Μπάσκετ την Μ. Πέμπτη;;;

Θόρυβος έχει ξεσπάσει, αγαπητοί φίλοι, με το γεγονός ότι την Μ. Πέμπτη το βράδυ ορίστηκαν αγώνες μπάσκετ. Ο Πατρινός πρόεδρος της τοπικής ομάδας μπάσκετ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ έκανε μία δήλωση που τον τιμά ιδιαιτέρως...



ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ:

"Από την ημέρα του ορισμού διεξαγωγής της τελευταίας αγωνιστικής την Μεγάλη Πέμπτη εκφράσαμε στον ΕΣΑΚΕ την αντίθεσή μας για την ύπαρξη αγωνιστική δράσης την συγκεκριμένη ημέρα. Προσωπικά το θεωρώ ντροπή.

Έχουμε χάσει το μέτρο.

Δεν είναι δυνατόν ο Θεάνθρωπος να είναι στο Σταυρό και εμείς να παίζουμε μπάσκετ. Είμαστε ένα Ορθόδοξο κράτος με το 95% των πολιτών να είναι βαπτισμένοι Χριστιανοί. Το θεωρώ πρόκληση να παίζουμε μπάσκετ τη Μεγάλη Πέμπτη το απόγευμα και ο κόσμος να φωνάζει ή να πανηγυρίζει ή να βρίζει τη στιγμή που ο Πατέρας όλων μας αφήνει τη τελευταία του πνοή πάνω στο Σταυρό.

Σέβομαι απόλυτα τον ΕΣΑΚΕ και τις δημοκρατικές διαδικασίες αλλά αν ήταν στο χέρι μου δεν θα άφηνα την ομάδα να κατέβει στο γήπεδο κι ας μηδενιζόταν κι ας χάναμε το στόχο των play-off. Άλλωστε υπάρχουν πολύ πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή μας από τα play-off.

Όμως επειδή αυτό θα δημιουργούσε τεράστιο θέμα με την υπόθεση παραμονή και αθέμιτο ανταγωνισμό σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες δεν πρόκειται να το κάνουμε.

Εννοείται ότι προσωπικά την Μεγάλη Πέμπτη ΔΕΝ θα πάω στο γήπεδο. Η θέση μου και νομίζω η θέση όλων των φιλάθλων εκείνη την ημέρα δεν είναι στα γήπεδα αλλά δίπλα στον Εσταυρωμένο ζητώντας το έλεός Του".

Αναρτήθηκε από ΓΙΑΝ. ΠΑΝ.

Ακόμα χωρίς αίθουσα μαθητές στο 46ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών - ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!

Κείμενο στο οποίο περιγράφεται η «οδύσσεια ενός σχολείου» και πιο συγκεκριμένα του 46ου Δημοτικού σχολείου της Πάτρας απέστειλε η γραμματέας του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του σχολείου Μαρία Γκοτσοπούλου.

Όπως τονίζεται στο κείμενο «οδύσσεια» θα μπορούσε να ονομαστεί η απίστευτα μακρόχρονη και επίπονη προσπάθεια του σχολείου μας να …στεγάσει τους μαθητές του.

Οι γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, η αμέλεια, η προχειρότητα, η έλλειψη σοβαρότητας πλήττουν άμεσα τα παιδιά μας.

Ο διευθυντής του σχολείου, ο πρόεδρος και τα μέλη του συλλόγου γονέων έχουν να απαριθμήσουν πάμπολλες επιστολές, τηλεφωνικές επικοινωνίες, παραστάσεις και συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στα γραφεία των αρμοδίων: Υπουργού Παιδείας κ. Λοβέρδου, Δημάρχου Κ. Πελετίδη, Αντιδημάρχου Παιδείας Α.Αθανασόπουλου, Αντιδημάρχου Έργων κ.Κορδά, Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου κ. Διδασκάλου, Αντιπροέδρου Κτιριακών Υποδομών (πρώην ΟΣΚ) κ. Αθανασόπουλου, τέως Περιφερειακού Διευθυντού Εκπ/σης Δυτ. Ελλάδας κ. Παναγιωτόπουλου.

