoven

Οι ασθενείς στο Hogewey κινούνται ελεύθερα χωρίς το φόβο να χαθούν, επειδή το χωριό, το οποίο καταλαμβάνει ένα οικοδομικό τετράγωνο, είναι περιφραγμένο και στελεχώνεται από «χωρικούς» που στην πραγματικότητα είναι εκπαιδευμένοι νοσοκόμοι και άλλοι ειδικοί, όλοι με σκοπό να βοηθούν τους κατοίκους όταν το χρειάζονται.  Οι ασθενείς είναι ελεύθεροι να πάρουν την τσάντα τους και να πάνε με τα πόδια στο σούπερ μάρκετ, ή να πάρουν καφέ ή ένα γεύμα στο καφενείο. Αν ξεχάσουν το πορτοφόλι τους, κανένα πρόβλημα. Αν χαθούν, υπάρχει πάντα ένα "χωρικός" για να τους βοηθήσει να φτάσουν στο σπίτι, και αν ψωνίσουν 20 κουτιά σάλτσα ντομάτας, ένας βοηθός θα επιστρέψει τα παραπανίσια στο παντοπωλείο αργότερα την ίδια ημέρα.

 

Photograph: KopArt, Amstelveen

Οι υπεύθυνοι του Hogewey λένε ότι μετά από μερικές εβδομάδες, οι κάτοικοι βελτιώνονται δραματικά, απαιτούν λιγότερη φαρμακευτική αγωγή και γίνονται πιο ήρεμοι. Φυσικά, η λίστα αναμονής για τη διαμονή στο χωριό είναι πάρα πολύ μεγάλη. Όμως το κλείδωμα των ηλικιωμένων σε ένα κρύο νοσοκομείο με συγκεκριμένες ώρες επίσκεψης και προγραμματισμένο χρόνο λήψης φαρμάκων και γευμάτων δεν είναι ότι καλύτερο. Οι υπεύθυνοι του χωριού πιστεύουν ότι η διαβίωση στο Hogewey εξασφαλίζει ότι στους ασθενείς ότι θα βιώσουν τα τελευταία χρόνια τους σε ένα «κανονικό», ευτυχισμένο περιβάλλον.

photograph: KopArt, Amstelveen

Πηγή:  psychologytoday.com

Photo: detail-online.com

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Αυτό το πλυντήριο αυτοκινήτων έχει 35 υπαλλήλους με αυτισμό!

Ο κ. Gutsy, πατέρας αυτιστικού παιδιού, ξεκίνησε μια ολόκληρη επιχείρηση και συγκεκριμένα ένα πλυντήριο αυτοκινήτων, για να βοηθήσει τον γιό του να βρει ένα σκοπό και αυτονομία στη ζωή του. Προσέλαβε μάλιστα ως υπαλλήλους υπαλλήλους που έχουν το ίδιο πρόβλημα με το παιδί του. Έτσι το πλυντήριο αυτοκινήτων Rising Tide στο Parkland της Φλόριντα έχει 43 υπαλλήλους, 35 εκ των οποίων βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού! 

Δείτε στο βίντεο πώς λειτουργεί η επιχείρηση και μάλιστα πολύ αποδοτικά, τη συγκίνηση του πατέρα, το πόσο ευχαριστημένος είναι ο γιος με το πρόβλημα του αυτισμού, αλλά και ο μεγαλύτερος γιος που δεν έχει πρόβλημα και δουλεύει και αυτός στο πλυντήριο.

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Μαζί χτίσαμε γέφυρες - Σπύρος Μαρίνης

Έξω από το κτίριο διοίκησης της Γέφυρας «Χαρίλαος Τρικούπης» στο Αντίρριο, υπάρχει μία μαρμάρινη πυραμίδα με τα ονόματα όλων εκείνων που οικοδόμησαν τη Ζεύξη. Από την Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2014, ένα όνομα έχει προστεθεί στα δικά τους. Αυτό του εκπαιδευτικού Σπύρου Μαρίνη, ο οποίος χάθηκε τον Αύγουστο, έχοντας υπάρξει ο θεμελιωτής του Εργαστηρίου Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης & Κατάρτισης (Ε.Ε.Ε.Ε.Κ.) Αχαΐας για μαθητές με νοητική στέρηση, το οποίο φέρει επισήμως το προσωνύμιο «ΓΕΦΥΡΑ – Γέφυρα Αλληλεγγύης & Επικοινωνίας».

