Ποιος φταίει για την εκλογή Τραμπ; Μα φυσικά οι δάσκαλοι!

Αυτό το οποίο προβληματίζει στην πρόσφατη εκλογή Trump, δεν είναι η εκλογή του μόνο, αλλά ότι μια χώρα όπως οι ΗΠΑ δημιούργησαν 2 υποψηφιότητες κάτω του μετρίου, η μια εκ των οποίων προφανώς είναι χειρότερη από την άλλη για διάφορους λόγους. Είναι φανερό, βάσει των στατιστικών, ότι οι ψηφοφόροι και των 2 υποψηφίων ψήφισαν κρατώντας την αναπνοή τους. Δείτε τώρα γιατί για όλα αυτά φταίνε οι δάσκαλοι....

του Πάνου Μιχαλόπουλου, Partner στις UNITYFOUR CONSULTING και ARK ANALYTICS SOLUTIONS.

Σε όλες τις παραπάνω πολιτικές εξελίξεις υπάρχει ένας κοινός παρανομαστής. Η απλή υπόσχεση σε αυτό που έχει ανάγκη να ακούσει ο πολίτης, κερδίζει. Το επιθυμητό το οποίο θα πραγματοποιηθεί ως δια μαγείας ή επειδή το «δεσμεύομαι προσωπικά», κερδίζει τον πολίτη. Αυτό είναι το πρόβλημα.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι δε θέλεις να ψηφίσεις τη «διαφθαρμένη» Clinton η οποία εκπροσωπεί το παλιό. Το πρόβλημα είναι ότι αυτά που υπόσχεται ο Trump, η Le Pen, όπως το ότι «θα φέρω όλες τις αυτοκινητοβιομηχανίες πίσω στο Detroit και θα λύσω το πρόβλημα της ανεργίας», «θα χτίσω τείχος στα σύνορα και θα σταματήσω τις μεταναστευτικές εισροές», τα δεχόμαστε χειροκροτώντας τον Μεσσία και δε κάνουμε τον κόπο να το ψάξουμε αν αυτές είναι λύσεις κι όχι γελοιότητες. Αν είναι λύσεις, τότε να αξιολογήσουμε αν είναι εφικτές και με τι κόστος. Όχι μόνο οικονομικό προφανώς.

Το πρόβλημα είναι ότι η κοινωνία δεν αναζητά πρόσωπα ικανά, αποτελεσματικά και οδηγείται, σχεδόν όλες τις χώρες του δυτικού κόσμου, σε επιλογή ηγετών οι οποίοι είτε είναι μέρος ενός αποτυχημένου συστήματος συμφερόντων ιδιωτικών ή κρατικών, είτε είναι ευαγγελιστές των wishful thinking τις οποίες φέρνει μόνο ο Άγιος Βασίλης ή ο Βαρόνος Munchausen.

Αυτές είναι οι διαπιστώσεις του προβλήματος. Ποιος φταίει όμως για αυτό το πρόβλημα;

Η προσωπικότητα με κριτικές ικανότητες, με πνεύμα αναζήτησης της βέλτιστης λύσης μέσω προσπάθειας, με αγάπη για την ατομική και τη συλλογική ευθύνη, κτίζεται στα χρόνια της βασικής εκπαίδευσης. Στο δημοτικό.

Στα χρόνια του δημοτικού μαθαίνουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο. Στα χρόνια του δημοτικού ο «Θεός» μας είναι η δασκάλα ή ο δάσκαλος. Όχι ο γονέας μας. Η δασκάλα ή ο δάσκαλος μας, μας διαπερνάει με τη διδαχή του και σε αυτόν τρέχουμε να πούμε κάτι το οποίο μας προβληματίζει για να μας ακούσει. Με τον μπαμπά ή τη μαμά έχουμε μια σχέση άτυπου ανταγωνισμού ή σε πολλές περιπτώσεις, δυστυχώς και φόβου.

Οι κοινωνίες διαμορφώνονται στα χρόνια του δημοτικού. Στο Γυμνάσιο ή στο πανεπιστήμιο είναι πάρα πολύ αργά.

Φταίνε λοιπόν οι δάσκαλοι του δυτικού κόσμου γιατί τα τελευταία 30 χρόνια οι κοινωνίες επικροτούν τους ανθρώπους που υπόσχονται τις «επιθυμητές» μαγικές λύσεις, την μετριότητα, την αντιπαλότητα, το διχασμό και την αποφυγή της εύλογης κρίσης των πραγμάτων γύρω μας αναγνωρίζοντας παράλληλα την ατομική ευθύνη;

Ναι φταίνε!

Φταίνε γιατί με το βάρος της ευθύνης του επαγγέλματος τους, κάποιοι το λένε λειτούργημα, δεν εναντιώθηκαν στα κακώς κείμενα των εκπαιδευτικών συστημάτων τα οποία δημιουργούσαν οι κυβερνήσεις του δυτικού κόσμου. Αυτοί πρώτοι από τους γονείς θα έπρεπε να αντισταθούν στα συστήματα τα οποία δημιουργούν πολίτες χωρίς κριτική σκέψη και έχουν σκοπό μια μονόπλευρη «γνώση», συγκυριακά απαραίτητη, για την είσοδο σε κάποιο πανεπιστήμιο ή στην απόκτηση μιας τεχνικής κατάρτισης.

Φταίνε γιατί ανέχθηκαν το λειτούργημα τους να είναι παρίας άλλων επαγγελμάτων ως επιλογή των άριστων μιας κοινωνίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε πολλές χώρες του δυτικού κόσμου η επιλογή του επαγγέλματος του δασκάλου από τους νέους γίνεται τις περισσότερες φορές γιατί είναι εύκολο να μπεις στο πανεπιστήμιο, είναι σίγουρος μισθός, έχει πολλές μέρες διακοπών. Δεν αναδείχθηκε, μη συντεχνιακά, ποτέ όσο έπρεπε από τους ίδιους στα μάτια των πολιτικών και της κοινωνίας η σπουδαιότητα του αποτελέσματος της δουλειάς τους, όσο και ο βαθμός δυσκολίας υλοποίησης του.

Φταίνε γιατί μέσα στα παραπάνω δεν άκουσαν τα παιδιά ή όταν τα άκουγαν, έκαναν ότι άκουγαν παιδιά κι όχι πολίτες μιας εξελισσόμενης κοινωνίας. «Άσε αυτές τις ερωτήσεις τώρα, κοίτα να μάθεις το μάθημα σου να μου το πεις απ’ έξω αύριο που θα σε σηκώσω».

Φταίνε γιατί έπρεπε στον καθημερινό αγώνα τους να είναι οι πρωταγωνιστές κι όχι οι απαραίτητοι “παρκαδόροι” παιδιών. Αυτή τη διεκδίκηση εκείνοι έπρεπε να την κάνουν σημαία. Δεν είναι μόνο ο μισθός η σημαία καταξίωσης.

Φταίνε γιατί δε ζήτησαν από τους εαυτούς τους να αυτο-οργανωθούν σε διεθνές επίπεδο, ώστε να βρίσκονται σε διαρκή εγρήγορση της δικής τους εκπαίδευσης και εξειδίκευσης αλλά περιορίστηκαν σε τετριμμένα, παρωχημένα σεμινάρια και ημερίδες σχεδιαζόμενες από το εκάστοτε υπουργείο.

Φταίνε γιατί δεν αναγνώρισαν, εκ του αποτελέσματος, ότι στην κοινωνία φέρουν ατομική και συλλογική ευθύνη για τους ανθρώπους-πολίτες που δημιουργούν.

Προφανώς, το φταίξιμο δεν αφορά όλες κι όλους. Προφανώς, το κίνητρο για να γίνει κάποιος δάσκαλος ή δασκάλα δεν ήταν για όλους το προαναφερόμενο.

Προφανώς το πρόβλημα και το φταίξιμο δε βρίσκεται μόνο στην Ελλάδα.

Προφανώς, θα πρέπει να περιμένουμε θετικές αλλαγές στις κοινωνίες μας μόνο από ένα «άλλο» δημοτικό, από έναν «άλλο» δάσκαλο.

Όχι από την παιδεία γενικά και αόριστα. Από το δημοτικό.

Μέχρι τότε, προσδεθείτε…

Περισσότερα...