Οι υποσχέσεις πολλές, το αποτέλεσμα μηδενικό:

«Τα παιδιά μας δεν έχουν αίθουσα για να κάνουν το μάθημα τους»!

Λένε ότι οι εκλογές είναι γιορτή της δημοκρατίας. Ε, λοιπόν στο δικό μας σχολείο δεν ξέρουμε αν μπορεί η δημοκρατία να γιορτάσει… Όταν ένα σχολείο δεν μπορεί να στεγάσει τους μαθητές του, πώς είναι δυνατόν να στεγάσει δημοκρατικές διαδικασίες;;;

Όλοι οι αρμόδιοι ανευθυνοϋπεύθυνοι έχουν κάνει κατάληψη στη σχολική ζωή των παιδιών μας και με την αναποτελεσματική παρουσία τους καταπατούν τα αυτονόητα δικαιώματά τους.

Εκπροσωπώντας τους άστεγους μαθητές καλούμε τους γονείς σε ετοιμότητα για δυναμικές κινητοποιήσεις που θα αποφασιστούν στην έκτακτη Γενική Συνέλευσή του σχολείου την Παρασκευή 16-1-15 στις 5:15 το απόγευμα στο πολύπαθο σχολείο.

Το τηλ του 46ου Δημοτικού σχολείου Πατρών είναι το 2610 271267.

Αναρτήθηκε από ΓΙΑΝ. ΠΑΝ.

ΠΗΓΗ: THEBEST.GR

"Θα έπρεπε να ντρέπεστε για την κατάσταση στην πατρίδα μας"

"Λυπούμαι που θεωρείτε ότι έχετε περισσότερα δικαιώματα (στη δημοκρατία) για να ομιλείτε επειδή κάποιοι σας εξέλεξαν. Το ίδιο μπορεί να υποστηρίζουν και οι κ. Τσοχατζόπουλος, Παπανδρέου κ.α. Θα έπρεπε να ντρέπεστε για την κατάσταση στην πατρίδα μας κι εάν εσείς δεν ντρέπεστε θα έπρεπε να ντρέπονται αυτοί που σας ψήφισαν.": είναι μόνο μία παράγραφος από την επιστολή που απέστειλε στον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, ο Διευθυντής Ουρολογίας στο Imperial College, Ευάγγελος Μαζάρης, μέσω της ιστοσελίδας Ygeianet. Ο κ. Ε. Μαζάρης, παρών στην ομιλία του υπουργού Υγείας, εξηγεί γιατί οι Έλληνες επιστήμονες οδηγούνται στο εξωτερικό, αντικρούει την αναφορά του υπουργού σε "πλουσιόπαιδα" του Λονδίνου και αναφέρεται στην προκλητική συμπεριφορά του.

Αξιότιμε κ. Γεωργιάδη,

Είμαι ένα από τα 'πλουσιόπαιδα' όπως τα αποκαλέσατε στα ελληνικά κανάλια που ζει και εργάζεται στο Λονδίνο. Είμαι Διευθυντής Χειρουργός Ουρολόγος στο νοσοκομείο του πανεπιστημίου που ήσασταν προσκεκλημένος να ομιλήσετε.

 Δεν είμαι αριστερός (για να ξεκαθαρίζω) για να μη με μισήσετε από την αρχή. Είμαι πατριώτης που αγαπάει και πονάει την πατρίδα του για τα χάλια στα οποία έχει περιέλθει, ο οποίος υπηρέτησα στον Στρατό Ξηράς επί 18μηνο (9 μήνες στη Σάμο-χωρίς 'βύσμα') και λαμβάνοντας τιμητική διάκριση για την προσφορά μου.