Οι άνθρωποι της Γέφυρας Ρίου – Αντιρρίου οργάνωσαν ειδική τελετή απόδοσης τιμής στον φίλο με τον οποίο συμπορεύτηκαν από τα χρόνια της κατασκευής του Έργου, στηρίζοντας την προσπάθειά του από τότε που το Ε.Ε.Ε.Ε.Κ. δεν ήταν παρά «μία σφραγίδα μέσα σε ένα σακουλάκι», όπως ανέφερε από το βήμα της εκδήλωσης η σύζυγός του Δώρα.

Η συμπόρευση συνεχίστηκε σταθερά και κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της Γέφυρας, ενώ κορυφώθηκε μετά την ίδρυση της Ένωσης Κοινωνικών Φορέων «ΠΥΛΩΝΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ», πρωτεργάτης της οποίας υπήρξε εκείνος.

Για «τον ενεργό πολίτη που έβαζε το ΕΜΕΙΣ μπροστά από το ΕΓΩ» μίλησε ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας κ. Απόστολος Κατσιφάρας, ο οποίος αποκάλυψε και την πλάκα με το όνομα του Σπύρου Μαρίνη.

Για «μέριασμα των ανθρώπων που έχτισαν τη Γέφυρα από τσιμέντο και ατσάλι, προκειμένου να πάρει για πάντα θέση ανάμεσά τους ο άνδρας που συμβόλισε με τον προφανέστερο τρόπο τις ανθρώπινες γέφυρες που έχτισε η ΓΕΦΥΡΑ Α.Ε. με την τοπική κοινωνία», μίλησε εκ μέρους της διοίκησης της εταιρείας ο Γιάννης Φρέρης, Διευθυντής Εταιρικής Επικοινωνίας & Αειφόρου Ανάπτυξης και Γενικός Συντονιστής των «Πυλώνων Αλληλεγγύης».

Πλήθος φίλων του αγωνιστή εκπαιδευτικού γέμισε τον ανακαινισμένο εκθεσιακό χώρο της Γέφυρας, κατά τη φορτισμένη από συγκίνηση και συμβολισμό τελετή, η οποία αποτέλεσε την τελευταία εκδήλωση της δεκαετηρίδας της Γέφυρας, αφιερωμένη και αυτή στην κοινωνία της αλληλεγγύης, όπως και η κεντρική, δηλ. η συναυλία της Λαϊκής Ορχήστρας «Μίκης Θεοδωράκης» που είχε οργανωθεί τον Σεπτέμβριο στο φρούριο του Αντιρρίου.

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Επισκεφθείτε το «PROSVASIS www.prosvasis.co»

Πρόκειται, αγαπημένοι μου αναγνώστες, για μια πολύ ωραία ιδέα, βραβευμένη με Τιμητική Διάκριση στην «Αριστεία Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας 2014» στον τομέα «Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνίας». Βοηθά τα ΑΜΕΑ να βρουν μέρη όπου η διαμονή και η παραμονή τους θα είναι άνετη, αλλά και τους ιδιοκτήτες να παρουσιάζουν τις επιχειρήσεις τους που είναι φιλικές προς τα ΑΜΕΑ. 

Το «PROSVASIS www.prosvasis.co» είναι μια ιστοσελίδα όπου μπορείτε να βρείτε όλα τα μέρη της Ελλάδας που μπορούν να έχουν πρόσβαση τα ΑΜΕΑ. Και λειτουργεί διαδραστικά, αφού ο καθένας μπορεί να σημειώσει πάνω σε χάρτη και να παρουσιάσει την επιχείρησή του που λειτουργεί υποστηρικτά προς τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Συνοδεύεται επίσης από ένα το ίδιο ενδιαφέρον μπλογκ. Νομίζω ότι είναι μια ιστοσελίδα που ξεχωρίζει και μπορεί να βοηθήσει όλους τους ενδιαφερόμενους.

Συγχαρητήρια στα παιδιά που είχαν την ιδέα της δημιουργίας της και ήταν οι: Δασκαλοπούλου Ευτυχία, Καζία Ελένη, Καπογιαννόπουλος Βασίλειος, και Φαζάκης Νικόλαος.