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Σία, κουράγιο

Η αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας δεν έχει πρόβλημα με τις καταλήψεις. Δήλωσε μάλιστα ότι δεν μας έφεραν οι καταλήψεις σε αυτό το σημείο και ότι οι περισσότερες γίνονται επειδή δεν υπάρχει αρκετός δημόσιος χώρος! Ο Ανδρέας Στασινός στο Protagon κριτικάρει την άποψή της.

Η κυρία Σία Αναγνωστοπούλου ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο της διαβεβαιώνοντας τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον ελληνικό λαό ότι θα τηρεί τους νόμους και το Σύνταγμα, υπηρετώντας το γενικότερο συμφέρον του ελληνικού λαού. Απλό, σαφές, κατανοητό.

Η Σία Αναγνωστοπούλου, αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας, δήλωσε ότι δεν είναι οι καταλήψεις που μας έφεραν σε αυτήν την κατάσταση. Πάτησε νάρκη η υπουργός, λέγοντας ότι πιο χυδαίο, ότι πιο λαϊκίστικο. Και η καταπάτηση δασών δεν ευθύνεται για την κρίση. Πρέπει να την επιτρέψουμε; Αν κάτι μας έφερε σε αυτήν την κατάσταση, είναι η μικρή ή η μεγάλη ανοχή στην ανομία. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει και ουσιαστική διαφορά στο μέγεθος της ανομίας που γίνεται αποδεκτή από το κράτος. Σκοπός του κράτους είναι, μεταξύ άλλων, η διατήρηση των νόμων. Ετσι και αφήσει μία κλωστή, θα του ξηλωθεί το πουλόβερ.

«Οι καταλήψεις ποτέ δεν δημιούργησαν την κρίση, έχουμε καταλήψεις από τη μεταπολίτευση, άλλα μας οδήγησαν στην κρίση, άλλα φαινόμενα μας φτάσανε εδώ που μας φτάσανε»

Τι είναι οι καταλήψεις; Η Σία Αναγνωστοπούλου λέει ότι είναι αποτέλεσμα της έλλειψης δημοσίου χώρου. Αυτό είναι μία ανάγνωση. Το βέβαιον είναι πώς πρόκειται για ωμή καταπάτηση δημοσίων κτιρίων και του δικαιώματος στην ιδιοκτησία, αν πρόκειται για ιδιωτικά κτίρια. Για να το θέσω ελαφρώς διαφορετικά, η κυρία Αναγνωστοπούλου δεν μπορεί να επαναλάβει τα ίδια μπροστά στον ιδιοκτήτη ενός κτιρίου που βρίσκεται υπό κατάληψη. Δεν γίνεται, δηλαδή, να του λέει ότι αυτό συμβαίνει επειδή δεν υπάρχουν δημόσιοι χώροι και, τέλος πάντων, είναι προτιμότερο αυτό από όσα γίνονται στη Γαλλία.

«Ξαφνικά μας πείραξαν οι καταλήψεις; Προτιμώ τις καταλήψεις από αυτά που γίνονται στη Γαλλία στη Γερμανία και αλλού στην Ευρώπη»

Και εντάξει, το βλακώδες που λέει περί Γαλλίας αφορά αυτή που εκτίθεται και εκείνον που την κρατάει στη θέση της. Ομοίως, αν την απασχολεί η έλλειψη δημοσίων χώρων, μπορεί να αναλάβει πρωτοβουλία για τη δημιουργία τους. Στο υπουργείο Παιδείας είναι, ας ανοίξει σχολεία για να μπουν μέσα «τα παιδιά». Αρκεί, βέβαια, να αναλάβει τα έξοδα. Για αυτό και θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον να βλέπαμε τι θα συμβεί έτσι και κάποιος εισαγγελέας αποφασίσει να ελέγξει την κατάσταση και το ιδιοκτησιακό καθεστώς κτιρίων που βρίσκονται υπό κατάληψη. Εχει, για παράδειγμα, ευθύνη ο υπουργός που δεν προβαίνει σε καμία ενέργεια, ενώ κτίριο που εποπτεύει πολιτικά βρίσκεται υπό κατάληψη;

«Όταν λείπει ο δημόσιος χώρος, οι άνθρωποι πρέπει να βρουν δημόσιο χώρο»

Είναι πολύ πιθανό να μην καίγεται καρφάκι περί καταλήψεων στην κυρία Αναγνωστοπούλου. Τα λέει για να τα ακούει το 3% που αποτελεί τον στενό πρωταρχικό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ. Ομως κάποια στιγμή θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν με ποιον είναι και που πάνε. Ας δουν τον ίδιο πολιτικό ψυχολόγο που είδαν η Ζωή με το Λαφαζάνη και οι άνθρωποι πήραν σαφείς αποφάσεις και αποστάσεις. Δεν είναι δυνατόν ολόκληρη κυβέρνηση να μην καταδικάζει το μπάχαλο στη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Δεν γίνεται να εκδηλώνεις διαχρονικά ευαίσθητα αντανακλαστικά για όλους, εκτός από τους πολίτες που εκκλησιάζονται. Το πιο σημαντικό: δεν γίνεται να τίθεται προς συζήτηση η τήρηση της νομιμότητας. Ναι, είναι δύσκολο να το αποδεχθούν, το έγραψε και η «Αυγή». Ας σφίξουν όμως τα δόντια ακόμα λίγο. Για την πατρίδα.

Πηγή: protagon

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Ελεύθερη επιλογή σχολείου: καλό ή κακό;

Να επιλέγουν οι γονείς το σχολείο για τα παιδιά τους ή να τα στέλνουν στο σχολείο της γειτονιάς τους; Αυτό το ερώτημα έθεσε ο κ. Μητσοτάκης ως ένα από τα κεντρικά του προγράμματος της Ν.Δ. για την Παιδεία.

Αν ελευθερία σημαίνει δυνατότητα επιλογών, ποιος θα έλεγε όχι; Η επιλογή σχολείου θα προωθήσει την άμιλλα μεταξύ των σχολείων, θα τα κάνει καλύτερα. Πρόκειται για μια πρακτική που έχει εφαρμοστεί εκτεταμένα σε χώρες όπως η Αγγλία και μαζί με τα κουπόνια εκπαίδευσης, που επιτρέπουν να διαλέξεις δημόσιο ή ιδιωτικό σχολείο, έχουν γίνει η σημαία του νεοφιλελευθερισμού στην εκπαίδευση.

Λίγοι όμως σκέπτονται ότι η αποσύνδεση του σχολείου από την κοινότητα θα σημάνει δυσάρεστη αναστάτωση στην ελληνική κοινωνία.

Τι φταίνε τα δικά μας παιδιά, λένε ακόμη και προοδευτικοί γονείς, να μένουν πίσω στις γνώσεις τους εξαιτίας της παρουσίας στο σχολείο παιδιών με ειδικές ανάγκες, μεταναστόπουλων και προσφυγόπουλων που δεν ξέρουν καλά ελληνικά ή παιδιών με λιγότερα ερεθίσματα από το περιβάλλον τους;

Ενα ακραίο παράδειγμα, από πρόσφατο πραγματικό περιστατικό, είναι οι γονείς σε μεσοαστική συνοικία του νοτιοδυτικού Λονδίνου που ζητούν να γίνει αερογέφυρα ώστε τα παιδιά της μεσαίας τάξης να αποφεύγουν τη συνάντηση και τον συγχρωτισμό τους με τα παιδιά των εργατικών κατοικιών.

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της Ν.Δ. είναι ένας σύγχρονος Καιάδας, με σχολεία για τους πολλούς, αφημένα στην τύχη τους, και σχολεία για τους λίγους.

Η κρίση του αναδιανεμητικού ρόλου της εκπαίδευσης, η πεποίθηση δηλαδή ότι η πίτα που θα μοιραστεί στο τέλος της εκπαιδευτικής διαδικασίας δεν φτάνει για όλους, οδηγεί σε αυξανόμενη σκλήρυνση των στρατηγικών επιλογών των ευπορότερων να αποκοπούν από τις «μάζες», διασφαλίζοντας τη δική τους αναπαραγωγή (μέσω συμμετοχής σε κλειστά συστήματα) και καταδικάζοντας ταυτόχρονα τους υπόλοιπους σε γεωμετρικά αυξανόμενη παρακμή.