Διαμαρτυρία

Κλειστή βρήκαν, την Κυριακή 16 Φεβρουαρίου, την πόρτα του μουσείου του Θεόφιλου οι μαθητές του Ά τάξης του Πειραματικού Λυκείου της Πάτρας που ταξίδεψαν στον Βόλο. Οι μαθητές περπάτησαν μέχρι την Ανακασά για να γνωρίσουν το μουσείο, αλλά αντί για αυτό βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια πινακίδα που έλεγε ότι θα είναι κλειστό μέχρι τις 10 Φεβρουαρίου!!!!

Το γεγονός προκάλεσε εκνευρισμό αλλά και έντονο προβληματισμό, ενώ έγινε αντικείμενο επιστολής διαμαρτυρίας του επικεφαλής συνοδού  της εκδρομής, καθηγητή Φυσικής Ελευθέριου Σπετσιέρη.

Η επιστολή, που δημοσιεύει το thebest.gr έχει ως εξής:

"Tην Κυριακή 16/2/2014 ως επικεφαλής της Α' τάξης  του Πειραματικού Λυκείου Πανεπιστημίου Πατρών (ευρισκόμενοι ήδη σε τριήμερη εκδρομή στη περιοχή της Μαγνησίας ) οδήγησα τους μαθητές στον Άνω Βόλο - Ανακασά προκειμένου να επισκεφτούμε το  αξιόλογο μουσείο Θεόφιλου ( μαζί με το αντίστοιχο της Μυτιλήνης είναι τα μοναδικά στην Ελλάδα ) ή  αρχοντικό Χατζηαναστάση (και από το 1905 οικία Κοντού ), το οποίο ανήκει στο υπουργείο πολιτισμού και συγκεκριμένα στην εφορία ( υπηρεσία ) νεωτέρων μνημείων και τεχνικών έργων Θεσσαλίας.

Η επιστολή μιας μητέρας προς τις φίλες του έφηβου γιου της, που ‘ποστάρουν’ σεξουαλικές φωτογραφίες στο Facebook

Αγαπητά κορίτσια,

Έχω κάποιες πληροφορίες που μπορεί να σας ενδιαφέρουν. Χθες το βράδυ, όπως κάνουμε μερικές φορές, η οικογένειά μας, κάθισε γύρω από το τραπέζι της τραπεζαρίας και κοίταξε τις φωτογραφίες του καλοκαιριού από τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης.

Έχουμε έφηβους γιους και έτσι φυσικά υπάρχουν αρκετές φωτογραφίες από εσάς όμορφες κυρίες να δούμε. Ουάου – σίγουρα βγάλατε αρκετές φωτογραφίες φωτογραφίζοντας τον εαυτό σας (‘selfies’) με προκλητικές πιτζάμες αυτό το καλοκαίρι! Τα υπνοδωμάτιά σας είναι τόσο χαριτωμένα! Η οκτάχρονη κόρη μας, μας έκανε να το προσέξουμε αυτό, γιατί με τρεις μεγαλύτερους αδερφούς που έχουν δωμάτια που μυρίζουν σαν βρώμικο τυρί, παρατήρησε τέτοιου είδους κοριτσίστικες λεπτομέρειες.

Νομίζω ότι τα αγόρια παρατήρησαν άλλα πράγματα. Για παράδειγμα, φαίνεται ότι δεν φοράτε σουτιέν.

Κατάλαβα - είστε στο δωμάτιό σας, έτοιμες να πάτε στο κρεβάτι σας, έτσι δεν είναι; Στη συνέχεια, όμως, δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι ποζάρατε πάνω σε ένα κόκκινο χαλί, έχοντας κυρτώσει το σώμα σας και με μισάνοιχτα τα βαμμένα χείλη σας. Τι γίνεται; Καμία από αυτές τις στάσεις δεν υποδηλώνει ότι ετοιμάζεστε για ύπνο, από ότι ξέρω.