Αν έχετε λοιπόν μαγαζί, ξενοδοχείο, εστιατόριο, γκαλερί, θέατρο, οποιοδήποτε τέλος πάντων χώρο προσβάσιμο σε ΑΜΕΑ μπείτε, καταχωρήστε τον και παρουσιάστε τον στο «PROSVASIS www.prosvasis.co» πατώντας την επιλογής "Σημεία πρόσβασης". Αν πάλι είστε ΑΜΕΑ μπείτε στο «PROSVASIS www.prosvasis.co» και μάθετε σε ποια μέρη η διαμονή σας θα είναι ποιο άνετη. 

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Με τα μάτια ενός παιδιού

Γονείς με τα παιδιά τους, κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε ένα εκπαιδευτικό παιχνίδι από το ίδρυμα για άτομα με αναπηρία “Νoemi” στη Γαλλία. Χωρισμένοι μεταξύ τους με ένα χαρτόνι, παιδί και γονιός θα πρέπει να μιμηθούν τις γκριμάτσες των ανθρώπων που προβάλλονται σε μια οθόνη μπροστά τους. Οι γονείς όμως θα βρεθούν σε δύσκολη θέση βλέποντας ένα παιδί με αναπηρία στην οθόνη. Αντίθετα, τα παιδιά θα συνεχίσουν να παίζουν το παιχνίδι, χωρίς να κάνουν διάκριση.

Το ίδρυμα θέλει με αυτό τον τρόπο να μας παρακινήσει να δούμε τους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες διαφορετικά, χωρίς να τους λυπόμαστε, αλλά αντίθετα με σεβασμό στην αξιοπρέπεια, αλλά και την ευτυχία τους.

Πηγή: http://www.videoman.gr/69926 Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Δικαίωμα στη συμμετοχή

Ένα ωραίο βίντεο. Τα κορίτσια χορεύουν συρτάκι στο "Κάτι" έχεις ταλέντο και οι κριτές τις απορρίπτουν χωρίς δεύτερη σκέψη. Όμως....

Δημοσίευση by ნიჭიერი.

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Συγκλόνισε η παρέλαση του δασκάλου με τον μαθητή

Συγκλόνισε η παρέλαση του δασκάλου με τον μαθητή«Ήταν δικαίωση για όλους μας η εικόνα του συναδέλφου μας που παρέλασε μαζί με τους μαθητές του κρατώντας σφιχτά το χέρι ενός μαθητή του, ο οποίος το είχε ανάγκη λόγω της ιδιαιτερότητάς του.(1)

    Δικαίωση για όλους τους δασκάλους του σχολείου, οι οποίοι  σεβάστηκαν τη διαφορετικότητα του και το δικαίωμα του παιδιού να παρελάσει, λαμβάνοντας υπόψη τα συναισθήματα και την επιθυμία του να ζήσει ισότιμα τη σχολική ζωή.

    Δικαίωση για το γυμναστή του σχολείου,  ο οποίος ενθάρρυνε το μαθητή και οργάνωσε τη διάταξη των παιδιών που συμμετείχαν στην παρέλαση ώστε αυτά μαζί με το δάσκαλο της τάξης να είναι περήφανοι συμπαραστάτες του.

    Δικαίωση για τον ίδιο το δάσκαλο της τάξης,  ο οποίος  ολοκλήρωσε όλη την πορεία της παρέλασης κρατώντας μέσα στο χέρι του το χέρι του μαθητή του, περπατώντας δίπλα του περήφανος, καθόλου αμήχανος, ούτε υπερπροστατευτικός, σαν να ήταν ένα με το μαθητή του.

    Ποια θα μπορούσε να είναι η απάντηση στην ερώτηση του μαθητή, όταν κοιτώντας κατάματα το δάσκαλό του, τον ρώτησε «κάνω καλή παρέλαση κύριε;»

    Την απάντηση την δίνουμε όλοι εμείς:

«Εσύ, οι περήφανοι συμμαθητές σου κι οι δάσκαλοι σου, μικρέ μου, μας δώσατε την ευκαιρία να αισθανθούμε συναισθήματα όπως το θάρρος, η αλληλεγγύη και να θυμηθούμε αξίες όπως το λειτούργημα του δασκάλου, το μεγαλείο ψυχής, το ήθος».

Εμείς τι μένει να πούμε, εύγε!

(1) Ο μαθητής είναι παιδί  με σύνδρομο Asperger – υψηλής λειτουργικότητας αυτισμό και φοιτά στη Δ  τάξη Δημοτικού.

Πηγή: http://www.kosmoslarissa.gr/

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