Γιατί αυτό που παραβλέπουν προτάσεις ελεύθερης επιλογής σχολείου είναι ότι η εξόφθαλμη μεταφορά των κοινωνικών ανισοτήτων στη σχολική πραγματικότητα υπονομεύει

«Θα ενταχθούν οι δάσκαλοι στα ειδικά μισθολόγια;»

Ερώτηση στη Βουλή σχετικά με την ένταξη των δασκάλων στα ειδικά μισθολόγια κατέθεσε ο βουλευτής Φλώρινας της Ν.Δ και δάσκαλος, Γιάννης Αντωνιάδης.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων

Θέμα: Ένταξη των «μάχιμων» εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο ισχύον καθεστώς για τα λεγόμενα «ειδικά μισθολόγια»

Αξιότιμε κ. Υπουργέ,

Είναι ευρέως γνωστό πως οι μισθοί των δασκάλων και καθηγητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι πολύ χαμηλοί τόσο σε σχέση με το κοινωνικό έργο που προσφέρουν όσο και σε σχέση με άλλους συναδέλφους τους από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Οι εκπαιδευτικοί αυτοί, περνούν πολλά χρόνια από τον εργασιακό τους βίο μακριά από τα σπίτια τους, σε δυσπρόσιτες περιοχές και καλούνται να τα βγάλουν πέρα με τον πενιχρό μισθό τους. Δεν θα ήταν υπερβολικό να πει κανείς πως η φύση της δουλειάς τους παρουσιάζει μεγάλες ομοιότητες με αυτή των στρατιωτικών.

Εντούτοις, για το ελληνικό κράτος δεν θεωρούνται μια ειδική κατηγορία δημοσίων υπαλλήλων όπως τα «ειδικά μισθολόγια», αλλά λογίζονται ως απλοί δημόσιοι υπάλληλοι. Οι περισσότεροι εξ’αυτών επιβιώνουν χάρη στη βοήθεια της οικογένειάς τους και ελπίζουν πως θα καταφέρουν κάποια στιγμή μετά από αρκετά χρόνια να υπηρετήσουν κοντά στον τόπο συμφερόντων τους, μειώνοντας έτσι κατά πολύ το κόστος διαβίωσης. Δυστυχώς, με τις τελευταίες μειώσεις στους μισθούς, ακόμη και αυτή η ελπίδα τείνει να σβήσει.

Κατόπιν των ανωτέρω,

Ερωτάται ο κ. Υπουργός

Προτίθεστε να εντάξετε και τους «μάχιμους» εκπαιδευτικούς Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στα «ειδικά μισθολόγια» (στρατιωτικοί του Στρατού Ξηράς, της Αεροπορίας και του Ναυτικού, λιμενικοί, αστυνομικοί, δικαστικοί, καθηγητές ΑΕΙ και ΤΕΙ, γιατροί στο ΕΣΥ, διπλωμάτες, αρχιερείς, ιατροδικαστές, προσωπικό του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ερευνητές, ειδικοί λειτουργικοί επιστήμονες κ.ά.), ώστε να διορθωθεί η υφιστάμενη αδικία;

Ο Βουλευτής

Γιάννης Αντωνιάδης

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Τι έμαθα για τις οφσόρ και τους πολιτικούς μας

Ο νόμος 4389/2016, που περιλαμβάνει τη διάταξη για τις οφσόρ, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της Κυβέρνησης τελικά. Έμαθα λοιπόν ότι αυτό σημαίνει ότι όσοι πολιτικοί, κλπ. συμμετείχαν σε τέτοιες εταιρίες νομιμοποιήθηκαν. Αυτό απαγορευόταν μέχρι τη δημοσίευση του νόμου, αλλά από τη στιγμή που δημοσιεύτηκε όλοι έγιναν νόμιμοι μέχρι τη στιγμή της δημοσίευσης.

Η καινούρια τροπολογία αφορά για το από δω και πέρα. Τα παλιά πάει, νομιμοποιηθήκαν και με τις υγείες τους….

Επίσης έμαθα ότι με την καινούρια σχετική τροπολογία όλοι οι κονομημένοι πολιτικοί και της Κυβέρνησης και της Αντιπολίτευσης θα πρέπει μέσα σε 60 μέρες να να ρευστοποιήσουν τις επενδύσεις που έχουν στο εξωτερικό.

 

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Άλλος για offshore;

Σε τρία μόνο σημεία θα σταθώ στο άρθρο του Πρώτου Θέματος:

Το πρώτο είναι το ίδιο το θέμα του άρθρου που με αφήνει άφωνη σκεπτόμενη και μόνο το μεγαλείο της ευρηματικότητας του ανθρώπου. Αν δεν το μάθατε ήδη για ακούστε το: οι υπουργοί, βουλευτές και άλλοι αξιωματούχοι μπορούν από το νομοσχέδιο των 7,500 σελίδων και μετά να ιδρύουν offshore εταιρείες σε φορολογικούς παραδείσους του εξωτερικού (λες και δεν τους έφταναν όλα αυτά που έχουν ανά τον κόσμο).

Το δεύτερο που αξίζει να ειπωθεί είναι ότι με την παρούσα διάταξη απαλλάσσεται από οποιαδήποτε ευθύνη κάθε πολιτικό πρόσωπο που είχε offshore τα τελευταία 10 χρόνια σε κράτος του εξωτερικού αρκεί το κράτος αυτό, λέει, να είναι φορολογικά συνεργάσιμο με τις ελληνικές αρχές. Πιάσ’ το αυγό και κούρευτο.

Το τρίτο και καλύτερο, αυτή η διάταξη υπήρχε μέσα τις 7.500 σελίδες του τελευταίου μνημονίου που ήρθε στη Βουλή και ψηφίστηκε ή δεν ψηφίστηκε. Η κυβέρνηση δεν έβγαλε άχνα σχετικά με αυτήν, αλλά τώρα με ανακοίνωσή της διατυμπανίζει σε όλους τό πόσο δίκαιη είναι και η αντιπολίτευση σήμερα σκίζει τα ιμάτιά της για την αδικία που ψήφισαν οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αλλά που δεν την πήρε χαμπάρι όσο ήταν ακόμη στα χαρτιά. 

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Μήνυμα Μίκη Θεοδωράκη : Ώρα Μηδέν

«Εδώ και καιρό ζούμε τις συνέπειες της ανυπαρξίας πολιτικής από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ανυπαρξία πολιτικής που σιγά-σιγά και σταθερά μας οδήγησε στη σημερινή κατάσταση.

Ποια είναι αυτή:

Η χώρα έχει απομονωθεί με την κατάληψη των τελωνείων στα σύνορα με όλες τις όμορες χώρες και έχει παραλύσει από τα δεκάδες μπλόκα αλλά και από την γενική απεργία όλων ανεξαρτήτως των κλάδων της κοινωνικής ζωής, ενώ οι αγρότες με τα εκατοντάδες τρακτέρ ανακοίνωσαν την απόφασή τους να κατεβούν στην Αθήνα, στην πλατεία Συντάγματος.

Είναι φανερό ότι φτάσαμε πλέον στην ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ ανεξάρτητα από τις κινήσεις της Κυβέρνησης που προς το παρόν παρακολουθεί αδρανής τις εξελίξεις αδύναμη, σαν να μην υπάρχει.

Σήμερα για πρώτη φορά αποφάσισε να βγει από τη νάρκη της αλλά αντί να δώσει κάποια λύση εκτονώνοντας την κατάσταση, δήλωσε ότι δεν θα επιτρέψει την κάθοδο των τρακτέρ στην Αθήνα προσπαθώντας έτσι να αποτρέψει την σύγκρουσή της με τους αγρότες που όπως φαίνεται αυτή τη φορά είναι αποφασισμένοι για όλα, αφού τους έχουν φτάσει στο σημείο να παλεύουν για τα πλέον στοιχειώδη δικαιώματά τους. Μια σύγκρουση για την οποία αποκλειστικά υπεύθυνη είναι η κυβέρνηση. Ο «διάλογος» που προτείνει τώρα είναι στάχτη στα μάτια των αγροτών, αφού τις αποφάσεις δεν τις παίρνει η κυβέρνηση αλλά οι Θεσμοί.