Έτσι, εδώ είναι το σημείο που νομίζω ότι είναι σημαντικό για σας να συνειδητοποιήσετε. Αν είστε φίλες με ένα αγόρι των Hall στο Facebook ή στο Instagram ή το Twitter, τότε είστε φίλες με όλη την οικογένεια Hall.

Πρέπει να γνωρίζετε ότι πραγματικά μας αρέσει να παραμένουμε συνδεδεμένοι μαζί σας με αυτόν τον τρόπο! Απολαμβάνουμε να βλέπουμε τα πράγματα μέσα από το μοναδικό και πολύχρωμο φακό σας – είστε οξυδερκείς και συχνά πολύ, πολύ αστείες.

Κάτι που κάνει τις τελευταίες αυτοφωτογραφήσεις (‘selfies’) σας, εξαιρετικά ατυχείς.

Αυτή η θέση δεν αντικατοπτρίζει καθόλου το ποιες είσαστε! Πιστεύουμε είσαστε όμορφες και ενδιαφέρουσες και συνήθως πολύ έξυπνες. Όμως, κάτσαμε και αναρωτηθήκαμε τι προσπαθείτε να κάνετε; Ποιον προσπαθείτε να προσεγγίσετε; Τι θέλετε να πείτε;

Και τώρα – τι κρίμα – θα πρέπει να μπλοκάρουμε τα posts σας. Επειδή, ο λόγος που έχουμε αυτές τις (μερικές φορές δύσκολες) οικογενειακές συνομιλίες γύρω από το τραπέζι είναι επειδή νοιαζόμαστε για τους γιους μας, ακριβώς όπως γνωρίζουμε ότι οι γονείς σας νοιάζονται για σας.

Ξέρω ότι η οικογένειά σας δεν θα είναι ενθουσιασμένη με τη σκέψη ότι οι έφηβοι γιοι μου σας είδαν μόνο με μια πετσέτα. Ξέρατε ότι όταν ένας άνδρας σας βλέπει σε μια κατάσταση γδυσίματος, δεν μπορεί γρήγορα να σταματήσει να βλέπει; Δεν θέλετε τα αγόρια μας να σας σκέφτονται μόνο σεξουαλικά, έτσι δεν είναι;

Ούτε κι εμείς. Όλοι οι άνθρωποι είμαστε κάτι παραπάνω από αυτό.

Και έτσι, στο σπίτι μας, δεν υπάρχουν δεύτερες ευκαιρίες με φωτογραφίες σαν κι αυτές κυρίες μου. Έχουμε μια πολιτική μηδενικής ανοχής. Ξέρω, τόσο κοινότυπη. Αλλά, αν θέλετε να μείνετε φίλες με τους γιους μας διαδικτυακά, θα πρέπει να κρατάτε τα ρούχα σας και τις στάσεις σας με αξιοπρέπεια. Αν στείλετε μια σέξι selfie (όλοι γνωρίζουμε ποιου είδους) ή κάποιο ανάρμοστο βίντεο από το YouTube - ακόμα μια φορά - τελειώσαμε.

Ξέρω ότι ακούγεται τόσο παλιομοδίτικο, αλλά ελπίζουμε να μεγαλώσουμε άνδρες με ισχυρή ηθική πυξίδα και άνδρες με ακεραιότητα δεν κολλάνε πάνω σε φωτογραφίες μισόγυμνων γυμνασιοκόριτσων.

Κάθε μέρα προσεύχομαι για τις γυναίκες που θα αγαπήσουν τα αγόρια μου. Ελπίζω ότι θα τους τραβήξουν πραγματικές κούκλες, το είδος της γυναίκας που θα τους κάνει καλύτερους άντρες τελικά. Επίσης, προσεύχομαι οι γιοι μου να είναι αντάξιοι αυτού του είδους της γυναίκας, να είναι υπομονετικοί - και να ενεργούν έντιμα - ενώ θα περιμένουν για εκείνη.

Κορίτσια, δεν είναι πολύ αργά! Αν νομίζετε ότι έχετε κάνει ένα on- line λάθος (όλοι κάνουμε - μην στενοχωριέστε – έχω κάνει ούκ ολίγα, ακόμα και σήμερα), ΤΡΕΞΤΕ στους λογαριασμούς σας και κατεβάστε τις selfies του υπνοδωματίου σας και κάντε πιο εύκολο για τους φίλους να σας δουν σε μία μόνο διάσταση.

Θα με εμπιστευτείτε; Υπάρχουν αγόρια εκεί έξω που περιμένουν και ελπίζουν για γυναίκες με χαρακτήρα. Μερικοί νεαροί άνδρες αγωνίζονται καθημερινά δίνοντας την δύσκολη μάχη για να κρατήσουν το μυαλό τους καθαρό και τις σκέψεις τους αξιέπαινες - ακριβώς όπως εσείς.

Καθώς μεγαλώνετε γίνεστε μια πραγματική κούκλα, μέσα και έξω.

Πράξτε σαν κι αυτήν, μιλήστε σαν κι αυτήν, ποστάρετε σαν κιαυτήν.

κα Hall
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή (το είδα εδώ)

Αναρτήθηκε από ΓΙΑΝ. ΠΑΝ.

Για το ωράριο - επιστολή συναδέλφου

Αγαπητό www.ethnos.gr

 

Ονομάζομαι Γιώργος Π. Μαρκατάτος και είμαι δάσκαλος της Ε΄ τάξης του 25ου Δημοτικού Σχολείου Ηρακλείου-Κρήτης.

 

Θα ήθελα να σας ενημερώσω ως προς το δημοσίευμά σας http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63785695  για τα εξής:

 

Ο χρόνος έχει 52 εβδομάδες

Χριστούγεννα και Πάσχα μαζί= 4 εβδομάδες

Καλοκαίρι = 3 μήνες (κλείνουμε 15 Ιουνίου ανοίγουμε 11 Σεπτέμβρη)= χοντρικά 12 εβδομάδες.

 

Άρα 52-12-4 = 36 εβδομάδες διδασκαλίας.

 

Κάθε εβδομάδα κάνω (εγώ, βάση 12 ετών προϋπηρεσίας που έχω) 23 διδακτικές ώρες στην τάξη μου (το σε πόσες ώρες εργασίες αντιστοιχούν αυτές στο σπίτι μου, για προετοιμασία, διορθώσεις γραπτών κλπ το αφήνουμε...)

 

Άρα 23 x3 6= 828 ώρες, περίπου, διδάσκω το χρόνο μέσα στην τάξη μου.

 

Ο μέσος όρος στις χώρες – μέλη του ΟΟΣΑ είναι 782 ώρες διδασκαλίας το χρόνο.

 

Μισθολογικά από την άλλη βρίσκομαι 5 θέσεις πιο κάτω από το μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ (βλπ http://www.oecd.org/edu/skills-beyond-school/48631286.pdf )

 

Δε θα μιλήσω για συνθήκες εργασίας ενός δασκάλου μεταξύ Ελλάδος και οποιουδήποτε άλλου πολιτισμένου κράτους.

 

Γιώργος Π. Μαρκατάτος 

 

Αναρτήθηκε από ΓΙΑΝ. ΠΑΝ.

Οι αμυγδαλιές άνθισαν, έρχεται Άνοιξη…

Προς:
Την Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κα Άννα Διαμαντοπούλου – Αθήνα.

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,
 

Είθισται να μονοπωλούν τις συζητήσεις, τις διαμαρτυρίες, τα ψηφίσματα, και τις απεργιακές κινητοποιήσεις θέματα ακραιφνώς οικονομικού περιεχομένου. Ίσως είναι η ώρα να ασχοληθούμε και με υψηλά και βαθύτερα ζητήματα.
 