Βεβαίως μια σύγκρουση όποιας μορφής και με όποια αποτελέσματα θα είναι πλήγμα δεινό σε μια καταρρέουσα χώρα. Και είναι βέβαιο ότι θα μας οδηγήσει όχι μόνο σε βαθύτερη κρίση αλλά παράλληλα και σε μια ακόμα βαθύτερη αλλαγή της ψυχολογίας του Ελληνικού Λαού, ο οποίος πιστεύω ότι συνειδητοποιεί πλέον σε ευρύτατη κλίμακα την ορθότητα των προβλέψεων και των θέσεών μας για το αδιέξοδο στο οποίο μας έχει οδηγήσει η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ.

Η διχαστική δήλωση του κ. Τσίπρα που μας χωρίζει σε καλούς και κακούς Έλληνες αποδεικνύει ότι έχει χάσει την επαφή του με την πραγματικότητα. Αφού για κείνον «κακοί» προφανώς είναι η Δεξιά κι όμως την ίδια στιγμή ο ίδιος και η κυβέρνησή του έχουν αναδειχθεί σε αρχιερείς της Νεοφιλελεύθερης Δεξιάς πολιτικής που εφαρμόζουν κατ’ εντολήν των ξένων Θεσμών. Και τώρα ήρθε η ώρα να πληρώσουν ακριβά οι ίδιοι την ολέθρια πλάνη τους.

Βέλγος υπουργός: "ΣΠΡΩΞΤΕ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ"

Το πόσο πολιτισμένοι είναι οι Ευρωπαίοι μας αφήνει άφωνους! Οι Βέλγοι ζήτησαν από την ελληνική κυβέρνηση να σπρώξει τους πρόσφυγες στη θάλασσα! Οι πολιτισμένοι Ευρωπαίοι ζήτησαν επίσης να φτιάξουμε στρατόπεδα των 300.000-400.000 ανθρώπων για να είναι οι πρόσφυγες ασφαλείς. Ελπίζω να μη μας ζητήσουν να τους κάνουμε και σαπούνια….

Σε συνέντευξή του στο BBC Newsnight Evan Davis, ο αναπληρωτής υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας επανέλαβε την καταγγελία πως στη Σύνοδο των υπουργών της ΕΕ, το Βέλγιο ζήτησε από την Ελλάδα να σπρώξει τους μετανάστες πίσω στη θάλασσα.

Σύμφωνα με τον κ. Μουζάλα ο Βέλγος υπουργός είπε: «Σπρώξτε τους πίσω στη θάλασσα». Οι Βέλγοι ζήτησαν να παραβιάσουμε τον νόμο. «Φοβόμαστε. Δεν με νοιάζει αν τους πνίξετε, θέλω να τους απωθήσετε», είπε επίσης ο Βέλγος υπουργός. «Προφανώς κανένας στη Σύνοδο των υπουργών δεν το δέχθηκε» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Μουζάλας.

Στην ερώτηση του δημοσιογράφου σχετικά με το ότι οι πολιτισμένοι Ευρωπαίοι προτείνουν την κατασκευή στρατοπέδων-μαμούθ, χωρητικότητας περίπου 300.000-400.000 ανθρώπων, ώστε οι πρόσφυγες να είναι ασφαλείς μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος και να γυρίσουν στην πατρίδα τους ο κ Μουζάλας απάντησε:

«Αν κοιτάξετε πίσω στην Ιστορία, θα διαπιστώσετε ότι η μοναδική περίοδος στη Ιστορία που υπήρχαν στρατόπεδα για 400.000 “φυλακισμένους”, ήταν η ναζιστική. Δεν υπάρχει καμία άλλη περίοδος στην παγκόσμια Ιστορία, στην οποία να συναντάμε στρατόπεδα για 400.000 “φυλακισμένους”. Και φυσικά, οι πρόσφυγες δεν είναι φυλακισμένοι. Έχουν δικαιώματα».

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Η «ανεξήγητη» δημοφιλία του Τσίπρα

Πώς γίνεται και ο Αλέξης Τσίπρας παραμένει τόσο δημοφιλής παρά το γεγονός ότι, τελικά, αντί να… σκίσει το δεύτερο Μνημόνιο, αντιθέτως, έφερε το… τρίτο – και μάλιστα με μεγάλο κόστος και έπειτα από τις περιπέτειες ενός δημοψηφίσματος στο οποίο ζήτησε και πήρε ένα απόλυτο «όχι», για να το μετατρέψει εν τέλει σε απόλυτο «ναι»;

Η απάντηση δεν πρόκειται να χαροποιήσει τα επιτελεία των κομμάτων. Κι αυτό επειδή μόλις κατανοήσουν τι συμβαίνει, κάτι που δεν έχει γίνει ακόμα, ταυτόχρονα θα αντιληφθούν ότι δεν είναι σε θέση να κάνουν τίποτα για να αλλάξουν την κατάσταση: ο μόνος πολιτικός αντίπαλος σήμερα για τον Τσίπρα, αν υπάρχει τέτοιος, προέρχεται από το ίδιο του το κόμμα και η προσφυγή στις κάλπες σε αυτόν τον αντίπαλο στοχεύει – με τους άλλους, ούτε καν ασχολείται…

Η εντυπωσιακή απήχηση στην κοινή γνώμη ενός πολιτικού που διαψεύστηκε ήδη σχεδόν σε όλα όσα υποσχέθηκε για να γίνει πρωθυπουργός έχει να κάνει με διαστάσεις και παραμέτρους βαθύτερες από αυτό το επίπεδο.

Πρώτον, ο ελληνικός λαός έχει πειστεί ότι ο Τσίπρας προσπάθησε, ότι δεν πήγε εκεί κοροιδεύοντας. Μέγα τμήμα της κοινής γνώμης θεωρεί, και πιθανότατα δικαίως, ότι ο πρωθυπουργός απέτυχε μεν σε όσα είχε υποσχεθεί, πλην όμως δεν κορόιδεψε. Με άλλα λόγια δεν είχε προαποφασίσει μια οπισθοχώρηση, αλλά, αντιθέτως, πήγε να δώσει μια μάχη την οποία και εν τέλει, αλλά την έδωσε. Κι αυτό, έχει τεράστια, θεμελιώδη σημασία.

Δεύτερον, ότι κι αν έγινε τους τελευταίους μήνες, όσοι προσπαθούν να πείσουν την κοινή γνώμη ότι το κακό που έχει βρει τον τόπο δήθεν οφείλεται στον Τσίπρα, μάλλον υπηρεσία τελικά του προσφέρουν: πεισμώνουν τον κόσμο να τον κοιτά με ακόμα μεγαλύτερη συμπάθεια…

Τρίτον, ο Τσίπρας είναι, εκ των πραγμάτων, καθαρός: δεν έχει πίσω του σκάνδαλα, δεν έχει πίσω του σχέσεις ύποπτες, δεν ανήκει καν στη γενιά εκείνη που έφερε την καταστροφή σε αυτό τον τόπο. Είναι εκπρόσωπος μιας άλλης, νεότερης γενιάς και θα ήταν πολύ έξυπνο εκ μέρους του να την εμπιστευτεί περισσότερο τόσο στην κατάρτιση των εκλογικών συνδυασμών όσο και την επόμενη ημέρα των εκλογών. Αυτό το πέρασμα σε μία νέα γενιά λειτουργεί από μόνο του ως μηχανισμός θετικός στα μάτια της κοινής γνώμης η οποία έχει πλέον κυριολεκτικά αηδιάσει να βλέπει τα ίδια πρόσωπα και τις ίδιες οικογένειες να κυριαρχούν τα τελευταία… σαράντα χρόνια, εν πολλοίς δε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, λιγότερο ή περισσότερο συνυπεύθυνα για την καταστροφή.

Τέταρτον, καλώς ή κακώς, ο Τσίπρας έχει ένα επικοινωνιακό χάρισμα που δεν το συναντά κανείς σήμερα σε άλλο πολιτικό: ηγέτης αντίπαλο δέος δεν υφίσταται κι αυτό έχει τεράστια σημασία.

Πέμπτον, η στροφή των 180 μοιρών μετά το δημοψήφισμα μπορεί να του στέρησε το κομμάτι της αριστερής του πτέρυγας – και γι αυτό άλλωστε θα πάει, αν πάει, σε εκλογές -, αλλά, ταυτόχρονα, του «έδωσε» απλόχερα ένα πολύ μεγάλο τμήμα του κεντρώου αν όχι και του δεξιού χώρου που βρήκαν στο πρόσωπό του μια νέα ηγεσία – πικρή κι αυτή η πραγματικότητα, πλην όμως αδήριτη πραγματικότητα.

Τελικά λοιπόν, κάθε άλλο παρά ανεξήγητη είναι η δημοφιλία του Τσίπρα, έστω κι αν έχει πια φέρει ένα τόσο σκληρό νέο Μνημόνιο. Και επειδή στην πολιτική ο χρόνος έχει τεράστια σημασία, όσο πιο κοντά γίνουν οι εκλογές, τόσο πιο ισχυρός θα κατέλθει σε αυτές, καθώς τα αληθινά αποτελέσματα του τρίτου Μνημονίου δεν έχουν δείξει ακόμα τα δόντια τους…

Μαλούχος Γεώργιος Π.

Πηγή:http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=730656

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Στο βιογραφικό Περιφερειακού Διευθυντή:Άρνηση συμμετοχής στην εφαρμογή του θεσμού της αυτοαξιολόγησης

Φωτό

Ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης Δυτικής Μακεδονίας Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος, συμπεριέλαβε στο Βιογραφικό του την άρνηση συμμετοχής του ως εκπαιδευτικός στην εφαρμογή του θεσμού της αυτοαξιολόγησης. Και σαν Περιφερειακός τι θα κάνει από δω και πέρα;

Διαβάσαμε στο esos.gr:

"Ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης Δυτικής Μακεδονίας Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος, ανάρτησε στον ιστότοπο της ΠΔΕ το Βιογραφικό του, στο οποίο μεταξύ των προσόντων και δραστηριοτήτων του αναφέρει τα εξής:

“Άρνηση συμμετοχής στην εφαρμογή του θεσμού της αυτοαξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου (ΑΕΕ) του σχολείου σύμφωνα με την πράξη 34η/31-10-2014 του Συλλόγου διδασκόντων του 2ου Γυμνασίου Κοζάνης”.

Αυτό σημαίνει ότι ο Περιφερειακός Διευθυντής ως εκπαιδευτικός τότε αρνήθηκε την εφαρμογή νομοθεσίας και τώρα  θα εγκαλεί τους εκπαιδευτικούς να εφαρμόσουν τις αποφάσεις και τις  εγκυκλίους της νυν πολιτικήςηγεσίας του υπουργείου Παιδείας.".

Και συμπληρώνουμε: όταν θα έρθει οσονούπω η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων συμπεριλαμβανομένων και των εκπαιδευτικών, τι θα ακριβώς θα κάνει;

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

«Χούντα», «κατοχή», «αποικιοκρατία»

του Πάσχου Μανδραβέλη - ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 

Δ​​εν γνωρίζουμε αν οι μεγαλοστομίες που χρησιμοποιεί στον δημόσιο λόγο η Αριστερά είναι απλώς προϊόν φτωχής ανάλυσης ή απαντά σε ψυχολογικές ανάγκες των στελεχών να δείξουν πως κρατούν από γενιά τρανή. Ισως να ’ναι και τα δύο. Δηλαδή, όπως και να το κάνουμε, είναι άλλο να παλεύεις κατά του Μνημονίου κι άλλο κατά της «χούντας του Μνημονίου». Το πρώτο σε κάνει απλώς πολιτικό· καλό ή κακό, δεν έχει σημασία. Με το δεύτερο νομίζεις ότι γίνεσαι Αλέκος Παναγούλης.

Δεν είναι το ίδιο να επιχειρηματολογείς κατά μιας δανειακής σύμβασης κι άλλο να αντιστέκεσαι σε μια νέα «αποικιοκρατία χρέους». Στην πρώτη περίπτωση πρέπει να διαβάσεις εκατοντάδες σελίδες για να επιχειρηματολογήσεις, στη δεύτερη περίπτωση χρειάζεσαι μόνο συνθήματα κατά των «αποικιοκρατών» και των συνοδοιπόρων τους. Αμα δε πεις ότι έχουμε γερμανική κατοχή είναι ακόμη καλύτερα: έχεις έτοιμα συνθήματα από τον κ. Παναγιώτη Λαφαζάνη, για «γερμανοτσολιάδες», «Κουίσλινγκ» κ.λπ. και ακόμη μεγαλύτερη «δόξα».

Δυστυχώς η Αριστερά στην Ελλάδα βιώνει μια μόνιμη πλέον πολιτική και ψυχολογική διαταραχή. Μυθοποίησε τόσο το παρελθόν της που αποφάσισε να το ζει κάθε μέρα. Κι αν αυτό δεν υπάρχει, κανένα πρόβλημα: θα το αναστήσει ρητορικώς για να το ζήσει. Τι χρειάζεται για να νιώσει κάποιος «αγωνιστής»; Χούντα; Κατοχή; Αποικιοκρατία; Στον αριστερό μπαχτσέ φυτρώνουν τα πάντα· διαλέγει κάποιος το σκηνικό της εικονικής πραγματικότητας που επιθυμεί και γίνεται αυτομάτως «αντιστασιακός», «αντάρτης», «επαναστάτης».

Τι κι αν υπάρχουν νέες προκλήσεις που χρειάζονται καινούργιες οπτικές και νέες αναγνώσεις; Η Ζωή Κωνσταντοπούλου θα βλέπει πραξικοπήματα που δεν έζησε και στα οποία εκ του ασφαλούς θα αντισταθεί για να φαντάζει μέσα της «μεγάλη». Αν βρεθούν μάλιστα και κάμερες εμπρός της, θα αρχίσει να ξεφωνίζει βροντερά «βοήθεια!» για να προσέξουμε τον αγώνα της.

Το σχέδιο του 1994 για μια «Ευρώπη-πυρήνα» και πώς ο Σόιμπλε χρησιμοποιεί την Ελλάδα ως πειραματόζωο

Ως το εργαλείο μέσα από το οποίο θα πραγματοποιήσει ένα όραμα, άνω των 20 ετών, βλέπει ο απρόβλεπτος υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε την Ελλάδα. Μπορεί στην Ελλάδα το άκουσμα και μόνο του ονόματός του να προκαλεί πολλά συναισθήματα, ωστόσο είναι ξεκάθαρο ότι ειδικά μάλιστα το τελευταίο χρονικό διάστημα και όσο ο Γιάννης Βαρουφάκης ήταν στη θέση του υπουργού Οικονομικών βρέθηκε κοντά στην πραγματοποίηση αυτού του ονείρου…

Ο σημερινός υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας είχε προκαλέσει πολιτικό σεισμό το Σεπτέμβριο του 1994, όταν ανέπτυξε τη θεωρία του για την Ευρώπη σε κοινό άρθρο του με τον θεωρητικό της χριστιανοδημοκρατίας Καρλ Λάμερς για μια «Ευρώπη-Πυρήνα» γνωστή ως Kerneuropa.

Με αυτό το άρθρο που δημοσιεύτηκε στη Γαλλική εφημερίδα Monde εξηγούσε το όραμά του για την Ευρώπη και το κοινό νόμισμα όπου θα αναπτύσσονταν ομόκεντροι κύκλοι με κλιμακούμενους βαθμούς ολοκλήρωσης. Στον πυρήνα της Ευρώπης, τότε θα ήταν η Γερμανία, η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο. Το σχέδιο μπήκε στο ψυγείο όμως ο ίδιος δεν το ξέχασε ποτέ.

Το ξαναέβγαλε από τα συρτάρια και είδε την Ελλάδα ως τη μεγάλη ευκαιρία να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα.

Το επανέφερε πάντα με αφορμή τους Έλληνες στους Financial Times  και πάλι μαζί με τον Λάμερς. «Για να επιτευχθεί πρόοδος σε όλους αυτούς τους τομείς, θα πρέπει να συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε την προσέγγιση, που απέδειξε την ισχύ της από το 1994: Να δημιουργηθούν πυρήνες συνεργασίας εντός της ΕΕ, που δίνουν τη δυνατότητα σε μικρότερες ομάδες πρόθυμων κρατών- μελών να προχωρήσουν» έγραψαν.

Ο Σόιμπλε, υπέρμαχος της «Kerneuropa», δεν μπορεί να βγάλει από το μυαλό του την ιδέα του.