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε το γεγονός της μη αποστολής χαιρετιστήριου-εορταστικού μηνύματος από μέρους σας επί τη εορτή των Τριών Ιεραρχών, την εορτή των γραμμάτων όπως την αποκαλεί ο λαός μας. Κι αυτό διότι μας έχετε συνηθίσει ακόμη και σε παγκόσμιες ημέρες να συντάσσετε ανάλογα μηνύματα. Αρχίζω να πιστεύω πως εάν υπήρχε Παγκόσμια ημέρα Μπαταρίας, κάτι θα εφευρίσκατε για να γράψετε. Σε αντίθεση με εσάς, η Κίνηση των Νεοδιορισθέντων Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Λακωνίας, διένειμε 1.200 εικόνες των σεπτών Ιεραρχών σε Λάκωνες μαθητές.
 

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι τα τελευταία χρόνια το Υπουργείο (Εθνικής το εξάλειψε η πονηρία) Παιδείας, ό,τι του μυρίζει πατρίδα, έθνος, γλώσσα, ιδανικά, ιστορία, «πιστεύω», δηλ. τις πιο ευωδιαστές μυρωδιές, προσπαθεί να εξαφανίσει με τους απορροφητήρες της νέας εποχής. Υπάρχουν τεκμήρια για του λόγου το αληθές, όπως (1) το ανιστόρητο βιβλίο ιστορίας της κας Ρεπούση (βλ. πόρισμα Ακαδημίας Αθηνών), (2) οι δηλώσεις της πρώην ειδικής γραμματέως σας, κας Δραγώνα, να καταστεί μάθημα επιλογής αυτό της Ιστορίας, αλλά και (3) τα ανδραγαθήματά της σχετικά με την ηρωίδα δασκάλα Χαρά Νικοπούλου, (4) η εισήγηση της συμβούλου σας (αποσπασμένης δασκάλας), κας Ελένης Μπούντα να μην εκτυπωθεί (όπως κι έγινε) το νέο βιβλίο ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, το οποίο εγκρίθηκε από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και διορθώνει με βάση πληροφορίες τα ανυπόστατα του αποσυρθέντος βιβλίου (βλ. Εφημ. Παρόν 17-7-2011), (5) ο Προγραμματισμός του 2011 που προέβλεπε διορισμό 250 ιεροδιδασκάλων στις μουφτείες της Θράκης ενώ συγχρόνως διορίζατε μόνο 52 δασκάλους για τα Δημοτικά όλης της Ελληνικής επικράτειας (βλ. Πρώτο Θέμα 10-07-2011), (6) η σχεδιαζόμενη αλλαγή του βιβλίου των Θρησκευτικών της Β΄ Γυμνασίου, για το οποίο η Υφυπουργός Παιδείας, κα Χριστοφιλοπούλου απέφυγε να απαντήσει σε επερώτηση βουλευτού αν όντως αληθεύει ότι δεν θα υπάρχει στο συγκεκριμένο πόνημα καμία αναφορά στο πρόσωπο της Παναγίας, και πάρα πολλά άλλα, τα οποία επιλείψει με ο χρόνος διηγούμενον.
 

Η παρούσα γραπτή επικοινωνία μας, δεν έχει σκοπό να σας πείσει για κάτι. Αμάν κάναμε για να καταλάβετε ότι πρέπει να καταργηθεί η τριετής παραμονή των εκπαιδευτικών, και τώρα επιμένετε στην διετία• έχει μπλοκάρει το θέμα της αναμοριοδότησης των σχολικών μονάδων• δεν ικανοποιείτε δίκαια αιτήματα μεταθέσεων και αποσπάσεων, ακόμη κι όταν συντρέχουν σοβαροί λόγοι για τους εκπαιδευτικούς μας.
 