«Η ταχύτητα μιας νηοπομπής είναι ίση με την ταχύτητα του πιο αργού πλοίου» λένε οι υπέρμαχοι της Kerneuropa. Κατά τη γνώμη τους αυτό καθυστερεί τη φυγή προς τα εμπρός για τον σκληρό πυρήνα. Έτσι μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων θα είναι γεγονός και κάθε ένας, ανάλογα με το κουστούμι που φοράει θα μπαίνει στον δικό του κύκλο…

Οι διαρκείς προσπάθειες του Σόιμπλε να κάνει πράξη η Ελλάδα το όραμά του

Αναμφίβολα ο Βόμφγκανγκ Σόιμπλε έχει επιχειρήσει πολλές φορές τα τελευταία χρόνια να κάνει πράξη τουλάχιστον την αρχή του οράματός του. Το έχει προτείνει πολλές φορές στην Ελλάδα, το προτείνει ακόμη και σήμερα και επιθυμεί διακαώς να βρει τους ανθρώπους που θα το υλοποιήσουν.

Η πρώτη σοβαρή προσπάθεια του κ. Σόιμπλε να περάσει το σχέδιο του στη φάση της εφαρμογής ήταν το 2011 και το 2012.

Ήταν τότε που η Ελλάδα ήταν πάλι σε εξαιρετικά δύσκολη θέση. Μάλιστα για όσα έγιναν εκείνη την εποχή ο ίδιος δεν παραδέχεται και πολλά, αλλά τον αποκάλυψε ο τότε Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, ενώ αποκαλύψεις για… υπόγεια έχει κάνει και ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Είναι φανερό ότι από το 2011 ο κ. Σόιμπλε είχε έτοιμα σενάρια για bunk run, κλείσιμο τραπεζών, grexit και πραγματοποίηση του ονείρου του. Η πρόταση του Σόιμπλε έγινε στον τότε υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο στις 15 Σεπτεμβρίου 2011 στο ξενοδοχείο Μonopol στο Βρότσλαβ της Πολωνίας.

Ο κ. Βενιζέλος πήγε τότε – επί κυβέρνησης Παπανδρέου – στο υπόγειο του ξενοδοχείου στο Βρότσλαβ της Πολωνίας, όπου τον περίμενε Βόλφκανγκ Σόιμπλε. Πριν συμφωνήσουν με το δεύτερο πρόγραμμα και χωρίς περιστροφές ο Γερμανός υπουργός του είπε «μήπως πρέπει να μετατρέψουμε το πρόγραμμα σε ένα πρόγραμμα εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ;». Αμέσως η Γ. Άσμουσεν, που τον συνόδευε πήρε τη σκυτάλη και είπε: «έχουμε και το σχέδιο έτοιμο, θα μπορεί να παίρνει ο κάθε πολίτης 50–100 ευρώ την εβδομάδα από τα μηχανήματα τα τραπεζικά, θα υπάρξει μία ομαλή έξοδος».

Είναι φανερό λοιπον ότι ήδη από το 2011 η Γερμανία είχε συντάξει αναλυτικό σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, το οποίο περιελάμβανε και πλάνο για τον περιορισμό

Αυτό που θα ήθελα να γράφεται δίπλα στο όνομα κάθε πολιτικού σήμερα

Όταν ένας πολιτικός λέει ότι αξίζει να πάρουμε το ρίσκο του Grexit, πρέπει να ξέρουμε αν θα είναι ρίσκο και για τον ίδιο ή μόνο για μας τους υπόλοιπους. Αν κάτι πάει στραβά θα φύγει στο εξωτερικό όπου έχει έτοιμη καριέρα και καταθέσεις, ή θα πεινάσει εδώ μαζί μας; 

"Στα βρετανικά έντυπα είναι πολύ συνηθισμένο να μπαίνει η ηλικία πλάι στο όνομα κάθε δημόσιου προσώπου. Ας πούμε, «O Μπραντ Πιτ, 51 και η σύζυγός του Αντζελίνα Τζολί, 40, ανακοίνωσαν πως θα υιοθετήσουν ένα ακόμα παιδί». Δεν είναι βέβαιο πως βοηθά την ενημέρωση - πιο πολύ την ανθρώπινη κουτσομπολίστικη περιέργεια ικανοποιεί.    

Τις μέρες που ζούμε, εγώ θα ήθελα όταν δημοσιεύεται μια δήλωση πολιτικού, είτε υπέρ του ευρώ ή κατά, να ξέραμε και να βάζαμε δίπλα το αν και το πόσα λεφτά έχει αυτός στο εξωτερικό.    

Πχ. κοιτώντας τα πόθεν έσχες βουλευτών και υπουργών για το 2013, βρήκα μερικές ενδιαφέρουσες "λεπτομέρειες": Ο λάτρης της δραχμής κύριος Λαφαζάνης, «φαίνεται πως προτιμά το ξένο νόμισμα και διαθέτει στους λογαριασμούς του 38.000 ελβετικά φράγκα, 8.651 λίρες Αγγλίας» (και δεκάδες χιλιάδες ευρώ φυσικά).  Η αν. υπουργός Εργασίας Θεανώ Φωτίου πέρα από ακίνητο στο Λονδίνο, έχει εκεί καταθέσεις σε βρετανική τράπεζα ύψους 109.000 ευρώ. Εκτός από το 1 εκατ. του Δημήτρη Τσουκαλά, τις επενδύσεις πολλών χιλιάδων ευρώ σε ξένα funds του Ευκ. Τσακαλώτου και του Γ. Σταθάκη* και τις εντυπωσιακές καταθέσεις της Νάντιας Βαλαβάνη (563.000 ευρώ και 365.000 λίρες Αγγλίας), ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Παπαδημούλης έχει καταθέσεις του αγγίζουν τα 498.000 ευρώ. [Πηγή] *Ο υπουργός Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ, Ευκλείδης Τσακαλώτος έχει επενδύσει ποσό που αγγίζει τα 500.000 ευρώ σε funds όπως η JP MORGAN, και η BLACK ROCK, ενώ ο υπουργός Οικονομίας Γιώργος Σταθάκης επένδυσε στα αμοιβαία κεφάλαια της JP MORGAN, της BLACK ROCK και άλλων συναφών εταιριών συνολικό ποσό 426.000 ευρώ.   

Δεν θα σημαίνει απαραίτητα κάτι κακό. Έχουμε όμως δικαίωμα να το ξέρουμε, και να το θυμόμαστε όταν διαβάζουμε τις δημόσιες απόψεις τους.

Είναι διαφορετικό το «Ο Άρης Δημοκίδης υποστηρίζει το Grexit κι ας χάσουν τα χρήματα των Ελλήνων τη μισή αξία τους» απ' το «Ο Άρης Δημοκίδης (9.5 εκατομμύρια δολάρια σε τράπεζες του εξωτερικού) υποστηρίζει το Grexit κι ας χάσουν τα χρήματα των Ελλήνων τη μισή αξία τους», όπως είναι διαφορετικό το «Ο Άρης Δημοκίδης ζητά διαφάνεια», απ' το «Ο Άρης Δημοκίδης (καταχράστηκε 10 εκατομμύρια απ' το δημόσιο και πήρε μίζες απ' τη Siemens) ζητά διαφάνεια», και το «Ο Λάκης Λαζόπουλος επιτίθεται στην πλουτοκρατία» απ' το «Ο Λάκης Λαζόπουλος (που έβγαλε 3 εκατομμύρια απ' τα χρήματά του στο εξωτερικό για 'να γυρίσει ταινίες') επιτίθεται στην πλουτοκρατία.     

Όταν ένας πολιτικός λέει ότι αξίζει να πάρουμε το ρίσκο του Grexit, πρέπει να ξέρουμε αν θα είναι ρίσκο και για τον ίδιο ή μόνο για μας τους υπόλοιπους. Αν κάτι πάει στραβά θα φύγει στο εξωτερικό όπου έχει έτοιμη καριέρα και καταθέσεις, ή θα πεινάσει εδώ μαζί μας;   

Πόσο διαφορετικές θα ήταν οι ειδήσεις που αφορούν τους πρωταγωνιστές της πολιτικής μας ζωής, και αυτούς που πρότειναν Grexit -όπως ο Βαρουφάκης- και αυτούς που λένε πως νοιάζονται για τη φτωχολογιά -όπως ο Βενιζέλος, ο πλουσιότερος των πολιτικών αρχηγών για το '13- και αυτούς που διαχειρίζονται σήμερα τις τύχες μας -όπως ο Τσακαλώτος που ακόμα δεν έχει φέρει τα λεφτά του σε ελληνικές τράπεζες για να στηρίξει την εθνική προσπάθεια-, εάν έκαναν μόνοι τους αυτό το "full disclosure" κάθε φορά που μιλούσαν.   

Όχι για να στοχοποιούνται, αλλά αν μη τι άλλο για να μην αφήνονται υπόνοιες ότι μας δουλεύουν κανονικά... "

Του Άρη Δημοκίδη

Πηγή: http://www.lifo.gr/team/

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Χάμπερμας κατά Μέρκελ: «Έπαιξε κι έχασε» τη φήμη της Γερμανίας για να «τιμωρήσει» την Ελλάδα

Ο Γιούργκεν Χάμπερμας, ένας από τους σημαντικότερους ευρωπαίους διανοούμενους και υπέρμαχους της ευρωπαϊκής ενοποίησης, εξαπέλυσε μια σκληρή επίθεση στην καγκελάριο της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ και την κυβέρνησή της, κρίνοντας ότι "έπαιξε και έχασε μέσα σε μια νύχτα" όλη την κοπιώδη προσπάθεια ολόκληρων γενεών για να ανοικοδομηθεί η φήμη της Γερμανίας στην Ευρώπη με τη σκληρή στάση της έναντι της Ελλάδας και την απόφασή της να "τιμωρήσει" την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

"Φοβούμαι ότι η γερμανική κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένης της σοσιαλδημοκρατικής της πτέρυγας, έπαιξε κι έχασε μέσα σε μια νύχτα όλο το πολιτικό κεφάλαιο που μια καλύτερη Γερμανία είχε συσσωρεύσει σε μισό αιώνα" δείχνοντας "μεγαλύτερη πολιτική ευαισθησία και μετα-εθνική νοοτροπία", ανέφερε ο Χάμπερμας σε δήλωσή του στη βρετανική εφημερίδα Guardian.

Η Γερμανία "ανερυθρίαστα αυτοπαρουσιάστηκε ως η δύναμη που επιβάλλει την πειθαρχία στην Ευρώπη και για πρώτη φορά διεκδίκησε ανοικτά τη γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη", υπογράμμισε ο 86χρονος Χάμπερμας, επισημαίνοντας επίσης ότι η ΕΕ βρίσκεται πιασμένη στην αρπάγη μιας "πολιτικής παγίδας".

Το αποτέλεσα των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στην Ελλάδα και τα άλλα κράτη μέλη της ευρωζώνης "δεν έχει νόημα σε οικονομικούς όρους, λόγω της τοξικής ανάμιξης των απαραίτητων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στο κράτος και στην οικονομία με περαιτέρω νεοφιλελεύθερα επιβαλλόμενα μέτρα που θα αποθαρρύνουν εντελώς τους εξαντλημένους Έλληνες και θα σκοτώσουν κάθε αναπτυξιακή ορμή".

Ο Χάμπερμας είπε ότι η ισορροπία ανάμεσα στην "πολιτική και στην αγορά" έχει ανατραπεί, με τίμημα "το κράτος πρόνοιας".

Πηγή: http://www.topontiki.gr

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

6 μαθήματα ζωής για τον επόμενο Τσίπρα

Πηγή: www.lifo.gr - Άρης Δημοκίδης

Δεν πιστεύω ότι ήρθε η ώρα για επόμενο Τσίπρα. Ο πρωθυπουργός είναι νεότατος, αγαπητός στην πλειοψηφία των Ελλήνων και δείχνει πως προσπαθεί με κάθε μέσο να βοηθήσει τη χώρα. Δεν πρέπει να ανακοπεί η προσπάθειά του, εφόσον δεν το θέλει ο ίδιος. (Και παρά τα μειονεκτήματά του, μακάρι οι επόμενοι να έχουν κάποιες απ' τις αρετές του, όπως είναι το σθένος και η επιμονή του.) 

 Η παρακάτω λίστα αναφέρεται σε όλους τους επόμενους ή/και επίδοξους πρωθυπουργούς, για να αποφύγουν τα εξώφθαλμα λάθη όλων των προηγούμενων... 

1) Μην δηλώνεις αντιμνημονιακός - γίνε! Ο Τσίπρας (όπως και ο Σαμαράς) όσο ήταν στην αντιπολίτευση έλεγαν όχι σε όλα. Αφού έθρεψαν ένα μεγάλο αντιμνημονιακό κίνημα φανατίζοντας τους οπαδούς τους, μετά αναγκάστηκαν να γίνουν κι αυτοί μνημονιακοί μη βλέποντας καλύτερη επιλογή και μην έχοντας τη δύναμη να νικήσουν μια Ευρώπη με δεξιές, νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις. Η ζημιά που έκαναν στη χώρα όσο ήταν στην αντιπολίτευση δεν μας ενδιαφέρει στη συγκεκριμένη λίστα - μόνο η ζημιά που έκαναν στους εαυτούς τους. Για χρόνια ο Τσίπρας έλεγε μεγάλες κουβέντες και έσκιζε εικονικά τα μνημόνια και τώρα οι αντιμνημονιακές του υπερβολές έρχονται να τον κυνηγήσουν ανελέητα. Ο λαϊκισμός γυρίζει μπούμερανγκ και κάθε επίδοξος Πρωθυπουργός θα πρέπει να τον αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι. Αν καταφέρεις να εφαρμόσεις μια αντιμνημονιακή πολιτική, καλώς. Άστο μας για έκπληξη. Δεν χρειάζεται να δηλώνεις αντιμνημονιακός, αρκεί να το παλέψεις και να προσπαθήσεις να γίνεις, έστω και στην πορεία. 

2) Έχε έτοιμο και κοστολογημένο ένα Plan B - και ανακοίνωσέ το ξεκάθαρα. Είναι απαραίτητο να έχεις μια ξεκάθαρη εναλλακτική, αποδεχόμενος ότι μπορεί να μην καταφέρεις να πετύχεις/εφαρμόσεις την πρώτη σου επιλογή. Εφόσον όμως εκλεγείς με σύνθημα πως υπάρχει και άλλος δρόμος, μην τον κρατάς κρυφό για τον εαυτό σου. Τεκμηρίωσε τον και εξήγησε στον λαό ποια ακριβώς είναι η εναλλακτική -εάν όντως υπάρχει φυσικά- και μην αφήνεις τους πάντες στα σκοτάδια. Το αποτέλεσμα είναι να μην ξέρουν σε τι να ελπίσουν (θέλουν να ελπίσουν για συμφωνία, αλλά φοβούνται ότι θα υποχωρήσεις πολύ, θέλουν να ελπίσουν για Grexit αλλά φοβούνται ότι δεν θα μπορείς να το διαχειριστείς, κλπ). Αυτό κάμπτει το ηθικό των πολιτών κρατώντας τους σε συνεχή αβεβαιότητα. 

Ο Σόιμπλε, η εμπιστοσύνη και τα 100.000 Μάρκα

Ας θυμηθούμε λοιπόν τι έγινε τότε και πώς χειρίστηκε την ερώτηση του δημοσιογράφου η κ. Μέρκελ. Παρεμπιπτόντως να το χαίρεται η μάνα του το παλικαράκι (Rob Savelberg)! Μας έκανε και γελάσαμε! Αν έρθει κατά δω θα το κεράσουμε καφέ!

Ο Rob Savelberg είναι ανταποκριτής της ολλανδικής εφημερδίας "De Telegraaf" στο Βερολίνο.

Κατά την διάρκεια της συνέντευξης τύπου στην οποία κι ανακοινώθηκε τότε από την Ανγκέλα Μέρκελ η πρόσληψη του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ως υπουργός οικονομικών της Γερμανίας, ο Ολλανδός δημοσιογράφος ρωτά την καγκελάριο της Γερμανίας εάν μπορεί να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους εμπιστεύεται το εν λόγω υπουργείο σε έναν άνθρωπο ο οποίος κατά το παρελθόν είχε εμπλακεί σε σκάνδαλο διαφθοράς όταν και είχε λάβει από έναν Γερμανό έμπορο όπλων 100.000 γερμανικά Μάρκα σε μετρητά για να ενισχύσει τάχα το κομματικό ταμείο των Χριστιανοδημοκρατών κι αργότερα υποστήριξε πως τάχα είχε ξεχάσει πως είχε στην κατοχή του αυτό το ποσό, το οποίο όπως λέγεται βρισκότανε σε μετρητά σε ένα συρτάρι του προσωπικού του γραφείου.