Ο Έλληνας εκπαιδευτικός, όπως κι ολόκληρη η Ελληνική κοινωνία, καταρρακώθηκε οικονομικώς και κοινωνικώς. Στο ερώτημα γιατί φτάσαμε ως εδώ, η παπαδιαμάντειος περιγραφή καθίσταται αποστομωτική: «κάτω, εις την συσσωρευμένην κόνιν τριών δεκαετηρίδων, έβοσκον χιλιάδες βλατούδες, ψαλίδες, αλογάκια και άλλα ζωύφια και εχόρευον μυριάδες ποντικοί»! Υλικός εξευτελισμός επήλθε, δεν θα επιτρέψουμε και τον πνευματικό.
   

Εμπόδιο στην αποψίλωσή σας, το φύτεμά μας.
Εμπόδιο στο γκρέμισμά σας, το κτίσιμό μας.
Εμπόδιο στον παραλογισμό σας, η λογική μας.
             
Οι αμυγδαλιές άνθισαν, έρχεται Άνοιξη…


Εκζητών επί τούτοις τις πρεσβείες
των Αγίων Τριών Ιεραρχών,

Νικόλαος Παν. Αντωνόπουλος
Προϊστάμενος Δημοτικού Σχολείου
Αλίκων Μάνης

Υ.Γ.: Σας εσωκλείω ένα κλωνάρι αμυγδαλιάς από τα ακριτικά Άλικα. Βέβαια, όταν θα το παραλάβετε, θα έχει μαραθεί. Δεν πειράζει όμως• με αντιπαραβολικό τρόπο θα εννοήσετε πως τα αποτελέσματα των ενεργειών σας μαραίνονται σύντομα…

Θα απαντήσει κανείς ή ψάχνετε ακόμα για Πρωθυπουργό;;;

Ονομάζομαι Ν. Π. είμαι κάτοχος δύο πτυχίων και φυσικά άνεργη. Το 1995 πήρα το πτυχίο από το τμήμα ΦΠΨ της Φιλοσοφικής ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ.

 

Ασχολήθηκα με παράδοση ιδιαίτερων μαθημάτων και σε διάφορες θέσεις εργασίας π.χ. πωλήτρια σε διάφορα καταστήματα προκειμένου να έχω κάποια ασφάλιση.

 

Το 2007, αποφάσισα να δώσω κατατακτήριες εξετάσεις στο Παιδαγωγικό τμήμα, εφόσον οι δάσκαλοι εξασφάλιζαν μία θέση εργασίας.

 

Πράγματι, πέτυχα πρώτη σε 300 άτομα, που εξεταζόμασταν. Πήρα το πτυχίο μου τον Ιούνιο του 2010, και το Σεπτέμβριο, προσλήφθηκα ως αναπληρώτρια.

 

Η χαρά και η ικανοποίησή μου, ήταν μεγάλη, διότι επιτέλους μετά από τόσους αγώνες βρήκα στον τομέα μου δουλειά.

 

Δυστυχώς φέτος, με τις συγχωνεύσεις σχολείων, με πήρε η μπόρα και μένα. Είμαι άνεργη και ψάχνω οποιαδήποτε δουλειά,προκειμένου να εξασφαλίσω τα προς το ζην. Ζω με τους γονείς μου στο χωριό, ονομάζεται Κοιλάδα-Αργολίδας.

Οι γονείς μου, είναι συνταξιούχοι του ΟΓΑ, σπούδασαν τρία παιδιά και τώρα ο πατέρας μου είναι τυφλός από σακχαρώδη διαβήτη. Ενός κακού μύρια έπονται. Δεν θέλω να κλαίγομαι, ούτε με φοβίζει η δουλειά, αρκεί να υπάρχει.

 

Από το 1996-2007, ήμουν στην Αθήνα, εκεί εργαζόμουν, διότι στο χωριό, δεν έβρισκα κάποια απασχόληση.

 

Συνέδεσα χτες μάλιστα το Ιντερνετ, προκειμένου να ψάξω εντατικά μία θέση εργασίας. Αν βγάζω το ενοίκιό μου δεν έχω πρόβλημα να δουλέψω και καθαρίστρια. Συγνώμη για την πολυλογία μου.

 

την επιστολή δημοσίευσε το Άλφαβήτα