Η αντίδραση και η απάντηση (η οποία μόνο απάντηση δεν αποτελεί) είναι πραγmατικά, όλα τα λεφτά".

Πηγή: https://www.youtube.com/channel/UCt9thhdsbR8x5uSOZ9jXffA

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

"Τα όμορφα γερμανικά ευρώ μας"

Ένα ευφυές βίντεο για το πώς βλέπουν οι Γερμανοί την ελληνική κρίση. Οι διάλογοι των ηθοποιών προέρχονται εξ ολοκλήρου από λεζάντες γερμανικών εφημερίδων (Bild, Spiegel, Stern κτλ) αλλά και από ατάκες γνωστών Γερμανών πολιτικών και άλλων προσώπων... Το βίντεο τελειώνει με τη χαρακτηριστική ατάκα: "Έχουμε την ευκαιρία για μια φορά να μην θεωρηθούμε καριόληδες"...

Ο Γιαν Μπέμερμαν είναι πλέον γνωστός στο ευρύ κοινό για την σατιρική του εκπομπή Neo Magazin Royale η οποία προβάλλεται από το δεύτερο κανάλι της δημόσιας γερμανικής τηλεόρασης, ZDF.

Πριν λόγο καιρό είχε γίνει γνωστός και στην Ελλάδα με το γνωστό μπανταρισμένο βίντεο με πρωταγωνιστή τον τότε Έλληνα ΥπΟικ Γιάνη Βαρουφάκη και το περίφημο μεσαίο δάκτυλο.

Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού κι ενώ το επιτελείο της εκπομπής του εν λόγω κωμικού βρίσκεται σε διακοπές, ο Γιαν κι ο συνεργάτης του Κλαας Χόιφερ-Ούμλαουφ επιμελήθηκαν ένα τρομερό σατιρικό σκετς στο οποίο υποδύονται δύο Γερμανούς πολίτες που συζητούν με τσατίλα για το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας. Τα λόγια των διαλόγων τους προέρχονται εξ ολοκλήρου από τις λεζάντες των γερμανικών εφημερίδων (Bild, Spiegel, Stern κτλ) αλλά και από ατάκες γνωστών Γερμανών πολιτικών και άλλων προσώπων...

Οι δύο ηθοποιοί παίζουν εκπληκτικά με τα γνωστά στερεότυπα και τις προκαταλήψεις που έχουν δημιουργηθεί στον κόσμο που ζει στην Γερμανία και σατιρίζουν τους Γερμανούς τους ίδιους που βλέπουν τον εαυτόν τους ως το κέντρο της Ευρώπης αδιαφορώντας για τους υπόλοιπους λαούς.

Μέσα από το όλο βίντεο βγαίνει κι ένα πολύ βαθύτερο νόημα.

Σε μικρές λεζάντες που εμφανίζονται κατά την διάρκεια του σκετς οι παρουσιαστές παροτρύνουν τους συμπολίτες τους να ασχοληθούν έστω και μια φορά σοβαρά με την Ελλάδα και να την βοηθήσουν. Χαρακτηριστική η ατάκα: "Έχουμε την ευκαιρία για μια φορά να μην θεωρηθούμε καριόληδες"...

Ζητούν να βοηθήσουν και να συζητήσουν όλοι μαζί για κάτι για το οποίο έχουν καιρό να μιλήσουν: Την Ευρώπη!

Το πρότυπο βίντεο βρίσκεται ΕΔΩ. 

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Μήπως ένα κουρεματάκι δεν θα ήταν κακό;;;;

Πώς θα σας φαινόταν να φορολογούνταν τα χρήματα των πολιτικών και όλων αυτών που επί χρόνια δήλωναν ετήσιο εισόδημα καμιά 10ριά χιλιάρικα και με την κρίση τα έβγαλαν στις Ευρωπαϊκές τράπεζες με φορτηγά βάζοντας έτσι μπουρλότο στην ελληνική οικονομία; Δίκαιο;

Σκωτσέζικο ντους [προ]ετοιμάζεται για όλους όσους έβγαλαν τα χρήματά τους στο εξωτερικό και ειδικότερα σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης! Κι αυτό γιατί φυσικά ο Ντράγκι και ο Ρέγκλινγκ κάθε άλλο παρά κουτόχορτο τρώνε…

Εμείς οι Ελλην-άρες λοιπόν που δημιουργήσαμε την ΦΟΥΣΚΑ του 1999, εμείς οι Έλληνες που αργότερα δημιουργήσαμε την ακόμη μεγαλύτερη ΦΟΥΣΚΑ των ΑΚΙΝΗΤΩΝ, τώρα τελευταία [περίοδος 2012-2015] τραβήξαμε όλα τα λεφτά μας από τις ελληνικές τράπεζες και τα στέλναμε στο εξωτερικό.

Βάζαμε δηλ. οι ίδιοι μπουρλότο στην οικονομία της πατρίδας μας, βγάζαμε δηλ. τα ίδια μας τα μάτια. Με λεφτά μάλιστα που είχαμε βγάλει [κυρίως] καταχρηστικά εις βάρος της ελληνικής οικονομίας, κοινωνίας, του κράτους.

Αρκεί μόνον η αναφορά- υπενθύμιση των εκάστοτε δηλουμένων εισοδημάτων επί 10ετιών στις φορολογικές δηλώσεις που δεν ξεπερνούσαν τα 10 χιλ. ευρώ ετησίως [!!] εκ μέρους των ελευθέρων επαγγελματιών μας [ιατρών, δικηγόρων, πολιτικών μηχανικών κλπ].

Προσθέστε τώρα τις μίζες, τις ρεμούλες, τις κομπίνες εις βάρος κάθε ιερού και όσιου με την συνδρομή [φυσικά με το αζημίωτο] δημοσίων λειτουργών που θησαύρισαν κι αυτοί με την σειρά τους και κάντε… σούμα.

Το ΤΧΣ είναι ο βασικός μέτοχος των 4 συστημικών τραπεζών με δάνεια που έλαβε από τον ESM, με τις τραπεζικές αυτές μετοχές να έχουν δοθεί ως Collateral. Το ίδιο συμβαίνει και με τον ΕLA.

Σε περίπτωση εκτάκτου γεγονότος ο ESM μπορεί να ΠΑΓΩΣΕΙ σε πρώτη φάση όλους τους λογαριασμούς των ελλήνων καταθετών σε όλες τις ευρωπαικές χώρες.

Oι ξένοι ταυτόχρονα γνωρίζουν ότι δεν συμφέρει να γίνει BAIL-IN  στις ελληνικές εγχώριες καταθέσεις, γιατί κάτι τέτοιο θα αποδυνάμωνε κι άλλο την κεφαλαιακή βάση των Συστημικών τραπεζών που έχει κτυπήσει άλλωστε ”κόκκινο”. Δεν θα υπήρχε καμία μελλοντικά προοπτική ανάνηψής τους…

Γι αυτό οι του ESM έχουν προκρίνει ως βέλτιστη λύση για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα το κούρεμα των λογαριασμών

Συλλογή ηλεκτρονικών υπογραφών για να ερευνηθεί ο ρόλος του Σουλτς

Η κοινωνία πολιτών, μέσω της ιστοσελίδας avaaz.org, συλλέγει ηλεκτρονικές υπογραφές για να διεξαχθεί έρευνα για την θεσμικώς απαράδεκτη συμπεριφορά του προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Μάρτιν Σουλτς να παρέμβει υπέρ του «ναι» στο ελληνικό δημοψήφισμα.

Μπορείτε να υπογράψετε ΕΔΩ.

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ

Η γερμανική πολιτική εκπομπή Monitor για το θέμα της Ελλάδας

Ντοκουμέντο για το τι πραγματικά συνέβη στις διαπραγματεύσεις, γιατί διακόπηκαν την προηγούμενη Παρασκευή και γιατί φτάσαμε ως εδώ....

Πηγή: http://www1.wdr.de/daserste/monitor/index.html

Αναρτήθηκε από: ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΥΛΩΝΑΚΗ